Ceren derince düşüncelere dalmış bir halde önündeki denizin sertleşmeye başlayan dalgalarını izliyordu. Rüzgardan kaynaklı masasındaki sayfalar uçuşuyordu ama pek umurunda değildi.
Kahvesinden bir yudum alıp Serdar’ın sözlerini düşündü.
Adam o kadar net konuşuyordu ki… Ceren dünyanın en hazır cevap insanı olduğu falan düşünürdü eskiden ta ki Serdar’ı tanıyana kadar.
Serdar’ın cevapları ve eylemleri birbirinden farklıydı.
Sevişmek mesela… Ceren’e göre sevişmenin anlamı vardı.
İnsan kalbi çarpmadan biriyle nasıl sevişebilirdi ki?
Ceren’in, Serdar’a otel koridorunda kalbi çarpmıştı, hızlanmıştı. Heyecanlanmıştı. Onu delicesine istemişti. Hatta buna çok şaşırmıştı çünkü daha önce hiç hissetmediği şeyleri Serdar’a karşı hissetmişti ve bunları ilk kez şu an düşünüyordu.
Sonuna kadar
