DİLAN
Gözümün içine bakıyordu Eslem gideyim diye. Biraz da inadına kalasım tuttu. Zaten kim böyle bir konaktan çıkıp bizim köy evine gitmeye niyetlenirdi ki!
Önümüze çaylar geldi kahveler gitti gün batana kadar. Birkaç sonra evin kadınları geldi. Eslem panikle karşılarken ben yanına geçip dürttüm kolunu.
“Evi yakmadık Eslem sakin ol” dedim ama pek oralı olmadı. Kıymet hanıma bakıp açıklama yapmaya çalıştı.
“Kıymet hanım önemli olmasa rahatsız etmezdim sizi. Eslem’e de ulaşamayınca gelmek zorunda kaldım” dedim.
Kıymet hanım memnuniyetsizce salladı başını döndü arkasını ve hepsi birden kısa süreliğine odalarına çekildi. Onlar salondan çıkar çıkmaz,
“Hadi Dilan, sen de git” dedi Eslem.
“Aa kovuyor musun beni?”
“Kovmuyorum Dilan ama…”
“Basbayağı kovuyorsun”
“Dilan misafir istemiyo
