"Bu dağlar, kayalar, yer ve gök şahidim olsun Alçin! Şahidim olsun; seni yaşatacağım!" Keskin mavilerin, sonsuz kızıllığı. Kızgın boksörü, deli rüzgarı, kırmızı kuşu. Alçin Ahsen, Acar'ın kalp sızısı. Nefesini keseni, düşüncelerini kendiyle dolduranı. Kızıl saçları buram buram deniz kokuyordu savcının, uçsuz bucaksız bir deniz. Deli oluyordu buna Acar, deniz kokusuna ait ne varsa almıştı kendine, aynı değildi. Olmuyordu. Dağda itlerle savaşırken bile omzuna gelmişti, kırmızı kuştu o. Adı gibiydi, kırmızı parlak küçük kuş. Ve Acar onu ilk gördüğü andan beri kendine yemin etmişti; Alçin Ahsen yaşayacaktı! Askeri savcıydı o, canını hiçe sayandı. Hiçe saydığı canı, Acar'ın yaşama gayesiydi. Askeri kurgu, Savcı Alçin Ahsen Meva ve Asker Acar Acarbay.

"Ve bir karganın leşi kirletti dünyayı; yılanın zehri bulaştı ölüsüne." Peki asıl kötü kimdi? Ölüsüyle dahi dünyayı kirleten mi yoksa zehrini bir ölüye bile bulaştıran mı? Kimse tamamen iyi değildi. Olmayacaktı.

"Bir varmış, bir yokmuş.. Evvel zaman içerisinde, kalbur saman içerisinde, yeşil vadinin ötesinde bir küçücük aslancık varmış.Ölmüş."

Ggggggggggggggggggggggggggggggglllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll

"Yaşam ve ölüm. Birbirlerine zıt, bir o kadar da mutlak iki değer. Zamanlamaları aynı, getirileri farklı. Seni ölümde buldum Bal." Askeri kurgudur, çocukluk aşkı temalıdır. Huzurlu, sıcak bir kitaptır. Bu kurgudaki her şey hayal ürünüdür, gerçeği yansıtmamaktadır.

Elimi tutmayı nasıl bıraktın?

Hilmi Yavuz - Annem ve Akşam bir kapı açıldı, ansızın, baktık: akşam!.. kimse benzemez oldu kendine; kimbilir ne kadar hüzünlü artık, bir odadan ötekine geçmek bile… sen neysen o kadarsın, ey akşam! annem içini çekiyor kimi ansa; ürkü!.. biri ansızın bir gül koparsa; şimdi uzak olandır neye ulaşsam… ah, akşamdan bile ürküyor çocuk; her yer alacakaranlık gurbet; soldu annem, solarken goblen ve tülbent; ve akşamın ucuna doğru yolculuk… bir türkü söylendi, neyin tadı var? akşam bile bitti, kalmadı çünkü… çekildik, bir başına kaldı o türkü; kapılar arkamızdan kapanmadılar.

"Gerçeğim diye kabullendiğin yalanları görmezden gelirsen içinde kaybolursun Umay." Kızlar, şefkati annelerinden öğrenirler. Öyle ki, Çiçek'in kızına verdiği isim dahi vicdanı anlatır ona. Umay; Tarihi oldukça geçmişe dayanan bu ismin, Orhun Yazıtlarında yer alan anlamı çocuk ve kadınları koruduğu düşünülen, inanılan tanrı demektir. Ayrıca Türk mitolojisine göre doğum ve bereket sembolü olan tanrının adı olduğuna inanılmaktadır. Çiçek bu ismi koyarken, kızının adını bu denli yaşatacağını tahmin edememişti. Yerdeki içki şişelerine umutsuz bir bakış attı, ela gözlerinin çevresi kıpkırmızıydı. Kocası Anıl kendine konulan teşhis sonucu toparlanamamış, içkiye başlamıştı. Başta şiddetle başlayan bu döngü, belli etmek istemesede zamanla kızına da yansıyınca yaka paça psikoloğa yollamıştı eşini. Kendine yapılan her türlü şeye sessiz kalsa da, Umay'a dokundurtmazdı. Hoş Umay'da kendine dokundurtmazdı, vicdanının yanında kanı oldukça deli dolu akan bir genç kızdı. Pars'ın ise bunların hiçbirinden haberi yoktu. Milli Savunma Üniversitesine giden oğlu, çiçeği burnunda asker adaylarındandı. Vatan'a hayırlı bir evlat yetiştirmenin gururunu yaşayan Çiçek, bunlardan bahsetmemesi adına kızınıda tembihlemişti. Bilirdi, oğlu tek bir an bile düşünmeden gelirdi. Annesinin vazgeçememesi altında ezilen iki çocuğun kaderi yeniden yazılır. Umay; Yıllardır kaçtığı annesinin adından, kendiyle aynı kaderi yaşayan, annesiyle aynı isme sahip küçük bir kız çocuğuyla kapana sıkışır. Umay'ın Kafes davasını kazanması, Çiçek'i kurtarması ve Karan'la olan aşk hikayesi! #asker #avukat #tim #hukuk #adliye #aşk #savaş #kurgu #roman #öneçıkar #sevgi #dostluk #dava #hırs #öfke #Umay #Karan #görev Asker&Avukat kurgusudur, "Bal" karakterlerinden Umay ve Karan'ın kitabı.