10.BÖLÜM “UTANMAZ”
“Ben sana kendimi hatırlatacağım, küçük…istemesen de hatırlayacaksın zira o küçük kalbin benim ellerimde.”
Sözleri alaylı veyahut öylesine gelişigüzel bir şekilde söylememişti. Sanki ona olan sevdamın farkına varmış, bunu sadece kendine ait olarak görüyordu, içgüdüsel bir şekilde sahipleniyordu bunu.
Ne olmuştu da aşkımı böylesine sahiplenmek istemişti?
Hani istemiyordu beni?
“Seninle benim aramda hiçbir şey olamaz. Sen çok küçüksün, sikt- çok küçüksün o yüzden…”
Sözleri aklımın içinde dolanıp duruyordu. Yaşım küçük olduğu için beni kendinden uzak tutmuştu. Asla kendisi ile beni bir tutmamıştı. Benimle konuştuğu her an azarlamış, küçük düşürmüş veya sürekli kızmıştı.
Ben ise sadece ona hayranlık beslemiştim.
Osman Abi, bana burası babamın çiftliği demişti. Bende
