Alya'nın Anlatımından Devam
Mehpare ile bir hışımla mutfağa geçtiğimizde Nursema, Suzan ve Nergis de bizi görünce ayağa kalkmıştı. "Mehpare, bir şey mi oldu kızım?"
"Otur Nursema abla, otur. Valla çok acım. Bir atar yapıp çıktım ama..." Elini karnına götürdü. "Biz de burada yiyelim bugün."
"Tabi kızım, gelin."
Mehpare yerine oturduğunda ben de yanına geçtim. Kızlar da oturduğunda Nursema abla Mehpare'ye döndü. "Bir şey mi oldu? Ne sıktı senin canını?"
Mehpare iştahla kahvaltısını yaparken başını kaldırıp Nursema ablaya baktı. "Ya bu annem işte... Yine konuşuyor..."
"Yine ne söz etti kim bilir?"
"Aman Nursema abla, boşver. Şu an şöyle güzel bir kahvaltının hakkını vermem gerekiyor."
Nursema abla gülümsedi. "Ye kızım ye." konuştuktan sonra bana döndü. "Gelin hanım sen niye bir şey
