11- Karanlıkta ki gölge

3054 Kelimeler

Akşam olmuştu. Revirdeki iş, rapor, imzalar derken saat nasıl ilerledi anlamadım. Eksik raporları tamamladım. Sonra beni bekleyen araca binip birliğin kapısından çıktım. Yol boyunca camdan dışarıyı izledim. Hava kararmıştı, şehrin ışıkları bir yanıp bir sönüyordu. Lojmana vardığımda araçtan indim. Binanın giriş kapısına yürüdüm. Daireme vardığımda kapıyı açarken elim bir an durdu. Başımı çevirdim, Turgay’ın dairesine baktım. Psikiyatristin bana söyledikleri aklıma doldu. Bir an orada öylece durdum. Sonra anahtarı çevirdim. Kapımı açıp içeri girdim. Montumu çıkardım. Çantamı masanın yanına bıraktım. Masanın üzerini toparladım. Tam perdeyi çekecektim kapım çaldı Açtım. Karşımda Sibel duruyordu. İnce kaşlarını kaldırıp gülümsedi. “Merhaba,” dedi. “Misafir kabul ediyor musun?” Bir an

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE