Koruyucu

O Kız Parfümü Yalnız

Irem kafası karışık bir şekilde küçük kızı takip etmeye başlamıştı. Küçük kız neşeli bir şekilde Irem'in elinden tutmuş kendi evine doğru çekiştirmeye başlamıştı. Eve geldiklerinde kız hızla kapıya vurmaya başlamıştı. Bir süre sonra kapıyı orda yaşta bir kadın air açmıştı. Küçük kız Irem'i içeri çekiştirip Eray da girdikten sonra kapıyı kapatmıştı. Kapıyı açan kadın şaşkın bir şekilde Irem'e ve Eray'a bakmıştı. Küçük kız hala Irem'in elini tutarken "Anne bak rüyama giren Irem abla o geldi vermem gereken şeyi ona verebilirim artık." demişti heyecanla. Irem küçük kızın annedi olduğunu anladığı kadına dönüp " Merhaba efendim." demişti. Eray da Irem'i taklit ederek selam verdikten sonra küçük kız Irem'in elini bırakıp başka bir odaya doğru koşmuştu. Elinde bir sürü kağıt ile tekrar geldiğinde hepsini Irem'e vermişti. Irem kağıtlara baktığında her kağıtta ne olduğu anlaşılmayan çizgiler görmüştü.

Küçük kız tekrar Irem'in elini tutup

"Bunlar senin için. Rüyamda sana veriyordum. Bunlara çok ihtiyacın varmış aradığın şeyi bunlar sayesinde bulacakmışsın." demişti kağıtlar hakkında açıklama yaparak. Irem merakla kıza doğru eğilmiş ve "Rüyanı bana anlatır mısın lütfen." demişti.

Küçük kız hemen kafasını sallamış ve

"Sen vardın bir de şu arkandaki abi vardı. Bu kağıtları alıp bir şeyler yapıyordun ve en sonunda bitirdin. Ama çıkan şeyi göremedim. Senin yanında iki tane not defteri onlar da lazım olacakmış sana. Ve bir kalem çok güzel parlak bir rengi vardı. Ama rüyamda saçın kısaydı abla böyle tam omuzlarına kadar kısaydı hemde. Ve abla o kağıtları iyi sakla biri vardı kötü birisi onları senden almaya çalışıyordu ve bir kız ölüyordu." diyerek rüyasını açıklamıştı. Irem'in gözleri titremeye başladığında Eray yanına gelip koluna gitmişti. Annesi de Irem'e destek olup "Kızımın kusurana bakmayın efendim 2 haftadan beri sürekli aynı şeyi diyor. Aynı rüyayı görüyorum Irem abla buraya gelecek diyor. Bu kağıtları o çizdi almaya çalıştım ama bana vermiyor kusura bakmayın lütfen." demişti mahçup bir şekilde. Irem yanlarında duran küçük kıza baktığında üzgün bir şekilde kendisine baktığını görmüştü. Yanına gidip kucağına almış ve yanağına bir öpücük kondurmuştu. Ardından kadına dönüp " Sorun değil hanım efendi. Verdiğin bilgiler için teşekkür ederim bitanem. Şimdi gitmeliyim başka bir gezegene gidicem tamam mı." demişti küçük kıza üzüldüğünü belli etmemeye çalışarak. Küçük kız kafa sallayıp

"Tamam abla ve bir şey daha söylemek istiyorum rüyamda bir koku vardı. Çok ferah deniz kokusu gibiydi." demişti. Irem küçük kızı kucağından indirip "Bunu aklımda tutucam kendine iyi bak tamam mı?" demişti. 

Evden çıktıklarında Eray da tedirgin bir şekilde Irem'e bakmıştı. Irem Eray'ın elini yavaşça tutup "Diğerlerine onlanlardan bahsetme lütfen. Endişelenmelerini istemiyorum." demişti. Eray önce Irem'in tuttuğu eline bakmış ardından "Söylemem ama sende canını sıkma." demişti. Ardından yeni gezegene gitmek için portalın yanına gitmişlerdi. Irem arkadaşlarının yanına gidip portalı açmak için kod bekleyen Can'a doğru

"Gezegen adı Aşk Gezegeni kodu 02.evrglw frvr6" demişti. Ege duyduğu gezegen ismi ile " Aşk gezegeni mi. Ben gelmesem cıvık cıvık sevgili doludur orası şimdi." demişti yüzünü iğrenirmiş gibi yaparak. Ege'nin dediğine gülerken gelmemek için ısrar eden Ege'yi zorla içeri girdirmişlerdi. Eray Irem'e dönüp

"Bilgileri alalım." demişti. Irem çantasından kitabı çıkartıp " Hay hay." dedikten sonra okumaya başlamıştı.

"Love planet

300.000.000 kişilik nüfusa sahipler.

Orda yaşayanlara heart yani kalp denir.

Orda yaşayanlarin kafası kalp şeklinde olduğu söyleniyor.

Sevgi ve saygı orada en değerli şey olarak bilinir.

Orada yaşayan herkesde bulunan aşk öpücüğü vardır. Bu öpücük sizi öpen kişiye aşık eder.

Her tarafta sevgili olan kişiler görmeniz en olası şeydir." demişti. Ege olduğu yerde dönüp "Al işte dedim ben. Geri dönsem olmaz mı?" demişti yalvarır bir tonda. Can ona bakıp "Saçmalama Ege geldik zaten." diyerek çıkışı göstermişt.

Portaldan çıktılarında karşılarına 4 tane heart çıkmıştı. Kitapta yazdığı gibi gerçekten kırmızı kalp şeklinde kafaları olduğunu görmüşlerdi. Iremgil portaldan tamamen çıktıklarında heartlar yanlarına gelip onlara sarılmışlardı. Ardından biraz uzaklaşıp kendi avuçlarını öperek Iremgile doğru uçan öpücük atmışlardı. Atılan öpücükler her birinin üzerine değip patlamıştı. Içlerinden biri öne çıkıp "Hoşgeldiniz sizi burda görmek bizi çok mutlu etti." demişti sevecen bir şekilde. Gece ona bakarak " Hoşbulduk bizde buraya geldiğimiz için çok mutluyuz." demişti. Heart küçük bir kıkırtıdan sonra "Lütfen bizi takip edin sizi kalacağınız yere götüreceğiz." demiş ve yürümeye başlamışlardı.

Bulundukları yerden çıkınca yolda giderken onları görenler hafifçe eğilip selam vermeye başlamışlardı. Küçük yaşta olan heartlar elleri ile öpücük göndermişlerdi. Irem ve diğerleri saygısızlık olmasın diye onlar gibi hafifçe eğilip karşılık vermişlerdi. Her yeri renkli kalplerle süslü yere geldiklerinde içeri doğru gitmişlerdi. Içeri girip etrafı incelediklerinde kendi dünyalarındaki otellerle olan benzerliği onlara samimi gelmişti. Heartlar çiçeklerle süslenmiş kafes asansöre bindiklerinde onları dokuzuncu kata çıkarmışlardı. Yine iki tane oda vardı ve kız erkek olarak ikiye ayrılmışlardı.Odalara girdiklerinde heartler onları selamlayıp gitmişlerdi.

Irem yine merakından yerinde duramayıp hoplaya zıplaya erkeklerin odasına gitmişti. Kapıyı açtığı an kafasından dökülen güller ile yerinde kalakalmıştı. Karşınına baktığında Eray'ın elinde bir gül ile ona baktığını görmüştü. Irem'in şaşkınlığı gittikten sonra "Bunlar kimin içindi bakalım. Ben bozdum sanırım süprizi." demişti onlara bakarak. Ege Irem'e bakıp "Senin içindi bozmadın hoşuna gitti mi?" diye sormuştu. Irem yanaklarının kopardığını hissettiğinde kafasını eğip "Evet çok hoşuma gitti. Teşekür ederim ama neden böyle bir şey yaptınız ki?" diye merakla sormuştu. Ege bir elini Irem'in omzuna atıp " Koruyucumuz için küçük bir şey yapalım dedik." demişti. Irem tekrar teşekkür ettikten sonra Can Irem'in yanına gelip " Gözlerin mi sulandı sesin bu kadar duygulanacağını tahmin etmemiştim." demişti gülerek.

Irem ağladığını kabullenmeyip

"Hayır sulanmadı gül geldi gözüme." demişti lafı değiştirmeye çalışarak. Ege düşünür gibi yapıp " Soğan değil miydi o?" demişti. Eray araya girip "Evet soğandı. Ama benim kolum hala havada kaldı Irem gülü almayacak mısın?" diye tekrar çiçeği uzatmıştı. Irem Eray'ın elindeki çiçeğe bakıp "A evet teşekür ederim." demişti Eray'ın elindeki gülü alarak. Ege Irem'in, elindeki çiçeğe doğru bakıp kocaman güldüğünü görmüş ve

"Aşk olsun Irem biz o kadar gül döktük sen bütün gülücüğü Eray'a ver." demişti kıskanmış gibi yaparak. Can Ege'nin kafasına vurup "Rahat bıraksana kızı Eray'a gülecek tabi sana mi gülecek sandın." demişti.

Irem çiçeği elinde tutup " Ben artık gidiyorum." demişti. Kapıdan çıktıktan sonra kendi odalarına girecekken kolundan biri tutunca içeri girmeden durup kolunu tutan kişiye bakmıştı.

Can Irem'in kolunu tutup onu durdurmuştu. Can konuşmayınca Irem

"Bir şey mi oldu Can." diye sormuştu. Can lafı düzenlemek ister gibi düşünüp ardından direk "Biraz konuşabilir miyiz?" diye sormuştu. Irem yönünü Can'a dönüp

"Tabi konu neydi?" diye sormuştu. Can Irem'in kolunu bırakıp "Buraya çıkırken oturabileceğimiz bir yer görmüştüm. Oraya gidelim mi?" diye teklifte bulunmuştu. Irem kafa sallayıp "Olur gidelim." demişti.

Irem Can'ı takip edip yine kafes asansöre binip aşağı inmişlerdi. Üçüncü katta durduklarında asansörden inip ilerdeki sarı renki puf koltuklara oturmuşlardı.

Irem merakla "Evet ne konuşmak istiyorsun?" diye sormuştu. Can çekingen bir şekilde kekeleyerek"Şey Irem ben, ben birinden hoşlanıyorum ama ona nasıl açılmam gerektiğini bilmiyorum. Bana biraz yol göstersen hani sende kızsın ya yardım edersin diye düşünmüştüm." demişti. Irem önce şaşırmıştı çünkü Can'ın soğuk bir karakteri olduğu için şuan ki hali Irem'in garibine gitmişti. Ardından kendine gelip "Öyle mi kim peki bu kız ben tanıyor muyum? Adı ne gezgenelerden birinde mi gördün? Kaç yaşında bizim gibi güçleri var mı?" diye soruları ard arda sıralamıştı. Can Irem'in aniden gelen sorularına şaşırıp "Sen söyle yakında öğreneceksin zaten. Meselâ nasıl açılmalıyım kızlar neyi sever?" diye sormuştu. Irem biraz düşünüp tam söyleyeceği an Can sözünü kesip

"Dur 1 dk not almam gerek." demiş ardından cebinden defter ile kalem çıkarıp "Tamam şimdi başlayabilirsin." demişti not almak için hazırlanmıştı. Irem Can'ın hazır olduğunu görünce konuşmaya başlamıştı.

" Bence aşık olduğun kişiye açılmak istiyorsan sade ama güzel bir şeyler yapmalısın. Böyle gün batımını izlerken söyleyebilirsin. Bir şiir yazarsın mesela yada söylemek istediğin bir söz vardır bunu söylersin. Bence bu bile yeterli." demişti sözünü bitirip. Can sevinçle "Bayıldım iyiki sana sormuşum teşekür ederim Irem." demişti. Irem samimi bir şekilde gülüp "Rica ederim umarım o da seni seviyordur." demişti iyi dileklerini sunarak. Can "Umarım." dedikten sonra tekrar yukarı çıkmışlardı.

Irem kendi odalarına gittikten sonra odanın boş olduğunu görmüştü. Kızların iki yatağa çantalarını kuyduklarından nerde yatacaklarını seçtiklerini anlamıştı.

Irem kendi için ayrılan cam kenarındaki yatağa uzanıp gözlerini kapatmıştı. Odanın toz pembe rengi içini ferahlatırken yumuşacık yatağa başını koyduğu an uykusu gelmişti. Kızlar kapıyı hızlıca açıp içeri girdiklerinde Irem panikle gözlerini açıp " Bir şey mi oldu neden telaşlısınız?" diye sormuştu. Cansu saçını düzeltip "Hayır olmadı. Ne olabilir ki?" demişti aceleci bir şekilde. Gece de Cansu'nun dediği şeye karşılık "Canımız sıkıldı erkeklerin odasına bakmaya gittik. Seni de orda sanıyorduk nerdeydin?" diye sormuştu bir yandan Cansu gibi saçını düzeltirken bir yandan da kendi için seçtiği yatağa otururken. Cansu da Gece gibi yapıp yatağa oturmuş ve

"Aynen gidip geldik. Sen nerdeydin?" diye sormuştu.

Irem onların garip davranışını göz ardı edip "Can'ın yanındaydım. Aşağıda puf koltuklar vardı oraya oturduk. Konuştuk biraz." demişti kısaca açıklayıp. Cansu Irem'e bakıp "Hee tamam." dediğinde Irem biraz daha şaşırmıştı. Normalde meraklı olan Cansu bile kardeşi ile ne konuştuğunu sormamıştı. Irem bunu da göz ardı edip kendini tekrar yumuşak yatağa bırakmıştı.

Onların aksine erkekler heyecanlı bir şekilde plan yaparken Eray yatağa uzanmış bir kolunu kafasının altına alıp tavanı izlemeye başlamıştı. Can Irem ile konuşmaya gittiğinde iyice gerilmişti. Irem'in Can'a nasıl bir şey diyeceğini merakla beklemişti. Eray boşta kalan elini kalbinin üzerine koymuştu. "Artık kabul ettim." diye düşünmüştü. Kabul etmişti Irem'i sevdiğini. Iremle iken mutlu oluyordu Irem'i mutlu etmek onu mutlu ediyordu. Onu kıskanıyordu, herkese herşeye karşı korumak istiyordu. Ama onun kendisine olan duygularını bilmiyordu. Ilk kez birine gerçek anlamda aşık olduğunu düşünmüştü.

Annesini kaybettikten sonra aşık olduğu tek kadın da hayatından gitmişti. Ama Irem'in annesine çok benzeyen gözleri ona tekrar bu hissi yaşatmıştı. Irem'in gözlerinde annesini görmüştü. Ve bu yüzden başkasına bakarken onu kıskanmaya başlamıştı. Çünkü Irem'in de annesi gibi gitme olasılığı kendisini korkutmaya yetmişti.

Her şey çok güzeldi kendisini sevip sevmediğini bilmese bile Irem'i sevmek güzel gelmişti. Gözlerinin içine bakmak güzeldi. Eray gözlerini kapatıp söylerse eğer, söyledikten sonra bir daha kendisi ile konuşmaz diye çok korkuyordu. En azından onunla arkadaş kalmak daha mantıklı gelmişti. Ama Irem'i seven tek kişi kendisi değildi. Onu seven kişi bunu Eray'ın yüzüne vura vura söylemişti. Kızlar ile birlikle hep beraber konuşan arkadaşlarına bakmıştı. Can etrafa kocaman gülücükler saçarak bir şeyler anlatmıştı. Sormuş olduğu ve iyi bir cevap aldığı her halinden belliydi. Irem odalarına geldikten sonra çiçeği alıp çıktığı an Can da onunla birlikte çıkmıştı.

Bir kaç gün sonra Eray arkadaşlarının yaptığı şeylere tedirgin bir şekilde bakmaya başlamıştı. Hepsi farklı yönlere koşarak bir şeyler ile uğraşıyordı Eray ise oturduğu yerden sitres yüzünden tırnalarını yemeye başlamıştı. Ege Eray'ın bu halini görüp yanına gitmişti. Kolunu omzuna atıp "Ee hazır mı şiir?" diye sormuştu onu biraz rahatlatmak adına. Eray kafa sallayıp " Evet ama bence olmadı kesin beğenmiycek. Benim yerime sen yazsan." diye sormuştu. Ege sinirle uff layıp "Lan 3 gündür yazdığın şiirleri beğenmiyorsun bu güzel işte korkma bu kadar. Yırtıp attığın kağıtları saysak bir cilt şiir kitabı çıkardı." demişti. Eray sitresle "Demesi kolay seni de görücem ben bilmiyoruz sanki kimi sevdiğini." demişti tehtid eder gibi konuşup. Ege birden ciddileşip " Saçmalama kimseyi sevmiyorum ben." demişti. Eray tıslar gibi güldükten sonra " Kimse anlamaz ama ben anlarım. Hatta o seviyor diye gitar çalmayı öğrendiğini de biliyorum." demişti sinsi bir şekilde gülerek. Ardından konuyu değiştirip " Bak bir daha okuycam iyi dinle." demiş ve yazdığı şiiri okumaya başlamıştı.

"Bir kızla tanıştım çok güzeldi.

O çok masum, arkadaş canlısı, kibar, sevimli,

Ve ben ona aşık oldum.

Ben İrem Yılmaz'a aşık oldum,

Uzun bir süre kendime itiraf edemedim.

Çünkü korktum beni sevmez diye korktum,

Sevdiği biri vardır diye söyledikten sonra.

Benimle arkadaş olmaz diye çok korktum,

Ama artık duygularımı içimde tutamaz oldum.

Seni seviyorum bir kaç yıl değil,

Bir ömür boyu seninle birlikte olmak istiyorum.

Sevgilim olur musun Irem Yılmaz?"

diyerek defalarca okusa da bir daha okumuştu arkadaşına şiirini. Sonra kendi yazdığı şiire bakıp " Bu ne lan. Yok ben bunu da beğenmedim." demişti ve tam elindeki kağıdı da buluşturacağı sırada Ege onu durdurmuştu. " Mal mısın lan tekrar yazmaya kalksan yetiştiremezsin. Güzel bu dursun." demişti. Herşey hazır olduktan sonra gezegeni dolaşmak için Irem'i de uykusundan uyandırıp yanlarına çağırmışlardı. Hazırlıkların yapıldığı yerden yarım saatlik uzakta bir yere geldiklerinde büyük AVM gibi bir yere girmişlerdi. Katları tek tek gezip dikkatlerini çeken şeylere bakmış ve bazılarını da almışlardı. Ege bir yerde durup " Ben bunu alıcam bakın nasıl?" diye sormuştu. Gece Ege'nin elinde tuttuğu parfümü alıp önce üzerine bakmış sonra kapağını açarak koklamıştı. Sonra tekrar ona verip " O kadın parfümü yalnız." demişti. Ege tekrar elindekini bakıp "Ama ben bunu beğendim. Hem kutusunun şekli de güzel." demişti.