**Düğün günü gelip çatmıştı.**
Hastaneden çıkalı beş gün olmuştu ama iyileşmekten çok, daha da derin bir uçuruma sürüklenmiş hissediyordum. Keşke beni orada bıraksalardı da bugünleri görmeseydim.
Çünkü bugün, hayatımın en karanlık günüydü—sevmediğim bir adamın karısı olmaya zorlanıyordum. İstemiyordum. Ama elimden hiçbir şey gelmiyordu.
**Ah abi, beni ne hale düşürdün!** Başka sevecek kız mı yoktu da tutup beni, Halil İbrahim Çelikan’ın kardeşini kaçırdın? Hiç mi düşünmedin beni?
Annem desen, o hiçbir zaman bana gerçek bir anne gibi davranmamıştı zaten. Hep abilerimi kolladı, beni aşağı gördü. Onun gözünde ben hiçbir şeydim. Bugün de bunu kanıtlamış oldu—beni kendi çıkarları uğruna feda etti. Beni ve geleceğimi ateşe atıp, sevdiği olan bir adamın kollarına mahkûm etti. O adamın kalbi
