Elif kampüs kapısından çıktığında havanın bu kadar hızlı kararmasına şaşırdı. Gün boyu süren koşuşturma zihnini oyalamış, çevresindeki değişimleri fark etmesini engellemişti. Telefonunu çantasına koyarken adımlarını hızlandırdı. Şoförün her zamanki yerde olacağını düşünüyordu ama sokağın başı boştu.
Bir an durdu.
Etrafına baktı. Öğrenciler dağılmış, kalabalık yerini düzensiz bir sessizliğe bırakmıştı. Elif içgüdüsel olarak gerildi. Aynı hissi daha önce yaşamıştı; göğsünün ortasında ince bir sızı gibi başlayan, sonra tüm bedenine yayılan o tanıdık alarm.
Yürümeye devam etti.
Arkasından gelen ayak seslerini ilk başta rüzgâra yordu. Sonra ritminin kendisine ait olmadığını fark etti. Hızlandı. Adımlar da hızlandı.
Elif çantasının askısını daha sıkı tuttu. Sokağın köşesine geldiğinde kolun
