Şafak, perdelerin arasından sızan soluk bir ışık hüzmesiyle odaya girdi. Işık, yatağın üzerinde iç içe geçmiş iki bedeni aydınlattı. Ceren ve Serdar, kelimelere ihtiyaç duymadan geçirdikleri tutkulu bir gecenin ardından, yorgunluk ve huzur içinde uykuya dalmışlardı.
Ceren, Serdar'ın kolları arasında, alnı onun göğsüne dayanmış, huzur dolu bir ifadeyle uyuyordu. Serdar ise sırtüstü yatmış, bir kolu Ceren'in belinde, diğeri yastığın altındaydı. Yüzünde nadiren görülen bir sakinlik vardı. İkisi de daha önce hiç olmadıkları kadar huzurluydu.
Odadaki sessizliği keskin bir titreşim sesi doldurdu. Serdar'ın telefonu, komodinin üzerinde ışık saçarak titremeye başladı. Serdar, uykunun derinliklerinden sıyrılmaya çalışır gibi hafifçe kıpırdandı. Gözleri aralandı ve uyanmaya çalışarak odaklanmaya
