Abstract Matagal ng namatay si Carmela na asawa ni Lance. Mahal na mahal nya ang kanyang asawa at ang walong taong gulang na anak na si Altea.Masaya ang buhay nilang mag- ama kahit na nawalang na ng ilaw ang kanilang buhay.Ngunit isang araw habang papunta sila sa bahay bakasyunan ay may estrangharang hihingi ng tulong sa kanya.Pero sa gagawin nya ay magbabago ang buhay nya. Ang masayang buhay ay mapapalitan ng magulo at ang natutulog nitong puso ay magigising.

The lost Daughter FictionFamily / Love Romance Chapter 1, Pamilya Samonte{ Mama!.... , Mama!” } Sigaw ng batang babae.{ Mama!....”} Tanging sigaw at iyak ang nagawa ng batang- babae habang nakatingin sa dalawang taong, wala ng malay na nakaupo sa loob ng kotse.{ Ma- mama!...” } Umiiyak na sigaw ng batang babae.Madilim ang paligid at umuulan.Puno ng bubug ang buong sasakyan ng may narinig ang batang babae na may sumisigaw sa labas ng sasakyan.Nakita nya ang isa pang sasakyan sa labas at umalis agad.Maya- maya ay may nakita syang lalaki na nakatingin sa kanila.{ Tu-tulungan mo ang anak ko!” } Nagising ang ina ng bata at nagmamakaawa. Kahit puno ng dugo ang mukha nito.{ Ma- mama!” } Tanging iyak lang ang nagawa ng bata, maya- maya ay nawalan na ng malay ang ina ng batang babae.Iyak ng iyak lang ang nagawa ng bata.-------------- Nagising ako sa ingay ng alarm clock ko.Napatingin ako at mag- alas 4 na ng umaga.Napasapo ako dahil sa masakit ang ulo ko.Bata pa lang ako ay napapanaginipan ko na ang mga ganito.Di ko talaga naaninag ang mga mukha nila, na paulit-ulit kong pinapanaginipan. Di pa ako gumagalaw sa kama at pilit ina- alala ang bawat tagpo pero laging nasa sasakyan ang bata at umiiyak.“ Hyacinth!..... Nak, Gising kana!” Pasigaw na tanong ni Mama sa akin.“ Gising na po!” Sabi ko sa kanya.Bumangon na lamang ako sa kama, at naghanda na para pumunta sa ibaba dahil nanduon ang aming karenderya.Ang bahay namin ay may second floor kung saan dito kami natutulog at ang isa ibaba naman ay ang aming karenderya.Medyo malaki ang bahay na syang inu- upahan namin.Mga sampung taon na ng lumipat kami dito.Araw ng Lunes ngayon kaya maraming tao ang kakain sa karenderya ni Mama, kaya kailangan namin s'yang tulungan.Sina Mama at Papa ay kapwa nagluluto ng ulam sa aming karenderya.Nang bumababa na ako sa kasina ay nagluluto na sina Mama Emilia at Papa Ramon Samonte.Pumunta ako sa pinagkakainan kung saan wala pang mga tao.Nadatnan ko sina Kuya Aaron at Kaira na naghihiwa ng mga ingredients na lulutuin nila Papa at Mama.Tumulong ako sa kanila, humiwa ako ng Carrot, Repulyo, Baguio beans, para sa pancit.Sina kuya naman ay naghihiwa ng mga baboy, si kaira naman ay ang mga ahos at sibuyas.Marami- rami na ang mga pinaghihiwa namin at marami narin ang naluluto nina Mama. Kaya nagsimula na akong maglinis ng aming mga pinagkalatan.Nagpunas ako ng mga upuan at lamesa para sa mga customer na dito kakain sa karenderya.Malapit lang kami sa isang company na tinatawag nilang ASM Company.Kaya araw-araw ay marami kaming mga customer na nagtatrabaho sa company na iyun.“ Ma, tapos ko na!” Sigaw ni Kuya Aaron. Dinala na nya ang mga baboy na hiniwa nya at ibinigay kay Papa.“ Babalik na po ako sa loob!” Paalam ni Kuya.“ Oh, sige!..Sige!” Nakangiting sabi ni Papa Ramon.Babalik si Kuya sa loob ng bahay dahil maaga pa ang klase nito.Engineering ang kurso ni Kuya Aaron dahil nga sa company ng mga Villa Flores.Gustong- gusto ni Kuya ang magtrabaho doon.“ Ma, si Engineer Tsu pala!, Kahapon po ay kinausap nya ako.. na gusto nyang mag pa Catering sa bahay nya.” Sabi ni Kuya Aaron.Ito po ang menu book at tignan nyo nalang kung ano ang mga gusto n'yang ipaluto sa inyo.” Sabi ni Kuya Aaron.Meron naman Cafeteria sa loob ng kumpanya ng ASM ngunit mas gusto nila ang luto ni Papa at Mama.Lagi nilang sinasabi na lutong pangbahay ang ulam, kaya bina- balikan nila ang luto namin.Tinignan ko ang menu book at nakita ko na araw ng linggo ang nais nila.“ Ma, linggo po ito!.. Sabi ko kay Mama na kinatango nya.“ Eh, Day off na natin iyan. Ma!” “ Lumalaki na kayong magkakapatid at sa susunod na taong ay mag-aaral kana sa Koliheyo kaya kailangan magkayod kalabaw kami ng ama ninyo!” Paliwanang pa nya na kinatango-tango ko.Oo, nga naman tatlo kaming magkakapatid, at pangalawa ako.Ang panganay ay si Kuya Arron at ako si Hyacinth na pangalawa at ang bunso ay si Kaira na isang taon lang agwat sa akinNag-aaral kasi si Kuya Aaron ng Engineer, nasa Third year na. at ako naman ay malapit ng ga-graduate ng Senior highschool at si Kaira naman ay Grade 11 na. Isang taon lang ang agwat namin ni Kaira.Maya- maya ay nagliliwanag na ang paligid kaya binuksan ko na ang karenderya.Dahil marami- rami na ang gustong kumain ng almusal.Wala pang 10 minutes na nakabukas ang karenderya ay marami ng gustong kumain.Isa- isa ko ng nilagay ang mga lutong ulam sa lagayan at marami ng tumitingin at nagtatanong kung magkano ang luto namin.“ Hyacinth!... Magkano ang kare- kare? ” Tanong ni Kuya Joel na nagtatrabaho sa ASM Company bilang Guard.“ 50 pesos po ang bawat serve ng kare- kare.” Sabi ko sa kanya.“ Dalawang serve nga at tatlong kanin, ibalot mo na lang.” Sabi ni Kuya Joel.“ Yes, Kuya!” Sabi ko na lang, noon una ay tinatawag ko syang Sir ngunit mas gusto n'yang tawagin s'yang Kuya.Kaya kuya ang tawag ko sa kanya.Wala pang 30+ si Kuya Joel, meron na itong asawa at katulad

Taong 1990“ Daddy!... Please maawa ka sa akin!” Umiiyak na sabi ng batang babae habang nakahiga ito sa hospital bed.“ Please!... Wag mong saktan ang baby ko!” Umiiyak ito habang tinuturakan ito ng pampatulog ng kanyang Amang Doctor.“ Please!... Dad!.. maawa ka sa apo mo!” Ang huling sa salita ng babae bago ito nakatulog sa pampatulog na itinurok ng kanyang Ama.Lumipas ang isang araw at nagising ang babae. “ Ang baby ko!.... Pin4t4y nyo ang baby ko!...” pagwawala ng dalaga.Habang hawak nito ang kanyang tyan. Nasa kwarto na ito at sumisigaw ngunit wala naman nakakarinig ng kanyang panaghoy.Dahil ang kanilang Mansion ay nasa gitna ng kagubatan.“ Mommy!... Please!.. tulungan mo ako!.... Maawa kayo sa'kin!” Umiiyak nitong sigaw sabay kalampag ng pinto.Ngunit ang mga taong nakatira ay parang musika sa kanilang tainga, ang mga kalampag at iyak ng dalaga.Taong 2022.“ Nay!... Sasama muna ako kila Boss Ramon!.. Para makabili ako ng gamot mo!” Paalam ko kay Nanay Rosie habang nakahiga ito sa kama at buto't balat na ang katawan.“ Anak, alam mo naman...Ayaw kong sumama ka sa kanila dahil masasamang tao sila!” Naiinis na pangaral ni Nanay sa'kin.“ Nay!.. may utang po ako sa kanila, dahil noon nakaraan araw ay umutang ako sa kanila para makabili ng gamot mo.“ Anak, pwede bang wag ka ng sumama sa kanila!, Ayaw kong may masamang mangyari sa'yo!.... Anak!” Pagmamakaawa ni Mama na huwag akong sumama kay Boss Ramon.Kaya lang ay may malaki akong utan kila Boss Ramon kaya kahit ayaw ko ay kailangan kung sumama sa kanya.Kaya kahit anong Paki-usap ni Nanay ay natuloy parin ako sa pagsama kila Boss Ramon.Lumipas ang ilang oras at mag- aala syiete na ng gabi ng magkita- kita kami.Nasa parking area kami ng malaking mall at may binabantayan. Ang paglabas ng mga anak ni Dr. Delos Reyes na s'yang ki-kidnaping namin. At wala pang isang oras na pagbabantay ay nakita namin ang dalawang bata na kasama ang Yaya nila.“ Ready na kayo!” Matigas na sabi ni Boss Ramon.Lumabas na nga kami sa Van at nagmamadaling naglakad patungo sa dalawang bata na masayang naghaharutan.Nang biglang tinutukan ng b4ril ni Frank ang Yaya ng mga bata.Di ito sumigaw at napayuko ito kaya nakuha kaagad namin ni Frank ang kambal.Umiiyak naman ang mga bata habang kinakaladkad namin sila patungo sa Van na s'yang sinasakyan namin.“ Please... Wag nyo po kaming saktan!.. umiiyak na sambit ng batang lalaki.“ Kuya!.… Natatakot ako!” Umiiyak naman sabi ng batang babae.“ Tumahimik kayo, kundi sasaktan ko kayo!” Sabi ni Boss Ramon sabay pakita ng kanyang baril. Kaya tumahimik ang mga bata habang nagyayakapan sa isat-Isa.Mabilis na humarorot ang sasakyan palayo sa mall.“ Mac- mac!... Ikaw na bahala sa kanila... Di naman nalalayo ang edad mo sa kanilang dalawa!” Utos na sabi ni Boss Ramon sa kin na kinatango ko.“ Boss...naman... 17 na ako..” Sabi ko na kumakamot pa ng ulo.“ Hahaha!.…. ” Natatawa na lang si Boss Ramon sa akin.Ilang oras din bumiyahe kami, ngunit di na sa lumang headquarters namin kundi nasa bundok ang papunta namin.“ Boss!... Tama ba ang pinupuntahan natin?” Tanong ni Frank na syang nag da- drive ng van. Habang tinitignan ang mapa ng ibinigay sa kanila ni Mr. Yun na s'yang pinaka Boss sa lahat.“ Oo, sabi ni Mr. Yun na papunta sa lumang mansion ang ating bagong headquarters!” Sabi ni Boss Ramon.Ngunit dalawang oras na kaming naglilibot ay di namin makita.“ Tumigil muna kayo!.. at hintayin natin ang mag- umaga tsaka natin ipagpapatuloy ang paghahanap ng lumang bahay na itinuro ni Mr. Yun.” Sabi ni Biss Ramon habang nagsisindi ng segarilyo.“ Mr!... Masama po sa kalusugan ang paninigarilyo!” Sabi ng batang lalaki. Na ikinatingin ni Boss Ramon sa batang lalaki.“ Aba'y na bata ka!... Sino ka para pagsabihan mo ako!” Naiinis na tanong ni Boss Ramon sa bata.“ Wag po kayong ganyan matatakot po ang kapatid ko!” Sabi nya at sabay harap kay Boss Ramon. At ang kapatid nya ay nagtatago nga sa likod ng batang lalaki.“ Kita nyo!... Takot na ang kapatid ko!” Galit na sabi ng bata.“ Kuya!..tama na!” Pagpipigil ng kanyang kapatid.“ Mac- mac ikaw nga ang umintindi sa kanila at umiinit ang ulo ko sa kanila.” Sabay nun ay Pagalit itong humarap sa sasakyan.“ Mga bata, tumahimik na kayo at di naman namin kayo sasaktan.. kailangan lang naman namin ng pera at kapag nagbigay na ang Papa nyo ay makakauwi kayo ng ligtas!” Mahinang bulong sa kanila na ngayon ay seryosong nakatingin sa akin.“ Maniwala kayo, hindi kami nananakit ng bata!..” Dagdag ko pa.Buong Gabi kaming nasa loob ng sasakyan at dahil hindi namin makita ang lumang bahay na sinasabi ni Mr. Yun.Nakatulog na nga ako sa kakahintay na mag- uumaga na. Nagising ako dahil sa batok na ginawa ni Frank sa ulo.“ Aray!....” Sigaw ko habang minamasahe ang ulo ko na binatok nya.“ Umaga na!.... Bumababa kana at maglibot- libot para madali natin.. makita ang sinasabi ni Mr. Yun na lumang bahay!” Singhal nyang sabi sa'kin na kinatango ko na lang.

Magkababata sina Nene at Jhon na nagkalayo ng ilang taon at muling nagkita ay mga teenager na. Dahil sa pagkakaibigan ay may na buong damdamin ang binata para sa dalaga ngunit dahil bata pa ay pilit na tinatanggi at tinatago ng dalaga ang tunay nyang damdamin sa kababata. Ngunit dahil sa takbo ng buhay ay kailangang nilang muling maghiwalay ng landas. Sa muling pagkikita ay may kanyang-kanya ng nagmamahal sa kanila. Ngunit sa kanilang sa puso ay naroon parin ang mga damdamin na pilit tinatago. May pag- asa pa bang maipagpatuloy ang naudlot na damdamin para sa isat-isa. Paalala Paalala po sa ating mambabasa na pawang kathang -isip lamang ang mga nababasa natin sa istoryang ito. Kung magkapareho man ang mga pangalan sa inyo o parehong nangyari ay hindi namin sinasadya, pawang kathang -isip lamang po ito ng ating manunulat. Gusto namin magbigay ng nakakaaliw na kwentong galing sa aming imahenasyon nawa'y maka pagbigay kami ng aral sa inyo Maraming salamat sa ating mambabasa.

(One shot story) All kinds stories ay may ibat-ibang storyang ating mababasa, merong itong katatakutang, buhay estudyante , true to life story at adventure na maaring mapupulotan ng aral. Paalala Paalala po sa ating mambabasa na pawang kathang -isip lamang ang mga nababasa natin sa istoryang ito. Kung magkapareho man ang mga pangalan sa inyo o parehong nangyari ay hindi namin sinasadya, pawang kathang -isip lamang po ito ng ating manunulat. Gusto namin magbigay ng nakakaaliw na kwentong galing sa aming imahenasyon nawa'y maka pagbigay kami ng aral sa inyo Maraming salamat sa ating mambabasa.

May apat na magkaibigan ang nasiraan ng sasakyan at napunta sa Isang bahay at may malalaman na ang tunay nitong misteryo Paalala po sa ating mambabasa na pawang kathang -isip lamang ang mga nababasa natin sa istoryang ito. Kung magkapareho man ang mga pangalan sa inyo o parehong nangyari ay hindi namin sinasadya, pawang kathang -isip lamang po ito ng ating manunulat. Gusto namin magbigay ng nakakaaliw na kwentong galing sa aming imahenasyon nawa'y maka pagbigay kami ng aral sa inyo Maraming salamat sa ating mambabasa.

Tatlong magkakapatid ang nawalang ng magulang at napunta sa pangangalaga ng kanilang Tito at may matutuklasan silang mahiwagang pinto sa kanyang bahay. Upang dalhin sila sa ibang lugar. Paalala po sa ating mambabasa na pawang kathang -isip lamang ang mga nababasa natin sa istoryang ito. Kung magkapareho man ang mga pangalan sa inyo o parehong nangyari ay hindi namin sinasadya, pawang kathang -isip lamang po ito ng ating manunulat. Gusto namin magbigay ng nakakaaliw na kwentong galing sa aming imahenasyon nawa'y maka pagbigay kami ng aral sa inyo Maraming salamat sa ating mambabasa.

(One shot story) All kinds stories ay may ibat-ibang storyang ating mababasa, merong itong katatakutang, buhay estudyante , true to life story at adventure na maaring mapupulotan ng aral. Paalala Paalala po sa ating mambabasa na pawang kathang -isip lamang ang mga nababasa natin sa istoryang ito. Kung magkapareho man ang mga pangalan sa inyo o parehong nangyari ay hindi namin sinasadya, pawang kathang -isip lamang po ito ng ating manunulat. Gusto namin magbigay ng nakakaaliw na kwentong galing sa aming imahenasyon nawa'y maka pagbigay kami ng aral sa inyo Maraming salamat sa ating mambabasa.