Karahan, Alaz ve Ateş için bu an, sadece bir aile meselesi değil; kan bağıyla örülmüş bir ihaneti ortaya çıkarma zamanıydı. Beşir’in karanlığı artık gizlenemez hale gelmişti. Ve kardeşler, bu karanlığın üzerine yürümeye kararlıydılar. ... Tüm tahliller ve gerekli kontroller yapıldıktan sonra Ateş’i normal odaya almışlardı. Diğer tarafta Sedef Hanım’ın durumunda hiçbir gelişme yoktu. Ama doktorlar, beyindeki ödemin büyümeyip durmasının bile iyi bir şey olduğunu söylemişlerdi. Hasret Hanım ve diğerleri de Ateş’in durumunu öğrenip hastaneye gelmişlerdi. Hasret Hanım torununa bakıp: “Oğlum, sana ne oldu böyle?” dediğinde Ateş sadece: “Kaza yaptım.” demekle yetindi. Ama işin aslı öyle değildi. Bir süre sonra lavaboya gitmek için Alaz ve Karahan’dan yardım istedi. Sağlı sollu koluna girip

