"Ölmekten korkan ama... celladın koynunda yatan MÜHRE" Mühre Aker, cezaevinin kapısından adımını attığında özgürlüğe değil, kanla yazılmış bir kadere adım attığını henüz bilmiyordu. Kimsesizleri birer ölüm makinesine dönüştüren o karanlık şebekenin eline düştüğünde tek bir seçeneği vardı: Tetiğe bas ya da namlunun ucunda can ver. Mühre, nefes alabilmek için tetiği çekmeyi, kalbini susturmak için namlunun soğukluğuna sığınmayı öğrendi. O artık bir kurban değil, patronunun en keskin silahıydı. Ellerindeki kan kurumadı, çünkü durursa öleceğini biliyordu. Ancak bir gece yarısı pusuya düştüğünde, avcıyken av oldu. Asır Mortem. Adı, fısıltılarla değil, dökülen kanlarla yazılan adam. Yeraltı dünyasının en acımasız ve en zeki avcısı, Mühre'yi düşmanının en büyük sırlarına ulaşmak için kafesine kapattı.Ama karşısında bir piyon değil, parçalanmış bir ruh buldu. Biri öldürmek için eğitilmişti, diğeri ise yok etmek için doğmuştu. Bu hikayede pembe panjurlar yok; sadece kanla boyanmış duvarlar, barutla kirlenmiş ruhlar ve cehennemin ortasında birbirine dolanmış iki yaralı gövde var.

Altı yaşındayken annesinin gözleri önünde öldürülüşüne tanıklık eden Nazlı Duru Alaz, intikam ateşiyle büyüdü. Karanlık dünyanın en soğukkanlı tetikçilerinden biri hâline geldi. Onun için kurallar nettir: Duygusuz ol. Görevini tamamla. İz bırakma. Ancak bir gün, tüm kurallarını paramparça edecek biriyle karşılaşır. Önümde duran dosyanın üzerinde tek bir isim yazıyordu: Can Karaman. Birileri onu öldürmemi istiyordu… Peki ama kim? Ve daha da önemlisi… Can’ı öldürmek mi? Asla! O an anladım: Onu öldürmeyecektim. Onu koruyacaktım. Gölgelerin içinden gelen bir tetikçinin, ışığa zorlanan kalbinin hikâyesi… Aşk ile ölüm arasında sıkışmış, nefes kesici bir serüven başlıyor.