Dairenin kapısındaki ayakkabı yığınını gördüğünde genişçe gülümsedi Gülüm. Herkes buradaydı anlaşılan. Sadece o değil ki, hepsi çok özlemişti yanındaki adamı. Handan Hanımı önüne geçirip zile bastı. Erdem ise hemen yanı başındaydı. Adamın heyecanını yerinde kıpırdanmasından anlayabiliyordu.
Kapı saniyeler içinde açıldığında Erdem kaşlarını çatmış karşısındaki kadını süzüyordu. Başındaki kırmızı tülbenti üsten bağlıyken rahat bol kumaş bir pantolon ve uzun kol bir bluz giyiyordu. “Uiiyy Gülüm kizum, hoş geldun.” Bu konuşma, bu tarz Akın’ı hatırlatıyordu ona.
“Fadik ablacım hoş buldum. Nasılsın? Doluşmuşlar yine eve.”
Adının Fadik olduğunu öğrenen kadın kafasını sabır dilercesine salladı. “Heç sorma oni. Aldilar da uşakları birakmayler. Oğlanlar uyidi da azacuk sakinleştiler.”
Gülüm k
