“İpek ne oldu neden ağlıyorsun konuş?” Burnumu çektim. “Ben… ben böyle biri değilim. Bu… bu çok yanlış Mehmet, ne yaptık biz?” Daha çok ağlamaya başladım. Kalkıp oturur pozisyona geldi ve beni de kaldırdı. Kendimi kapatmak istedim. Ellerimi göğsümde birleştirdim. “Bana bak İpek” Ona bakmamı sağladı. Bir yandan yanağımı okşuyor bir yandan çenemi tutuyordu. “Şii, ağlama. İkimizin arasındaki çekimden bu.” Alnını alnıma yasladı. “Ben sana çekildim, kapıldım İpek. Seni düşünmeden duramıyorum.” “Çok yanlış Mehmet.” “Şii, yetişkin insanlarız biz. Sende beni arzuladın. Hissettiklerimiz yanlış değil.” ------- İpek, küçük yeğeni İnci’yle birlikte İzmir’den ayrılıp Karadeniz’in sisli yollarına geldiğinde tek istediği şey yeni bir başlangıçtı. Sessiz bir hayat, güvenli bir ev, geçmişten uzak birkaç nefes… Ama Dumandere sandığı kadar sakin değildi. Daha ilk günden karşısına Mehmet Karayel çıktı. Sert bakışları, keskin sözleri ve hırçın tavırlarıyla İpek’in bütün düzenini altüst eden bir adamdı o. Sevmeyi sakin yaşamayan, öfkesini bile kalbinin önüne siper eden bir adam… İpek kaçmak istedi. Mehmet yaklaştı. Köy konuştu. Geçmiş peşlerini bırakmadı. Ve Karadeniz’in hırçın rüzgârları arasında, ikisi de en çok korktukları şeye yakalandı: Aşka.

Sevda, geçmişin yaralarını kızı Umay’la birlikte sessizce taşırken, Mardin’e yaptığı tayin hayatının akışını tamamen değiştirir. Kaçtığını sandığı geçmiş, karşısına bu kez Yüzbaşı Ömer Ali Demir olarak çıkar. Yıllar önce yarım kalan aşk, saklanan sırlar, aile olmanın sıcaklığı ve yaklaşan büyük tehlike arasında yeniden filizlenir. Sevda huzuru bulduğunu düşünürken, Ömer Ali’nin geçmişinden gelen ölümcül bir düşman her şeyi gölgelemeye başlar. Ömer Ali ve Sevda'nın hüzünlü ama bir o kadar güzel aşk hikayesi sizleri bekliyor. -------- Odaya geldiğimizde beklediğimden daha ihtişamlı bir oda ile karşılaştım. Yatak büyük ve rahat duruyordu. Ömer Ali arkadan bana yaklaştığında kalp atışlarım hızlandı. Beni kendine yasladı. "Sen hayatın bana armağanısın…"

Eda Arıcı, hayatı boyunca kimseye yük olmamaya çalıştı. Sessiz kaldı. Geri çekildi. İstediklerinden vazgeçmeyi öğrendi. Ta ki karşısına Murat Özdemir çıkana kadar. Otuz bir yaşında, sert mizaçlı, kıskanç ve sözüne karşı gelinmesine alışık bir Jandarma Üsteğmen… Bir görücü meselesiyle başlayan yakınlık, Eda daha ne olduğunu anlayamadan evliliğe dönüştü. Şimdi Eda’nın karşısında, her bakışını fark eden, ne giydiğine karışan, onu korumayı bazen sahiplenmekle karıştıran bir koca vardı. Murat’ın karşısındaysa hayatına giren ilk erkeğe nasıl yaklaşacağını bilemeyen, her şeye rağmen içinde sakladığı inadı yavaş yavaş ortaya çıkan genç bir kadın… Murat ona bir yuva vermeye kararlıydı. Eda ise o yuvanın içinde kendi sesini kaybetmeden sevmeyi öğrenmek zorundaydı. Çünkü Murat Özdemir’in aşkı usul usul gelmeyecekti. O, Eda’nın hayatına çoktan girmişti.