Yazgı..
890 Kelimeler
Halamın dedikleri yankılanıp durdu kulaklarımda. Sonra herkesten izin alıp odama çıktım. Güzel bir duş alıp giyindim. Buralarda çok açık giyinmek hoş karşılanmazdı. Ê bide dört Abi faktörü olunca uygun bişeyler giyinip çıktım.
En iyisi biraz dolaşıp hava almak.
"Ali abim.
" Nereye çiçeğim ben götüreyim mi seni.
Daha az önce ağladığımdan olacak sesi titreyerek konuştu benimle, daha hassas davranıyordu.
"Yok abim ben az yürüycem biraz dolaşıp gelirim..
"Tamam çiçeğim geç kalma bügün kına var.
" Ah bilmezmiyim. Ama bana bi iş vermiyorlar bende ayaklarına dolanmim dedim.
Başımın üstüne öpücük kondurup.
"Bencede git yorma kendini anamlar halleder hem yardımcı ablalar da var bende birazdan çıkacam zaten.
"Tamam abim görüşürüz ben gelirim çok geç kalmam.
Diyip çıktım. Aslında çarşıya gidecektim ama vaz geçtim herzaman gittiğim tepeye gittim. Orda Mardin ayaklarının altında olurdu. Birde koca bir ağaç vardı. Gidip altına oturdum. Çantamdan telefonumu çıkartıp kitap uygulamasını açıp biraz yarım kalan kitaplarımı okudum.
Saate bakınca çok geç olduğunu anladım.
"Vallahi anam kesecek beni. Diye söylene söylene hemen toparlandım. yürüyerek geldiğimden tekrar aynı şekilde eve gidecektim. Tarlaların ordan geçerken Birde ne göreyim gece kadar karanlık bir kısrak maşallah dedim içimden ne kadar da güzel di yarabbim. Ben böyle bir güzellik görmedim diye geçirdim içimden. Sevmek istedim hayvan başını kaldırıp bana bakınca Bi tuhaf hissettim. At binmeyi çok iyi biliyordum ama sahibinden izin almadan binmek istemedim.
Yanından geçip gidecekken bir anda bana doğru gelip şaha kalktı. İster istemez korktum hırçın bir attı. Nerden baksan anlardın hirçin olduğunu. Ayaklarım daha da hızlandı sanki korktuğumu anlamış gibi usul usul geldi peşimden. Dayanamadım dönüp yavaşca başını sevdim birden hırçınlığı gitti üstünden. Sanki beni yıllardır tanıyor gibi sevdirdi kendini. Saat geç olduğundan onu orda bırakıp gitmeye karar verdim. Böyle güzel bir at sahipsiz olamazdı. Kesin vardı bu güzel atın da bir yoldaşı. Ben ağır ağır yürürken arkandan gelmeye devam etti.
"Hadi ama karakız bırak peşimi bak eve geldim neredeyse git artık.
Ben atla konuşurken ali abim geldi.
Yavaşlattı arabasını.
" Çiçeğim sen ne edersin burda durmuş. Daha yeni mi gelirsin eve.
"Evet abi yaa kitap okumaya dalmışım. Sonra bu at çıktı karşıma iki seveyim dedim peşimi bırakmadı. Sahibi görse çaldım sanacak diye ödüm koptu valla.
Abim sesli bir kahkaha attı arabadan inip yanıma geldi elini uzatıp atı sevecek oldu ama at geri geri gitti birden şaha kalktı sevdirmedi kendini.
"Sen bu yabaniyi nasıl sevdin kızım baksana dikkat et kendine basar çifteyi aman aman.
Bu defa ben Kahkaha attım abimin haline düğünü olacak başına bişey gelemesin diye neredeyse evden çıkmayacak hale gelmişti. Hemen geri geri gitti giderken benide kolumdan tutup çekmeyi ihmal etmedi.
Kısrak hemen yanıma yaklaştı başını eğdı yanımda durdu abim hayretle bakıyordu.
"Abi baksana ne kadar güzel bu atın kesin sahibi var belli kıymetli bir at yabani değil.
Abim aniden konuştu.
"Dur bir dakika ben bilirim bu atın kimin olduğunu.
"Kimin.
"Karhanlıların atı bu Karhanlıların büyük oğlu yakın arkadaşım. Onu bu ata binerken görmüştüm bu atı dağda yavruyken bulup bakmıştı. At ondan başkasının yanına yaklaştırmaz.
"Peki ara da gelip alsın atı.
"Olur bekle arayayım.
Abim aradı ama ulaşamadı. Tekrar telefonu çaldı nışanlısı arıyordu. Bekletmeden açtı.
"Tamam gülüm geliyorum.
Çiçeğim benim gitmem lazım yengenin bana ihtiyacı var yanlız kalmasın kız.
"Tamam abi git sen.
"Atı ne yapacan peki
" Bilmem ki.
" Aslan bir defasında nereye giderse gitsin çiftliği bulur demişti.
Abim konuşurken at arkamdan kafasını bana sürtüyordu. resmen kendini sevdirmek istiyordu.
"Abi yardım etsene.
" Neye yardım edeyim.
"Ata binecem ona yardım et.
Abim şok olmuş bir şekilde bana bakıyordu. Ama unuttuğu birşey vardı ben at binmeyi ehlinden öğrenmiştim.
"Olmaz kızım seni bu ata bindirmem baksana nasıl bakıyor. Hem aslan kimseyi bindirmez üstüne demişti.
"O Aslan çok biliyor bak ben bineyim de görsün.
"Olmaz dedim Arjîn atar seni üstünden.
"Abi baksana nasılda sevdiriyor kendini bana hemde zorla. Bu at beni atmaz sırtından. Hadi yardım et de bineyim hem sen demedin mi arkadaşımın atı yolu bilir o.
"Dedim de bin diye demedim kızım.
"Abi kaybolursa arkadaşın küsmez mi sana hem sen demedin mi yavruyken bakmış büyütmüş. Kaybolursa üzülmez mi. Üstelik ben çok iyi at binerim unuttun mu bana at binmeyi kim öğretti.
"Allah benim belamı versin ki ben öğrettim.
"Hiii Töbe de Allah korusun abi ya düğün üzeri ettiğin lafa bak.
" Töbe Töbe oldumu.
"Oldu...
Düğün diyince abim hemen korkuyordu. Ee kolay değil yıllardır bu günü bekliyordu.
Yanağından öpüp sarıldım bana asla hayır diyemezdi.
"Tamam başımın belası tamam ama eğer at ilk denemede izin vermezse ısrar etmeyeceksin.
"Tmm söz.
Abim yanıma gelip ellerini birbirine bağladı binmem için bana yardım etti tek seferde binince derin bir of çekti. Atın beni üstüne asla almayacağına o kadar emindi ki. O bile şaşırdı.
" Ulan aslan hani kimseyi olamazdı üstüne bu at.
Diye kendi kendine söylendi kırk kere dikkat et dedikten sonra görüşürüz dedim ve atın saçlarından tuttup dehh diye komut verdim. Kara kız birden yönünü Mardin dışında bir yere çevirdi yaklaşık yarım saatın sonunda bir çiftliğe vardık daha kapıya gelince herkes hayretler içerisinde bize bakıyordu.
Adamın biri yanımıza gelip.
"Yazgı dedi.
" Adı yazgı mı.
"Ev evet dedi kekeleyerek.
" Siz nasıl bindiniz yazgının üstüne
"Kendisi istedi geziyordum tarlaların orda çıktı karşıma seveyim dedim. Sonrada peşimi bırakmadı.
Ben öyle söylerken telefonum çaldı adının yazgı olduğunu öğrendiğim attan indim. Annem arıyordu saat öğleden sonra üç olmuştu. Bu defa kesin annem beni öldürecekti.
"Benim gitmem lazım atı yani yazgıyı size teslim ettiğime göre gidebilirim. Çok geç kadım.
Dönüp yazıyla da vedalaşıp hızla uzaklaştım ordan.
- Yazar
