Hilal Yılmaz... *Görevi bir suç imparatorluğunu çökertmekti. Kalbi ise hiç beklemediği bir yerde kendi yolunu bulacaktı.* Hilal, hayatını disiplinle yaşamayı öğrenmiş başarılı bir istihbaratçıdır. Yeni görevi, ülkenin en güçlü iş insanlarından Harun Ağaoğlu'nun karanlık dünyasına sızmak, sırlarını ortaya çıkarmak ve suç ağını çökertmekti. Her şey planlanmıştı. Kimliği, geçmişi, atacağı adımlar… Ama hesaba katmadığı biri vardı: Başkomiser Ali. Hilal'in peşine düşen, ondan şüphelenen ve zamanla kendini ona karşı hissettiği duyguların içinde bulan adam… Ali, Hilal'in sakladığı sırları çözmeye çalışırken kendi kalbine yenileceğini bilmiyordu. Hilal ise görevini tehlikeye atmamak için duygularını bastırmaya çalışıyordu. Çünkü onun dünyasında güvenmek zordu; âşık olmaksa her şeyi mahvedebilirdi. Diğer tarafta Harun Ağaoğlu vardı. Gücünü kaybetmeye tahammülü olmayan, ihanetin bedelini ağır ödeten ve Hilal'in gerçek kimliğinden habersiz bir adam… Hilal onun dünyasına girdikçe sırlar çoğalacak, yalanlar birbirine dolanacak ve herkesin bildiği gerçekler birer birer değişecekti. Peki Ali, Hilal'in kim olduğunu öğrendiğinde ona hâlâ güvenebilecek miydi? Hilal, kalbiyle görevi arasında kaldığında hangisini seçecekti? Ve bazen bir insanı kurtarmak için verilen mücadele, onu kaybetmekle mi sonuçlanacaktı? Bir gizli görev. Üç farklı kader. Saklanan kimlikler ve uğruna her şeyin göze alındığı bir aşk… Hilal'in görevi belliydi. Ama kalbinin yazdığı senaryo, hiçbir dosyada yer almıyordu.

*ÖZET* ​"Bazı aşıklar geçmişin gölgesine sığınır, bazıları ise o gölgeyi yakıp kendi ışığını yaratır." Zaman her şeyin ilacı mıdır sizce? Geçmişte yapılan hatalar geçmişte kaldı diye telafi edilmiş sayılır mı? Peki aşk mı daha güçlüdür sevgi mi? Birini sevmek sadece onunla güzel şeyler yaşamak mıdır? Yoksa her güçlüğe beraber göğüs gerip yeniden bir hayat inşa etmek midir?

Biri gökyüzünde avlanır, diğeri yeryüzünde iz sürer. Biri göğün keskin gözüdür, diğeri toprağın sessiz pençesi. Peki, gök ile yer aynı düşmana karşı birleşirse kim hayatta kalabilir? Atmaca Timi… Gökyüzünün özgür avcıları. Keskin bakışları, hızlı kararları ve ölümün kıyısında bile sarsılmayan iradeleriyle düşmanın üzerine süzülenler. Bozkurtlar Timi… Yeryüzünün yırtıcıları. İzleri takip eden, sabırla bekleyen ve doğru an geldiğinde pençesini geçirenler. Biri gökten bakar, diğeri yerden izler. İkisi de kendi sahasında efsanedir. Ancak hiçbir efsane, başka bir efsanenin gölgesinde yürümeyi kolay kabul etmez. Üsteğmen Kader, Atmaca Timi’nin komutanıdır. Emirleri tartışılmaz olsun ister; çünkü bir anlık tereddüdün bedelini en iyi o bilir. Yüzbaşı Ali Fuat ise Bozkurtlar’ın başında, soğukkanlılığı ve keskin zekâsıyla tanınır. Onun dünyasında güven, sözlerle değil, ateş hattında kanıtlanır. İlk karşılaşmaları bir uyumun değil, bir çatışmanın başlangıcı olur. İki komutan, iki farklı yöntem, iki inatçı irade… Aşkları da bu gerilim ve çatışma arasında yükselir... Fakat onları aynı cephede buluşturan şey, sıradan bir görev değildir. Eksik bir ihbarla başlayan kanlı pusu, yıllar önce karanlığa gömülmüş bir askerî operasyonun izlerini ortaya çıkarır. Kayıp dosyalar, açıklanamayan ölümler ve intikamla beslenen bir ihanet ağı, hem Atmaca’nın gökyüzünü hem Bozkurtlar’ın yeryüzünü tehdit etmektedir. Düşman, nereden vuracağını bilmektedir. Çünkü geçmişte birileri, en büyük sırlarını yanlış ellere teslim etmiştir. Ve Kader ile Ali Fuat, gerçeğe yaklaştıkça yalnızca düşmanlarının hedefi hâline gelmez; birbirlerine karşı koymakta da zorlanırlar. Bir bakışın ardına gizlenen endişe, tartışmaların arasına sızan çekim, söylenemeyen sözler ve her vedada biraz daha büyüyen kaybetme korkusu… Çünkü bir komutana güvenmek başka, onun için korkmak başkadır. Hele kalbin, yanında savaşan kişiyi artık yalnızca bir silah arkadaşı olarak görmüyorsa… Gök ile yer birleştiğinde bir efsane doğabilir. Ama ya o efsanenin bedeli, uğruna savaştıkları her şey olursa? Atmaca gökten inecek mi? Bozkurtlar pençesini kime geçirecek? Ve küllerin altında kalan gerçek, onları birbirine mi bağlayacak, yoksa her şeyi ateşe mi verecek? Kimi savaşlar kazanmak için verilir. Kimileri ise geriye sevecek birini bırakabilmek için… Küllerin Altında — Çünkü bazı efsaneler, gökle yerin birbirine inandığı yerde başlar.