Peter Horley'in de o kayıplardan biri olacağını düşünmek katlanamayacağım kadar büyük acı verirdi. Dudaklarının arasından çıkan kelimelerle beni yatıştırmaya çalıştığını biliyordum. Gözyaşlarım yanaklarıma doğru akarken kurumuştu. Alex'in babamın üzerini tamamen toprakla kapladığını görmek acıma daha da acı eklemişti ancak Peter'in yanımda oluşundan tam anlamıyla güç almış ve kalbimi bürüyen güçsüz kızı sınırlarımdan def etmiştim.
Çimen yeşili gözleri, gözlerimin her zerresinde gezinirken bir Alex'e bir de babamın üzerine attığı son toprağa bakıyordum. Son toprağı attıktan sonra elindeki küreği ağacın hemen altına attı ve elinin tersiyle alnına birikmiş ter damlalarını sildi. Monica'nın bakışları hüzünlüydü bunun sebebini bilsem de sesini dahi çıkarmıyordu.
''Daha iyi misin?'' diye sor
