Dilşad ablalara gitmek üzere hazırlanıyorduk. Meltem yengem sanki kendisini istiyorlarmış gibi öyle bir süslenmişti ki adeta genç kızlara taş çıkartırdı. Ve bu durum da haliyle Bülent amcamı çılgına çevirmişti.
"Az daha boya yok muydu Meltem? Suratındaki az olmuş sanki, ha?"
"Ya aslında vardı da doğallığıma pek bir müdahalede bulunmak istemedim."
Gözlerimi belerttim, "Yenge hangi doğallıktan söz ediyorsun sen? Hem bir kere sen hatırladığı kadarıyla esmer bir kadındın! Nasıl oldu da yüzünün rengi açılıverdi birden?"
Meltem yengem elime bir şaplak indirerek, "Sen sus kız yelloz," diye serteldi. "Asıl sen kendine bak..."
"Yenge Allah'tan kork ya! Suratımda eyelinerden ve hafifçe değdirilmiş bir rujdan başka hiçbir şey yok."
Meltem yengem bu sözüm üzerine bana alaycı bakışlarını fırlatır
