“เธอรักฉัน... หรือแค่อยากอัพเกรดตัวเอง เธอนี่มันทะเยอทะยานเกินตัว” เมื่อรักแท้เกิดจากคำโกหก แล้วหัวใจจะยังเชื่อได้อีกหรือไม่ ชีวิตที่ไร้ทางเลือก ทำให้เธอยอม "หลอก" ผู้ชายคนหนึ่ง ด้วยใบหน้าที่แสนหวานและคำพูดแสนดี เป้าหมายเดียวคือหลุดพ้นจากความจนที่เผชิญมาทั้งชีวิต เขา...นักธุรกิจหนุ่มหล่อที่มีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นรักแท้ เธอ...ผู้หญิงธรรมดาที่ซ่อนแผนการณ์ไว้ใต้รอยยิ้มที่สร้างขึ้น แต่แผนการที่เริ่มจาก “หลอก” กลับลงเอยด้วย “รัก” ทว่าเมื่อความลับถูกเปิดเผย…ความไว้ใจพังทลาย หัวใจที่เคยดูแลกันกลับกลายเป็นอาวุธทำร้ายกันเอง จะทำอย่างไร...เมื่อผู้หญิงที่รักที่สุดคือคนที่ “หลอก” และผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจ คือคนที่ “ไม่เชื่อใจ” อีกต่อไป

คิน เด็กหนุ่ม ม.5 สายวิทย์ ที่เงียบขรึม รักสงบ และมีความฝันอยากเป็นนักออกแบบเกม เขามักจะนั่งวาดภาพคนเดียวหลังเลิกเรียน ไม่ค่อยสุงสิงกับใครนัก จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้รับมอบหมายให้ช่วยดูแลนักเรียนแลกเปลี่ยนคนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาชื่อว่า ยูมิ เด็กสาวลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไทย ที่สดใส ร่าเริง ขี้เล่น และพูดไทยได้งงๆ แต่เต็มไปด้วยพลังงานบวก ความแตกต่างของทั้งสองคนทำให้คินรู้สึกปวดหัวอยู่บ่อยๆ แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจที่เคยเงียบสงบของเขาก็เริ่ม ‘สั่น’ ทุกครั้งที่เธอยิ้มให้... ขณะที่ยูมิเองก็ค่อยๆ ซึมซับความอ่อนโยนในแบบของคินโดยไม่รู้ตัว ในระหว่างนั้น ยูมิต้องเผชิญกับปัญหาครอบครัวบางอย่างที่เธอไม่เคยพูดกับใคร และคินก็ต้องเผชิญกับอดีตบางอย่างที่เขาซ่อนเอาไว้... เมื่อทั้งสองต่างเริ่มเข้าใจกันมากขึ้น ความรักจึงค่อยๆก่อตัวขึ้นท่ามกลางเสียงหัวเราะ ความซื่อสัตย์และหัวใจวัยรุ่นที่ยังไม่คุ้นกับคำว่า ‘รัก’ 

พระเอกทำงานบาร์โฮสต์ นางเอกติดใจลีลาจึงรับเลี้ยง นางเอกเป็นแม่ม่ายที่เพิ่งหย่ากับสามี พระเอกและนางเอกอยู่ด้วยกันนานวันเข้าจน นางเอกเริ่มแพ้ใจพระเอก แต่สุดท้ายเธอก็พบว่าถูกพระเอกนอกใจ

สวัสดีค่ารี้ดที่น่ารักขาฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะเป็นนิยายที่มีพล็อตเรื่องอ้างอิงจาก ...ดวงใจกลางไฟหนาว...จ้า แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องของ น้องชายไฟเหนือ ซึ่งก็คือ ...เข็มทิศ... กับ ก้อย คู่หมั้นนั่นเองค่ะ แต่เรื่องนี้จะแยกออกมาเป็นคนละพล็อตนะคะ ไม่ใช่ภาคต่อแต่อย่างใดโครงเรื่องและเหตุการณ์ จะไม่ต่อเนื่องจากเรื่องของไฟเหนือ-คะนิ้งค่ะ จะมีแค่ตัวละครเอก ที่นำมาเขียนต่อ ก็คือ เข็มทิศ กับ ก้อย และกล่าวถึงบางตัวละครที่ผ่านมาเท่านั้นจ้าาาาา ฝากกดติดตาม กดใจกดเข้าชั้นด้วยนะคะ🙏🙏🙏 ขอกราบขอบพระคุณแนบตักค่า🥰 รักรีดเดอร์ทุกคนเลยยยย❣️❣️❣️❣️

คะนิ้งทำงานเป็นแม่บ้านให้กับไฟเหนือ สาวน้อยยอมใช้ร่างกายตัวเองเข้าแลกกับยาที่แพงมาก เพื่อนำมารักษาน้องสาวของเธอ ชายหนุ่มยังคงปฏิบัติต่อเธออย่างเย็นชา และใช้เธอเป็นเครื่องมือเพื่อแก้แค้นศัตรูของเขา ...

ชีวิตหลังการแต่งงานคือจุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตร่วมกันอย่างแท้จริง นอกจากความรักแล้ว ต้องมีความอดทน ความเสียสละและความเข้าใจประกอบเข้าด้วยกัน จึงจะสามารถนำพาชีวิตครอบครัวไปถึงฝั่งได้ .......... ตอนนี้ฉันกับอดีตสามีพยายามทำหน้าที่พ่อกับแม่ของลูกอย่างดีที่สุด เพื่อไม่ให้ลูกมีปมด้อย หรือมีปมในใจ เราไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยาได้ เพราะมีเรื่องให้ต้องทะเลาะกันบ่อยๆ ตั้งแต่เรื่องเล็กๆจนถึงเรื่องใหญ่โตจนทำให้เราต้องหย่ากัน ฉันจึงคิดว่าการแยกกันอยู่ดีที่สุด ฉันจะขอถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตคู่ของเราทั้งสองคน ที่มีทั้งความสุข ความเศร้า เคล้าน้ำตา มีทั้งข้อคิดและสิ่งที่ไม่เคยคิดได้มาแบ่งปันว่ากว่าจะถึงวันนี้ฉันต้องเจ็บปวดและแตกสลายกี่รอบ นิยายเรื่องนี้น่าจะเป็นนิยายเรื่องยาวที่อาจจะยาวที่สุด ยาวกว่าทุกเรื่องที่ฉันเคยเขียน ฉันจะขอบันทึกทุกความเป็นไป ทุกรสชาติของชีวิตไว้ในนิยายเรื่องนี้ "สามีไร้ราคา"

"คุณจะทำอะไรชั้น ปล่อยนะ!""เธออย่ามาทำเป็นใสๆ ไร้เดียงสาหน่อยเลย ผู้หญิงแบบเธอเนี่ย ชั้นว่า...โดนมาจนพรุนละ"เพี้ย!!! วดีเหวี่ยงมือตบปวินเต็มแรง ชายหนุ่มหน้าหันด้วยแรงตบ เขาค่อยๆหันหน้ากลับมาหาหญิงสาวด้วยแววตากรุ่นโกรธ"เธอกล้าตบชั้นเหรอ?" ปวินพูดพร้อมกับใช้สองมือเขย่าไหล่บางจนหัวสั่นคลอน"เอ่อ!!" หญิงสาวเหมือนได้สติและรู้ตัวว่าภัยกำลังคืบคลานเข้ามาหาตน"ฉันไม่ได้ตั้งใจ คุณมาว่าฉันก่อน..." ไม่ทันที่วดีจะพูดจบ ชายหนุ่มก็กระชากเสื้อเดรสลายลูกไม้สีเขียวอ่อนออกจากตัวหญิงสาว เขากระชากออกด้วยความโมโหและขาดสติ ชายหนุ่มเต็มไปด้วยความป่าเถื่อน ตอนนี้ร่างกายของวดีเหลือเพียงบราเซียที่ห่อหุ้มภูเขาลูกใหญ่สองลูกไว้ ......

เมื่อพระเอกถูกคนรักเก่าทิ้งไป เค้าก็ให้คำมั่นสัญญากับตัวเองว่าจะไม่รักใครอีก และมองผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น มีค่าเวลาเขาต้องการแค่นั้น รวมไปถึงสาวน้อยร่างบอบบางอย่างพรรณดาวที่แอบหลงรักชายหนุ่มตั้งแต่เด็ก ด้วยวัยที่ห่างกันถึงรอบครึ่ง เขามองพรรณดาวที่เป็นเด็กในบ้านว่าเป็นแค่ของใช้ ที่จะหยิบมาใช้ตอนไหนก็ได้ แต่สำหรับพรรณดาว นุติคือทั้งหมดของหัวใจและชีวิต .......... พรรณดาวกำลังถือถาดอาหารออกจากห้องครัว ก็ต้องชนโครมเข้ากับหนุ่มร่างใหญ่วัยกลัดมัน พรรณดาวค่อยๆลุกขึ้นเก็บ ถ้วย ชาม ถาด อาหารที่แตกบนพื้น พร้อมกับที่ได้ยินเสียงสบถอย่างไม่สบอารมณ์ "เดินบ้าอะไร ไม่ดูตาม้าตาเรือ ตาบอดหรือไง" พรรณดาวได้แต่หลบสายตา พร้อมเอ่ยขอโทษออกมาอย่างแผ่วเบา ซึ่งเค้าก็ไม่ได้สนใจที่จะฟัง และรีบจ้ำอ้าวออกจากประตูไป เมื่อพรรณดาวลุกขึ้นได้จึงได้หันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วย ความรัก ความเศร้า ห่วงหาอย่างปิดไม่มิด เขาคนนั้นคือ นุติ หนุ่มวัยใกล้สี่สิบ ซึ่งอายุห่างจากพรรณดาวถึงรอบครึ่ง ชายหนุ่มเป็นเจ้าของไร่ผลไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดและมีธุรกิจนำเข้า ส่งออก ต่างๆมากมาย ที่สำคัญนั้น นุติยังคงครองความโสดมาถึงสิบปีตั้งแต่ที่ได้เลิกรากับน้ำผึ้ง ภรรยาที่เขาเคยรักมาก และเขาก็ไม่ได้คบใครเป็นตัวเป็นตนอีก มีแค่ออกไปบำบัดความใคร่ความต้องการตามแบบฉบับผู้ชายโสด " พรรณดาว ทำไมอาหารหล่นแตกกระจายแบบนี้ล่ะแล้วยืนคิดอะไรอยู่ ทำไมไม่รีบไปเตรียมอาหารใหม่ล่ะ" เสียงแพรพรรณดังขึ้นทำให้พรรณดาวได้สติกลับคืนมา "จ่ะแม่ เดี๋ยวหนูรีบไปเดี๋ยวนี้" พรรณดาวจึงรีบเดินเข้าครัวไป แพรพรรณถือเป็นแม่นมของนุติก็ว่าได้เพราะนางเลี้ยงนุติมาตั้งแต่เด็กๆ ส่วนพรรณดาวเป็นลูกของญาติห่างๆของนางที่ตายไป นางจึงขออนุญาตพ่อของนุตินำพรรณดาวมาเลี้ยงเป็นลูก

แนะนำคู่พระเอก นางเอก .................. จอห์น อภิรักษ์โยธิน ชายหนุ่มวัย 35 หน้าตาหล่อคม จมูกเป็นสันมีความสูงถึง ร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร เขาเป็นชายหนุ่มที่มีหน้าตาออกไปทางโซนยุโรป เขาเป็นเด็กกำพร้าที่ คุณวันชัย อภิรักษ์โยธินขอมาเลี้ยง จอห์นถูกส่งให้เข้ารับการศึกษาเพื่อไม่ให้น้อยหน้าใคร เมื่อจบออกมาจอห์นจึงมีหน้าที่ทำงานช่วยผู้ที่เป็นพ่อบุญธรรมทุกอย่าง พร้อมกับการเป็นพี่เลี้ยงให้คุณหนูเพียงฟ้าที่แสนดื้อและเอาแต่ใจสุดๆ ผู้เป็นลูกสาวแท้ๆของ คุณวันชัย อภิรักษ์โยธิน ซึ่งจอห์นเทิดทูนและดูแลเธออย่างดี แต่เขาก็มองเธอเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น เพราะจอห์นนั้นมีคนรักที่คบกันมานานแล้วคือ รุ้งรดา วัชรชัย ............. เพียงฟ้า อภิรักษ์โยธิน คุณหนูไฮโซแสนสวย อายุ 23 ปี ที่เอาแต่ใจสุดๆ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ถ้าหากไม่ได้ เธอจะอาละวาดจนบ้านแตก ด้วยความที่เธอขาดแม่ตั้งแต่เกิด คุณวันชัย อภิรักษ์โยธิน ผู้เป็นพ่อจึงทุ่มเทให้เพียงฟ้าทุกอย่าง ไม่ว่าหญิงสาวอยากได้อะไร ผู้เป็นพ่อก็จะหามาให้ รวมถึงจอห์น พี่ชายนอกไส้ของเธอด้วยที่เธอแอบปลื้มและหวังลึกๆว่าเขาจะมองเธอมากกว่าน้องสาว

เมียเก่า (หาย) อยากได้คืน “พี่วายุคะ เจ้าเอาขนมไทยที่พี่วายุชอบมาให้ เจ้าทำเองค่ะ” จันทร์เจ้าถือถาดขนมไทยนาๆชนิดเข้ามาให้วายุด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มเพราะรู้ว่าเขาชอบ “เอาออกไป ฉันไม่เคยชอบขนมไทย จำใส่หัวของเธอเอาไว้ด้วย” วายุตะคอกใส่หน้าจันทร์เจ้าอย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องไปอย่างรู้สึกรำคาญ จันทร์เจ้าได้แต่มองถาดขนมที่เธอตั้งใจทำนั้นด้วยน้ำตา “พี่วายุจะไปไหนคะ จะกลับมานอนกับเจ้าไหม” หญิงสาววิ่งตามไปถามชายหนุ่มทั้งที่น้ำตาอาบแก้ม “ไม่กลับ อย่าจุ้นจ้านเรื่องของฉัน” เขาหันหน้ามาตอบกลับจันทร์เจ้าแบบไม่สนใจ แล้วรีบขึ้นรถหรู ก่อนขับออกไป เธอยืนมองรถที่ขับออกไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน ก่อนที่จะค่อยๆยกขาก้าวเดินเข้าบ้าน

เขากลับมาเพื่อแก้แค้นคนที่ทำให้พ่อของเขาต้องตายอย่างไร้ค่า วิธีแก้แค้นที่สาสมที่สุด คือ กระชากดวงใจของกล่องดวงใจของคนอย่างมัน… ไม่ต้องฆ่า ไม่ต้องทำร้าย ไม่ต้องใช้ความรุนแรงแค่หลอกให้เธอรักจนสุดหัวใจ จากนั้นก็เหยียบหัวใจดวงนั้นให้แหลกจมดิน สะใจมากกว่าการฆ่าให้ตายเสียอีก ห้ามรัก ห้ามใจอ่อน ห้ามสงสาร คนที่ขึ้นชื่อว่าลูกของศัตรู เมื่อเขากลับมาแก้แค้น โดยใช้ความรักของเธอเป็นเครื่องมือ สาวน้อยผู้บูชาความรัก ยอมตกเป็นทาสเครื่องมือของเขา เพื่อแลกกับเศษความรักที่เขาโยนให้

ความรักสำหรับบางคนนั้น ขอแค่ได้รัก ขอแค่ได้แอบมองก็สุขใจ แต่สำหรับดาหวันเมื่อรักแล้วหล่อนต้องได้ครอบครองเท่านั้น ต่อให้เขามีเจ้าของก็ตาม ถ้าหล่อนรักก็ต้องได้ แม้จะต้องแย่งชิงมา หรือต้องตกนรกอเวจีก็ไม่กลัว เพราะหล่อนคิดว่า ...อเวจีนี้สีชมพู ดร.เอกภพ พระเอกของเรา ชายหนุ่มผู้คลั่งรัก ทั้งรัก ทนุถนอม ดูแลเลี้ยงต้อยมาตั้งแต่เด็ก แต่ด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานและสถานภาพที่แต่งงานแล้ว จึงไม่สามารถแสดงออกอย่างที่ใจต้องการได้ แต่อย่าให้เขาร้ายเชียวนะ ยมทูตดีๆนี่เอง มาร่วมลุ้นเป็นกำลังใจให้ทั้งสองกันนะคะว่าจะก้าวผ่านห้วงนรกอเวจีไปได้หรือไม่...

ถึงแม้หล่อนจะรักเขาจนสุดหัวใจ แต่เขาก็ให้สถานะหล่อนเป็นได้แค่ "แฟนเก็บ" เท่านั้น ......แต่มีหรือที่คนอย่างน้องไวท์จะยอม ยังไงก็ต้องเป็นตัวจริงของพี่ชัชให้ได้ แอบแซ่บกันมาตั้งหลายปี หล่อนก็แอบหวังลึกๆว่าจะได้เป็นตัวจริงเสียที แต่พี่ชัชยังแอบกลัวและปากแข็ง ไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเอง