Almina'dan...
Dilşad ablanın evindeydik ve burası bir hayli kalabalıktı. Hatta hayatımda ilk defa bir kız isteme merasiminde bu kadar çok insan görüyordum. Hadi ama... Hayatında kaç defa böyle bir günde bulundun ki? Yani hiç kız isteme faslına şahit olmasam da o günlerde evin insan seli olacağını hiç sanmıyordum.
Eve girer girmez sıra beklediğim lavabo kapısının önünde nihayet sona gelmiştim ve önümde sadece bir kişiyi bekliyordum. Ayrıca buradaki insanların bazıları bana garip garip bakıyordu. Özellikle de akranım sayılabilecek kızlar atıyordu o bakışları. Her ne kadar bu hareketlerine bir anlam veremesem de takmamaya çalıştım. Bu durumu, beni yeterince tanımadıklarına veriyordum. İçeride tonlarca erkek vardı ve açıkçası girmeye biraz çekindiğim için bu kızların yanında takılmak zorunda
