Zoraki tebessümler süsledi ruhumu. Çok isterdim içten gülebilmeyi, düşlerimden vazgeçmeden yola devam edebilmeyi.
Olmayınca olmuyormuş. Vazgeçtim. Kahroldum, yıprandım, üzüldüm, canım çok yandı, öleceğimi sandım, zorla dayandım çünkü yaşamak zorundaydım.
Hayatın sillesini yüzüme yedim. İşte ben o günden beri hiç ayılamadım.
~
` "Birlikte yanacağız."
Üstümüze düşen her yağmur damlası su değil, ateşti sanki.
Karşımdaki yeşilin en güzel tonundaki gözlere baktığımda içime işleyen bakışlarla kavruldu yüreğim.
"Beni de kendi cehennemine çekme. Ben zaten yanacağım kadar yanmışım."
Hiç düşünmeden kurduğum bu cümle büyük bir pişmanlık yaratmıştı. Zira bakışları kararırken benim onun karşısında geri adım atacak cesaretim kırılmıştı.
"BUNUN İÇİN UĞRAŞTIĞIMI GÖRMÜYOR MUSUN VERA?"
Geriye do
