Revirdeki ışıklar söndüğünde ben hâlâ ayaktaydım.
Ellerimi yıkadım. Kan gitti. Alışkanlık kaldı.
Cerrah önlüğünü çıkardım. Üniformanın altından çıkan sivil kıyafetler, beni burada “doktor” yapıyordu. Ama cebimdeki küçük metal parça gerçeği hatırlatıyordu.
Kimliğim.
Kimsenin bilmediği.
Bu kampta Asya, sahra cerrahıydı.
Ama dosyalarda başka bir şey yazıyordu.
Asya K. — Özel Görev Birimi.
Sızma. Gözlem. Gerekirse müdahale.
Bıçağı hangi elle tuttuğum önemliydi.
Silahı hangi elde sakladığım daha da.
Yaman bunu bilmiyordu.
Bilmemeliydi.
Revirden çıktığımda Kenan nöbetteydi. Göz göze geldik. Uzun sürdü. Fazla uzun.
“Onu kurtardın,” dedi.
“Benim işim bu,” dedim.
Başını iki yana salladı.
“Hayır,” dedi.
“Senin işin bu değil.”
Bir şey fark etmişti.
Ama ne kadarını?
“Yaman’ın dosy
