AŞKA BERDEL (+18)

Arjîn'den... Mardine geleli birkaç gün olmuştu daha buranın havasına adepte olamadım. Ne kadar kendi memleketim olsada yıllardır İstanbulda yaşıyordum. Orada okuyordum savcı stajı için Bartına gittim ordada bir yıl geçirdim buraya da yıllık iznimde ailemi görmeye geldim aslında ara ara gelip gidiyordum. Ama hafta sonlarına sığdırabildiğim kadar. Yatağımda geçip giden yılları düşündüm. Bugün biraz gezip dolaşacaktım. Berfine uğrayacaktım. Berfin ben ve Mevsim çok yakın arkadaşlardık aramıza mesafeler girince herkes bir yana dağıldı. Ben ve Mevsim İstanbulda üniversite okuduk Berfin Mardinde okudu öğretmen oldu aslında onuda yanımda götürecektim. Ama babaannesi ve dedesi çok yaşlı olduğu için onlarla kalmak istedi. Biz mevsimle okulu birlikte okuduk farklı bölümlerdi ama evimiz aynıydı. Mevsim okumak için büyük savaş verdi ve kazandı. O italyaya gitti bende Bartına.. Günün sonunda hepimiz dağıldık. Bugün Berfini görmeye gideceğim için çok heyacanlıydım. Benim geldiğimi duysa çoktan kapıda biterdi. Sürpriz yapmak için haber vermedim bu defa. Ben düşüncelere dalmışken annem seslendi kahvaltıya in diye.. Çok geçmeden bende hazırlandım. Üstüme sarı uzun bir elbise altına siyah sandaletler giyip aşağıya indim. Oldum olası çok makyaj yapmayı sevmezdim bir rimel sürüp çıktım. Ailemle kahvaltı yapıcaktım günler sonra güne o kadar güzel başlamıştım ki bu günleri gerçekten özlediğimi fark ettim. Hele kızlarla kaçıp arkadaşların motoruna binip kaza yaptığım günü hiç unutamıyorum 15 yaşlarımda yapmıştım beni geç bir çocuk kurtarmıştı.Çok yakışıklıydı beni kollarında taşıdığı günü asla unutamamıştım.. Ama kızlar bana hayal dünyasında yaşıyorsun öyle bişey olmadı dediler onlar geldiğinde ben yol kenarında baygın uyuyormuşum. Neyse ki artık dalga geçmiyorlar.. Bir daha da görmedim onu belkide haklıydı arkadaşlarım.. "Hayırdır fıstığım dalmışsın.. " Abii... Diyip abimin boynuna atladım abilerim onlar benim en büyük şansım.. "Çok özlemişim .. "Hadi ordan yalancı özlesen elin memleketine yerleşmezdin. "Aşk olsun abi yaa özledim tabi ama okumak kolay değil heleki savcı olmak sen benim ne zorluklarla okuduğumu bi bilsen o dersler senin okuduğun bölümdeki gibi değil çok zor çok.. Abim derin bir kahkaha attı tekrar bana sarıldı başımın üstünden öpüp konuştu.. "Seni gidi cadı hemen duygu somurusu yap.. Bende gülümseyip abimin yanağından öptüm en büyük abim 40 yaşında Akif abim ondan sonraki Ahmet abim 38 ondan sonraki 34 yaşında ali abim en küçükleri de asaf abim oda 30 yaşında asaf abim berfîni seviyor ama bir türlü açılmadı kıza annem asaf abimden sonra ümidi kesmiş. Kızım olmaz diye beş yıl ara vermiş. Beş yıl sonra sürpriz bir şekilde bana hamile kalmış. Dört erkekten sonra el üstünde tutmuşlar beni Akif ve Ahmet abim evli ali abim nışanlı üç gün sonra düğünü var.. Hepsini ayrı seviyorum ama Akif abim babam gibi onun yeri başka. Evli olan abilerimin evleri ayrı ben geldiğimde Akif abim yurt dışına çıkmıştı. İş nedeniyle normalde de her geldiğimde göremiyordum.. Ama o her zaman beni görmeye gelirdi. Masaya oturduk hep birlikte kahvaltı yaptık. Sohbetler muhabbetler havada uçuşuyordu ayrıca evde birde düğün telaşı vardı üç gün üç gece düğün yapılacaktı. Bizde düğünler asla bir gün sürmez bugünden başlar halaylar.. "Eee ali bey varmı heyecan nede olsa sevdiğine kavuşuyorsun yaşlandın hivda yı beklerken.. Benim cümlemden sonra herkes kahkalar atmaya başladı. Abim beş yıldır hivdayı seviyordu ama bir türlü babasını ikna edemiyordu.. Karşılığında berdel olarak beni istiyorlardı çünkü. Kızı otuz yaşına gelince adı da abimle anılınca mecbur kaldılar he demeye. Abime karşı bu yüzden bu kadar sevgi doluydum. Beni asla istemediğim bir evliliğe mecbur bırakmamak için kaçırmadı kızı. İlk hatada bedelini bana ödeteceklerdi bunu oda çok iyi biliyordu. Abilerim benim can parçalarımdı her zaman bana göre yaşadılar. Dönüp bir kıza bile yan gözle bakıp laf atmadılar. Diğer iki abim erken yaşta evlenmiş yeğenlerim kocaman olmuştu. Ali abim de benim için bu kadar bekledi. Asaf abim de karşılıksız bir Aşka düştüğü için.. Hoş sohbetten sonra çıktım evden. Motor kullanmayı çok severdim. Abim İstanbulda yasaklamıştı ama Mardinde ara ara kullanıyordum. Tabiki habersiz. Motoruma atladım ve berfinlere geldim. Ama şans işte evde yoktu. Okulda birkaç evrak işi varmış onları halledip gelecekmiş. Babaannesini çaktırmaması için tembihleyip çıktım. O gelene kadar biraz dolaşmak istedim. Boş yollarda turlarken grup halindeki motorcuları gördüm. Hemen bana yetişip yarış istediğini belli etti. Yanıma yaklaşan zengin bir züppe zira motoru ben çok pahalıyım diye bağırıyordu. Allahtan kıyafetimi ona göre giyinmiştim hemen teklifi kabul ettim. Asla altta kalmam şehir dışında olunca yarışa koyulduk beni solladı geçti baya mesafe açtı aramızda ama şuan ona fırsat tanıdığımın farkında bile değildi. Benden biraz uzaklaşınca kazandığını sandı sevinerek ilerliyordu... Ben son hemle mi yapıp têk teker üzerinde ona yetişip yarışı kazandım. İlerleyip durunca yanıma geldi kaskı çıkartınca yüzüme baktı. Hayret etmiş şekilde duruyordu karşımda. Oda kaskını çıkartınca bir yerden tanıdık geldi yüzü ama hatırlayamadım. "Merhaba ben mirza.. Gerçekten çok harika kullanıyorsun ilk defa bir kadının bu seviyede motor kullandığını gördüm. " Neden kullanamaz mı.. "yoo yoo beni yanlış anladın öyle bir düşüncem vardıysa da artık yok.. " Anladım neyse benim gitmem lazım.. "Size bir kahve ismarlamak isterim.. " Teşekkür ederim ama gerek yok iyi günler.. Kaskımı taktığım gibi ordan uzaklaştım bu adam bana çok tekin gelemedi.. Giderken arkamdan bağırdığını duydum.. "Heyyyy dûr! Yarışı sen kazandın. Ödülünü vereyim.... Bari adını söyle... Hadîi ordan.. Çok beklersin sen diye içimden geçirerek uzaklaştım. Nedense çok itici geldi bana. hemen yanaşmalar kahveye gidelim.. Üstelik ben burdayım diye bağırıyor bütün kılık kıyafeti.. " Neyse Arjîn boşver birdaha görmeyeceksin.. Eve geldim Berfin çoktan gelmişti beni görünce sarıldık özlem giderdik geçip giden yılları konuştuk.. Sonra babaannesi tarlaya yemek götüreceğini söyledi bende tarlaya uygun kıyafetler giyip gittim onlarla birlikte. Orda berfinlere yardım ettim elimden geldiği kadar. Çok güzel vakıt geçirmiştik birlikte.. Saat geç vakit olmuştu yavaş yavaş güneş kayboluyordu.. Sonra yan tarlada bize bakan bir adam gördüm. Güneş batarken bütün işığını ona bırakmıştı sanki.. Kalbim deli gibi atmaya başladı. Bu adam hiç yabancı gelmiyordu bana. Bir yerde görmüş gibiydim sanki rüyalarıma girmişti. Ama tanımak imkansızdı.. Bi an göz göze geldik onun yakıcı bakışları karşısında içimi yakan birşey oldu.. sıyah kumaş pantolon üstüne siyah gömlek kolunda şık bir saat.. Çok şık ama kendini tamamlayan bir şıklık.. Gözlerini ilk kaçıran ben oldum hemen başka tarafa baktım ama bu adamı bir yerden tanıyordum .. "Kimdin sen.. Kalbimin bu atışıda neden. Kalbimin tanıdığı bu adamı daha önce nereden görmüştüm. Bende bilmiyodum. Ama belliki kalbim tanıyordu.. ..