Silah patlama sesi kulaklarımda yankılandığında nefesim kesilerek sıçradım yattığım yerden. Aklım başımdan giderken istemsiz bir titreme aldı bedenimi. “Ne oluyor ya?” diye homurdanan Halil İbrahim benimle doğrulurken kalbimi ağzıma getiren bir el ateş sesi daha yankılandı çok yakınlardan. Halil İbrahim’in göğsünden kalkmanın şaşkınlığını bile yaşayamadım. Gözlerimiz birbirine değdi, suratımızdaki şok ifadesiyle yataktan fırladık. Halil İbrahim, benim öne geçmemi engellerken odanın kapısından kendini bana siper ederek çıktı. Dış kapıya koştu. Peşinden giderken aklımdan geçen tonlarca korkunç senaryonun gerçek olmaması için dua etmeye başladım. Ahşap kapıyı yerinden sökmek istercesine açtığında donakaldı.
“Ne oluyor?” derken korkuyla onun heybetli vücudunun etrafından dışarıyı görmeye çal
