“Kim, kim kim kurban olduğum kim yaptı bunu?!” İçten içe o cevabı biliyordu ama beynine sıçrayan kanla deliye döndüğündendir ki karısının yanaklarını elleri arasına almış şefkatle ısrarla soruyordu. Gülüm ise ellerini kaldırıp ellerinin üzerine koyarak gözlerinin içine baktı. “Bırakma beni. N’olur Erdem beni bırakma.”
Kızın sözleriyle gözleri dolan adam anında onu kollarının arasına çekip sımsıkı sarıldı. “Bırakmayacağım. Canımı alırlar ama seni benden alamazlar Gülüm.”
Kafasıyla gerideki askerlere teşekkür ederek karısını aracına yerleştirip telaşla şoför koltuğuna geçip eve sürdü. Dakikalar sonra karısını kucaklamış merdivenlerden yukarıya çıkarıyordu. En mahremlerine girdiklerinde onu dikkatlice yatağın üzerine oturtup kendisi de yere diz çökerek yüzünü aldı avuçları arasına. Kanaya
