Günü, yapılması gereken ne varsa tek tek hallederek geçirdiler. Evraklar tamamlandı, sorular soruldu, başvurular yapıldı. Zeyno yorulmuştu ama bu yorgunluk ona ağır gelmiyordu; aksine, ilk kez bir şeylerin gerçekten ilerlediğini hissettiriyordu.
İşleri bittikten sonra Devran arabada Mir Bedirhan’ı aradı. Durumu açık açık anlattı. Mir bir süre dinledi, sonra sakin ama net bir sesle konuştu:
“Biliyorsun,” dedi,
“Hicran her zaman gelemez. Mercan var.”
Kısa bir duraksamadan sonra ekledi:
“Müsait olduğunda gelir. Olamadığı günlerde de Zeyno bize gelir, olur mu?”
Devran rahatladı.
“Tamam,” dedi, “öyle yaparız.”
Ve farkına varmadan, Zeyno’nun hayatında yeni bir dönem başlamış oldu.
⸻
Bir ay geçmişti.
Zeyno’nun dışarıdan okula yazılmasının üzerinden tam bir ay geçmiş, Hicran ise iki haf
