ÇİÇEKLERİN NOTASI

18. BÖLÜM

O malûm olayın üzerinden bir hafta geçmişti. Ama her geçen gün Sarmaşık'ın beynini daha fazla yoruyordu. Çünkü bir haftadır her gün, günün sonunda soluğu o minicik bedenin yanında alıyordu. Kendisini ne kadar suçlu hissettiği, vicdanının nasıl kanadığı her fırsatta yüzüne çarpılıyordu sanki. Çünkü o bebeğin babasının içerde olmasının sebebi biraz da kendisiydi.

"Seni burada bulacağımı biliyordum." arkadan gelen tanıdık ses, kafasında kurduğu toz bulutlarını dağıtmasıyla genç kız irkildi ama arkasına dönmedi. Sinan genç kızın günlerdir kendi kendini yiyip bitirişine şahit olmuş, defalarca genç kıza kendisini suçlamaması gerektiğini söylemişti. Ama ne faydaydı.

"Minik," dedi Sarmaşık mutsuz çıkan sesiyle "Bugün çıkacak biliyor musun?"

Sinan duyduğuyla kollarını birbirine bağlayıp genç kızın yanına geldi. O da şimdi Sarmaşık gibi dev camın ardındaki bebeğe bakıyordu.

"Ya," dedi Sinan "Bilmiyordum."

Omuzlarını silkti Sarmaşık. İçi neden bu denli acıyordu? 

"Babasına ne olacak?" diye sordu birden. Bu sorunun cevabını biliyordu genç kız. Ama bir şeyleri başkasından duyarsa, kabullenmesi daha iyi olacaktı sanki. Ya da kendisini böyle avutmak daha kolay geliyordu genç kıza.

Sinan derin bir nefes alıp, bağladığı ellerini çözdü. Ardından genç kıza dönerek ona yandan bakmaya başladı. Elleri Sarmaşık'ın kollarını kavradığında genç kızı kendisine bakması için döndürdü. Şimdi göz gözelerdi. Sarmaşık'ın gözlerine taht kurmuş keder, Sinan'ın saniyesinde canını yakmayı başarmıştı.

"Güzelim," dedi içtenlikle "Kendini suçlamayı ne zaman bırakacaksın? Her şey olması gerektiği gibi. Eminim oda böyle olmasını isterdi." eliyle camın ardındaki bebeği gösterdi. "İnsan ailesini seçemiyor evet ama o miniğin mükemmel bir annesi var."

Sarmaşık'ın gözleri dolu doluydu. Her an gözlerini kırpıştırsa, çeşmeler hiç kapanmamaca boşalacaktı. Hissediyordu.

Burukça gülümsedi, ardından Sinan'ın gözlerinin içine bakarak "İyi ki varsın." dedi. Anında Sinan'ın da dudakları yukarıya doğru kıvrıldığında, ikisi de birbirlerinin gözlerinin içine bakarak gülümsüyordu. Sarmaşık'ı hapsettiği kollarını çekerek, aklına bir şey gelmiş gibi onu oradan uzaklaştırmak istercesine eli bu kez genç kızın eline gitti. Kavrayıp, sımsıkı tuttu. "Gel benimle, sana çok önemli bir şey göstermem gerek." dediğinde Sarmaşık'ın kaşları çatıldı. Koridorda kimse yoktu ama genç kız her an birinin görebileceği ihtimaline karşı elini genç adamın elinden kurtarmak istedi fakat Sinan bunu fark edip genç kıza dönerek uyarıcı bakışlarını savurdu.

Şimdi Sinan önde, Sarmaşık arkadaydı ve el elelerdi. Bu ikisi içinde tarif edilemez bir mutluluktu. Bu olay defalarca başlarına gelse de yine bıkmadan usanmadan heyecanı en doruklarda hissedeceklerdi, biliyorlardı.

Koridorun sonuna geldiklerinde Sarmaşık kafasını kaldırdı ve aslında Sinan'ın odasına geldiklerini anladı. Kalbi şimdi heyecandan dışarıya fırlayacaktı. Bu kadar hızla ve gümbürtüyle atması normal miydi?

"Sinan," dedi genç kız heyecanlı sesini bastıramadan. Ama Sinan ona aldırış etmeden kendi odasının kapısını açıp, genç kızı da içeriye çekerek odanın kapısını arkalarından kapattı.

İçeriye girdiklerinde loş ortam bir anda ikisinin gözleriyle parladı. Sarmaşık gördükleriyle küçük dilini yutuverecekti şimdi. Elini kalbinin üzerine koyarak attığı hızı hesaplamaya çalıştı çaresizce. Ama ne faydaydı çünkü aşkın kalbinize uyguladığı hızı, hiç bir sayaç hesaplayamazdı.

Masanın üzeri tamamen sarı gül detaylı küçük renkli led ışıklarıyla donatılmıştı ve pencerenin storları tamamen çekili olduğundan ortamı tek aydınlatan o ledler olmuştu. Tüm masanın üzeri sanki bir sarmaşık gibi kaplamış, ortamı mucizevi bir yere çevirmişti. Sarmaşık Sinan'ın elini bırakarak masaya doğru ilerledi. Biraz daha yaklaştığında bakışları masanın üzerinde, ışıklı güllerin tam ortasında duran küçük pastaya yoğunlaştı. Üzerinde tek mum vardı ve Sinanla daha önce bunu konuşmuşlardı.

Daha olayın şokunu atlatamayan genç kıza yetmezmiş gibi bir de Sinan Sarmaşık'ın ardından masaya doğru yaklaşıp genç kıza arkasından sarıldı. Kulağına eğilerek "Bugün benim doğum günüm ve ben bu yaşıma kadar asla bir başkasıyla kutlamadım bu günü." diye fısıldadığında Sarmaşık'ın gözleri çoktan dolmaya başlamıştı bile. Gülümsemekten dudakları ağrımaya başlamıştı.

Sinan kolunu Sarmaşık'ın bedeninden ayırıp elini cebine götürdü. Cebinden çıkarttığı mumu Sarmaşık'ın gözünün hizasına getirerek "Bu da senin için. Bundan sonra hep bu günde seninle, çift mum üflemek istiyorum." deyip mumu pastanın üzerinde yanan diğer mumun yanına batırdı. Ardından onu da yakarak biraz daha eğildi. "Dileğim sendin," dedi nutku tutulan kıza daha da sokularak "Ve gerçek oldun." dediğinde Sarmaşıkla birlikte sanki sözleşmiş gibi aynı anda eğilerek mumları üflediler.

Dakikalar sonra olayın şokundan çıkan genç kız kıpırdanarak, yüzünü Sinan'a döndü. Sinan'ın elleri bu kez genç kızın belini sarıyordu. Göz göze gelen ikili, dakikalardır tuttukları nefeslerinden bile bihaberlerdi.

Sarmaşık hipnozdan çıkarak elini kaldırıp Sinan'ın yüzünde gezdirmeye başladı. "Başıma gelmiş en büyüleyici şeysin," diye fısılsadı sessizliğini bozarak "Söz veriyorum, bundan sonra tüm doğum günlerinde bu pasta ve bu mum hep iki kişilik olacak."

Sinan Sarmaşık'ın dudaklarından çıkıp yüzüne nüfuz eden sıcacık nefesiyle gözlerini kapattı. Genç kızın parmakları bu sefer Sinan'ın göz kapaklarında gezinmeye başlamıştı. İşte huzur bu demekti bu ikisi için. Birbirlerinde buldukları o tarif edilemez duyguları en diplerde yaşıyorlardı şimdi.

Ardından Sinan dayanamayıp, Sarmaşık'ın elini tuttu gözlerini açmadan. Onun küçücük eli genç adamın avcunun içinde kaybolmuştu. Nazikçe kavradıktan sonra dudaklarına götürdü. Sımsıkı tutup, dudaklarını genç kızın ellerinin üzerine bastırdığında tüm dünyanın ayaklarının altına serildiğini hissetti. Göğüs kafesi her an boyun eğip, içinden taşacak şeyin önünü açacaktı. O gücü buluyordu kendinde.

"Başıma gelmiş en inanılmaz şeysin," dedi Sinan da Sarmaşık'ın cümlelerini tekrar ederek. Genç kızın kulağına yöneldi. Derin derin nefesler almaya çalıştı sakinleşmek adına. Ardından önceki cümlesini şimdikine bağladı. "Ve sen yalnızca benim içinsin. Sadece bana."