Annemle babamın aşkını gözümüzle görmüş, ama sebebini anlayamamıştık bugüne kadar. Altında yatan bir çok sır, çekilen bir çok cefa varmış. Bilmiyorduk. Dedemin, dayımın, babamın yaptıklarından haberimiz yoktu. Yoktu amk işte, yoktu.
"Sen nasıl dayandın onca şeye anne?"
Beste'nin sorusuyla kollarımı annemden çekerken hepsinin ağladığını gördüm. Güçlü bir kadın olduğunu biliyordum, ama çelikten olacağını tahmin etmemiştim.
"Öldürmedi," dedi babama bakarak, "Süründürdü."
Gülümsemeye başlayan babam annemin elinden tutup yatağıma oturttu. İkisi yatağın ortasında başlığa yaslanarak birbirlerine sarılıyorlardı.
"Görmeyi bilen gözler, kahverenginde bile okyanus görür. Sen o mavi gözlerde ne gördün Aydın Alparslan?" Üçümüzde karşılarına oturup bağdaş kurduk.
"Ne bileyim? Öyle bir betiml
