“Azap ben bir şey daha istiyorum. İhtiyacım yok, belki gerek de yok, hakkım bile olmayabilir ama istiyorum”
“Neymiş o?”
“Geçmişindekini bilmek istiyorum, nişan attığın o kızı”
Azap’ın gözleri gölgelendi kısa bir an. Hızlıca toparlayıp gülümsedi.
“Silahı ilk bana doğrulttun” dedi.
“Silah değil basit bir soru. Çok gizli veya özel de değilmiş cevap, hatta başkalarından da kolayca alabilirmişim. Muhtemelen onlardan dinlemek daha kolay olurdu”
Aceleyle hadsizliğimi de açıklayıp kendimi daha iyi ifade etmeye çalıştım.
“Beni ilgilendirmediğinin farkındayım. Kimsenin yerimi hatırlatmasına gerek yok, ben her gün kendime neden ve ne vasıfla konakta olduğumu hatırlatıyorum. Geçmişini anlatmak zorunda değilsin tabi ki.
Ama merak… Merak ediyorum Azap. Senden olmasa bir başkasından dinleyece
