Kim bu saatte!
Telefonu zorlanarak aldım eline ve yarısı kapalı gözlerle açtım.
“Efendim?”
“Eslem Eslem!”
“Samim?”
“Hala uyuyor musun yoksa! Yuh be kızım!”
“Saat kaç ki?”
“Dokuz”
Tüm ayarlarım bozuldu benim bu evde. Hemen doğruldum.
“Bu saatte niye arıyorsun peki?”
“Eslem ben bir bok yedim”
“Ne yaptın?”
“Hülya ile konuştum”
“Ne! Gerçekten mi!”
“Vallahi konuştum!”
“Ne dedin? O ne dedi? Sen nasıl açıldın ya? Çok korkuyordun? Hem abim diyordun?”
“Diyordum da… Sen gaza getirdin beni. Kızı başkasına verirler dedin dedin dayanamadım”
“Ben bunu söyleyeli çok oldu”
“O zamandan beri konuşuyoruz zaten. Ama normal konuşma. Geçen babamı hastaneye götürdüğümüzde iyice…”
“Söyledin mi sevdiğini?”
“Evet”
“O?”
“Var gibi onda da ama…”
“Ama ne?”
“Geçen akşam kalabalık arasında kon
