Zaman geçiyor Servet iş bulamadıkça her şey daha da zorlaşıyordu. Günler haftalar derken tamı tamına 3 ay geçmişti. Tüm kredi kartlarının limitleri dolmuş tüm arkadaşlara borçlanılmıştı. Ne yapıp edip iş bulmaya çalışıyordu ama yoktu. İnci’nin maaşı artmamış olsa şimdiye her şey daha da zorlaşmıştı. Mutfak masrafları sadece 2 kişi olmalarına rağmen dağ gibiydi. Her zamanki lüks olmayan şartlarını korumaları bile öyle zordu ki. İkisi de geceleri stresten uyuyamıyordu doluya koysa almıyor boşa koysa dolmuyor dedikleri durum tam olarak buydu. İnci, Servet’in her zaman fevri bir insan olduğunu biliyordu, asla kendini ezdirmeyen dimdik ve kararlı bir ruh haliyle her ortamda kendini belli ediyordu. İlk zamanlar bu İnci’nin hoşuna bile gidiyordu. Sağlam karakterli diyordu ancak tüm gününü yanında
