Uçakta Ateş farkında olmadan bacağını sallıyordu. Stresli olduğu her halinden belliydi. Konuyu değiştirmenin onun stresine faydası olmayacağını biliyordum. Ancak kafasını konudan uzaklaştırmazsam çözüm bulamayacağını da biliyordum.
“Eee, pesto soslu makarnan nasıldı?”
“Koca ayı pesto soslu makarnasıyla mutlu bir mideye sahip.” dedi gülümseyerek. Gülmenin ona ne kadar yakıştığını bilseydi daha sık gülerdi diye düşünmekten kendimi alamadım. Gülümseyerek karşılık verdim.
“Bak ne diyeceğim, sabah olup şirkete gidene kadar detayını bilmediğimiz bu konuda düşünmeyi askıya alalım. Konunun içine saplandıkça parçaları birleştiremeyiz.” dedim. Gözlerini devirdi.
“Aynen kesin düşünmedik bak şuan. Zaten ondan İtalya’dan dönüyoruz ya!” dedi imalı bir biçimde. Yeniden öfkelenmeye başladığını hissedi
