LEYLA, İSTANBUL
1 yıl sonra...
Holding, sabah güneşinin cam cephede bıraktığı pırıltılarla ışıldıyordu. İçeride temposu hiç düşmeyen bir koşuşturma vardı. Toplantı odalarının biri doluyor biri boşalıyordu, sekreterlerin ayak sesleri, bastırılmış telefon konuşmaları ve ekranlara kilitlenmiş gözler arasında bir yerlerde Leyla dimdik yürüyordu. Elinde kahvesi, yanında Pelin.
“Kenan sabah erken geldi, Almanya’daki temsilcilerle görüşmüş. Ortaklık meselesi ciddi sanırım,” dedi Pelin, bir dosyayı uzatırken.
Leyla kahvesinden bir yudum aldı. Kaşlarını hafifçe çattı.
“Kimle görüşmüşler?”
“Balkan Grup. Mardin merkezli ama Berlin’de de bir uzantıları varmış. Lojistik ağı bizinkine entegre edilebilirmiş.”
Leyla’nın yüzü bir an dondu.
“Balkan mı dedin?”
Pelin duraksadı. “Evet... Tanıyor musun
