Love and Lost Memories

Kabanata 4

Hold on

Friday night.. Nagkaroon ng pasaya sa resorts. Since ito yung 100th Anniversary ng Boracay nagkaroon ng bikini fashion at may mga tumugtog na banda. Knowing na sikat ang "Boy Next Door" Band

Dinumog sila. Pinagkaguluhan.. Pag akyat palang ng bawat miyembro sa stage halos magwala na ang crowd.

Hindi magkamayaw ang mga tao sa pagchi-cheer. Karamihan sa mga tourists at mga babae ay nagha-hyperventilate sa tuwing makikita ang pag ngiti ng mga member ng Boy Next Door. Napatitig ako sa isa sakanila. He definitely a badboy lalo na kapag nakinang ang diamond earrings niya.. He's familliar. Ang malalim niyang itim na mata. Kahawig niya talaga si Jungkook yun nga lang mas muka siyang bad boys at napaka seryoso. Napaka suplado niya talaga pero nagagawa niyang magpacute at ngumiti sa harap ng madla.

He's name is Vincent Sagle

A former guitarist of the band namely boy next door..

He smirked when we're eyes met.. I smiled back. Natatandaan niya pa ako. Shock. Apat sila sa banda nila. Lahat sila matatangkad at gwapo. Nakita ko rin doon si Mark.. He winked at me. I just smiled. Napalingon pa nga ang mga tao sakin. Really?

He's here..ngayong maliwanag ang paligid mas naging malinaw sakin kung sino siya...

Si Justine...

Biglang sumakit ang ulo ko. I just remembered something .. A little bit pero everything is blurred.

"Pamilyar na naman siguro kayo sa Former Band na tinaguriang Most Talented Artist of the year 2013-2016 at may pinaka hot at handsome member kilalang mga Idealman at hinahangaang musician ng mga bata hanggang matanda. Walang iba kundi ang...."tumunog ang gong. Nakatatlong hampas ang staff. Bago dinugtungan ng Emcee.

"Boy NEXT door!"

I shook my head and take a look at them. Pumwesto na sila. Nagpalakpakan ang lahat pagkatapos magsalita ng Emcee.

May mga taong may banner pa. Lobo at mga flowers. Para sa Boy Next Door. Yung mga banner nila may mga nakalagay kung sino ang iniidulo nila may kasamang picture siyempre. Katulad ng kay Justine may kuhang nakasandal ito sa pader at stolen mukang seryoso pero hot. Yung kay Vincent naman definitely a badboy nakalipbite nga lang. Kay Mark pa nerd type tipong akala mo professional manager ng isang sikat na kompanya dahil sa style at itsura. Yung kay Drey nakasabit ang damit sa balikat at nakapose habang nakatawa. Dinedescribe kung anong klaseng tao siya. He's a jolly person pero kapag nagseryoso wag ka..

"Hi,Goodevening to all of you. I'm Justine a Lead Vocalist of BND and We are Glad that we called to perform here. Thank you to the Manager and owner of this Resort to inviting us and also to the Party Coordinator Ms. Serrano at syempre to all of you who's here to enjoy the night with Boy Next Door. To all tourists and so on. Then. Here's the other members."aniya ng nangingiti at nagsalita na si Vincent .. Nagpalakpakan ang mga tao. Mukang nadala na agad nila sa Charms ang mga tao. Ngumiti at nagpacute ang isang ito.

I just shrugged.

"I'm Vincent and I am the guitarist. Sa mga di pa nakakakilala. Hi."nagtilian ang mga babae. Halos tumulo ang laway nila.

May mga literal na nahimatay. May mga napapakagat sa labi at kinikilig.

"Omo! Ampogi mo! Kookie! Filipino Version! I heart you!! Woooooh!"sigaw ng mga babaeng nasa unahan.

"Hello! Ampogi mo po sa personal! Omg!"

"Sexy Hunks! Sexy Hunks!"sigaw nila. So? May mga ganong tawag pala sa mga member. I just shook my head. Crazy.

Sinundan ni Drey si Vincent. "I'm Drey and I am a former Drummer of the band. Nice to meet you all."kinagat niya ang pang ibabang labi niya kaya naman nagtatalon at naghampasan ang mga babae sa paligid. Really? Ganito ang epekto nila?

"Go Drey! Mylabs! I love you so much! Ugh!"hiyawan ng mga fans nila.

"Go! Go! DreyVince! s**t! Ampogi niyo talagaaaa!"may mga tumalon talon pa para magpapansin. Sumunod si Mark. Guess what? May mga nahimatay at literal na naiyak. Kesyo ngayon lang daw nagkaroon ng oportunidad na makita ng malapitan sa personal ang mga BND.

Napatingin rin ako sa mga pinsan kong namumula at literal na napapanganga. Shocks.

"I'm John Mark, you can call me Mark for short. A former pianist of the band. I can do the support guitarist if someone is not there. Hi ladies."kumindat siya kaya naman napuno ng hiyawan at tilian ang paligid. May mga fans din pala sila rito. At dahil updated ang mga fans nila. Alam nilang andito sa Boracay ang iniidulo nila kaya sila nagpunta rito.

"By the way magkakaroon po kami ng Mini Concert this coming December at Araneta Colliseum. Around 7pm until midnight. Hope you'll be there. Thanks."ani Justine habang nakatayo sa harapan at hawak ang gitara. Napasulyap siya sakin at ngumiti. Nagsalita rin ang iba. Lalo na yung si Drey Sean Dy siya ang Drummer like what he just said. Sikat siya dahil siya lang naman ang loverboy ng Tropa nila. Sobrang joker at masayahin niyan. Ideal man ng lahat ng girls. He's hot and cute. May hawig siyang celebrity hindi ko lang matandaan nakakainis. Parang si JC De Vera. Tas mga celebrity ng US. Ampogi at ang lakas ng dating..

Inayos na nila ang mga instruments habang nakapwesto. Nag mic test narin at everything is okay. Nagsimula ng magstrum ng gitara si Justine. Naghiyawan pa nga ang mga tao. Exag. Haha.

Kumanta na siya habang nakatitig sakin.

Omy?! Bakit sakin? Nataranta ako kaya napainom ako ng wine. Napailing nalang siya habang nangingiti.

"Bago po ang lahat. I would like to dedicate this song title Together for a girl who caught my heart and always stay in my minds, by the way she composed this song. Sana magustuhan niyo lalo na siya. Here we are.."nagpalakpakan nanaman ang mga tao. At karamihan isinisigaw ang pangalan niya.

"Intro:

I'm staring

at the picture frame

in front of me

And start to

Imagine the way

We spend a moment

Together

I realize how lucky

I am to have you

in my life"seryoso ang muka niya habang nakanta. Mapungay ang mahaba niyang pilikmata. I feel the warmth of his voice. Malinaw ang deliver ng bawat lyrics na talaga namang tumatagos sa puso ng mga taong nakakarinig. Napapairit ang mga babae. Kaya nadadala siya at nangingiti.

"Hey, girl just

Remember how much

I love you

Like a million stars

My love for you

Will never end

There's a day to us

That I can prove to you

Maybe it is not a time

to us

but baby, hold on

I will make a miracle

To spend a day together

Together...."may kung ano sa puso ko na nadadala niya sa bawat lyrics na binibitawan ng bibig niya. Malamig at medyo husky ang boses niya. Nakakainlove. Nakisabay na ang iba..

Napapapikit ang karamihan para lalong mas maramdaman ang pagkanta. He has an effect like this,huh? Ang galing niya. Natahimik lahat at pinakinggan lang siya. He's really an idealman.

"Bridge:

Can you be with me?

Have a date in a nice

Place

And create a thousand

Memories

I can be your Prince

In a Castle and

you'll be my only Princess

I'll protect you

Everytime

I won't leave you

Because you're my everything

You're my everything.."may mga alaalang nagsusulputan parang tv na nadidisconnect sa cable kaya naglalabo at nawawala. What is it?

May lalaking nagpakita sakin. After two long months at nakipagbreak. Dahil sa lack of time. Ayaw niya daw akong masaktan. Kaya umiyak ako ng umiyak hanggang sa umalis ito. At nawala sa paningin ko. Napapikit ako at napahawak sa ulo. Nagmulat ako ng mata at muntik nako mabuwal dahil sa pagkahilo at panlalabo ng paningin. I look at Justine. Nakapikit na siya kaya hindi niya ko makita.

"Chorus:

Hey, girl just

Remember how much

I love you

Like a million stars

My love for you

Will never end

There's a day to us

That I can prove to you

Maybe it is not a time

to us

but baby, hold on

I will make a miracle

To spend a day together

Together...."may mga naluha dahil pangarap daw nila magkaroon ng tao na laging andyan pero dahil may Boy Next Door na hindi na daw nila kailangan.

Inalalayan ako ni Pamela at Kuya Ian nung nakita nilang sumama ang pakiramdam ko. Pinainom nila ko ng tubig.

Napuno ng hiyawan at tilian ang buong paligid. Nagpatuloy ang banda nila sa pagbibigay saya at pagkuha sa puso ng madla. He's talented and handsome. May mga nagrequest pa na sumayaw daw sila. Akalain mo ba namang pinagbigyan. At sinayaw yung favorite ko at Favorite ng lahat na kanta ng bts.

Ang War Of Hormones ng BTS.

Kaya ang kinilabasan mas lalong nabaliw ang mga tao. May mga guests na nakisabay at nakisayaw.

Dinaig pa may Show Down at di nagpatalo si Justine, Mark at Vincent. Magaling talaga silang sumayaw. Halos tumulo rin ang laway ng iba sa galawan ni Drey.

Kung titingnan galawang Hokage sila pero hindi. Parte na rin siguro iyon ng pagiging Musician nila.

Pagkatapos nun nagkaroon ng 15mins break para kumain ang crowd at magpalit ang BND ng damit.

Nagsimula ulit after 15mins. Its already 11pm in the evening. Karamihan ay napagod na rin. Kumanta ng Sweet Songs ang boy next door kinanta ni Justine ang Thinking Out Loud ni Ed Sheeran..

Parang pamilyar sakin. Sumakit nanaman ang ulo ko. Kaya halos mapaluhod na ko. Walang nakapansin sakin. Dahil andito ako sa gilid at busy ang lahat sa Party.

Napapikit ako habang hawak hawak ang sintido ng ulo ko. This is sucks.

Napaupo ako at bakit pati dibdib ko nanakit. Sa sobrang sakit naiiyak na ko.

Maraming taong nadaan pero hindi nag abalang tulungan ako. Nagmamadali sila makapunta sa harapan para makinig at masilayan ang mga gwapong member ng Boy Next Door.

This is strange. Bawat lyrics ng kanta may katumbas na alaala at kirot.

I remember how happy I am when I'm with him. Kung gaano kami kasaya. Sigurado ako na siya 'yon. Si Justine. Si Justine ang lalaking minahal ko ng sobra. At sigurado rin ako na makakalimutan ko rin ang nalaman ko ngayon. Dahil ganon naman palagi. May maalala ako at makakalimutan ko kung diko isusulat o ilalagay sa laptop o gadgets ko.

Nagsimula na sila sa panibagong kanta. Kantang isinulat ko pa rin. Giving Up ang title noon. Panahong gusto ko na siyang sukuan.

Sinimulan niya ang kanta at nagsimula na rin akong manakit ang ulo.

"I know there's something wrong

I can feel it, just to look at you

You can't hide it from me

and I don't want to stop you.." nakatingin ito sa direksyon ko.

"All I can do is to stare at you

All I can do is to think of you

because sooner or later it's over

I can't do anything about it.." sobrang lungkot ng mga mata niya. Habang nakanta at sakin nakatutok ang mata.

"Chorus:

It's your choice to stop this

relationship

You know, I don't want to

but I'd understand

Everything is just broken

I just want to say I love you..." aniya habang nag gigitara. Napansin ko namang may mga nadadala na sa lyrics ng kanta at sa paraan ng pagkanta ni Justine. Nakakadala naman kasi talaga iyon. Biniyayaan siya ng Maykapal ng ganiyang boses.

"And I can't fight for this

Feelings

To be with you, just you

When everything turns into

bubbles

Yes, I'm hurt just to know

How much I love you

(Repeat Chorus 3x)

I just want to say I love you(3x)

baby...." tapos pinalitan niya yung baby ng moo. Yun ang callsign namin.

Natapos ko ang kanta at nagsimula na akong magtatakbo palayo.

Bakit?! Bakit kailangan ko pang maalala? Bakit kailangan ko pang masaktan? Hindi ko na alam kung hanggang saan ako nakarating. Sa sobrang bilis ng pagtakbo ko. Napakasakit ng ulo at puso ko..Parang binibiyak ito at pinupukpok ng bato. Ang hirap hirap. Halos sabunutan ko na rin ang sarili ko sa prustasyong nararamdaman.

Yeah! Nasasaktan nanaman ako ngayon. Unti unti akong nanghina na para bang walang kabuhay-buhay. Ramdam ko ang panglalambot ng mga kamay at tuhod ko. Ngayon ko lang ulit naramdaman anf ganitong klase ng sakit. Panay ang pag iyak ko at paghawak sa dibdib ko halos kalabugin ko na ito sa paninikip. Nahihirapan akong huminga. Gumuho ulit ang mundo ko. Nanginginig akong nadapa sa may buhanginan ng makarating ako sa tabing dagat. Ramdam ko ang pagsubsob ng katawan ko sa malamig na buhanginan. Hindi ko magawang iinda ang gasgas na natamo ko sa talas ng buhangin. Tanging ulo at sakit sa dibdib lamang ang mas nangingibabaw sakin. Ganito nanaman. Ganito nanaman! Nanlabo na rin ang paningin ko kakaiyak. Nakakailang punas na ko sa luha ko pero walang silbi. All I can feel right now is my pain. I want to stop the pain I felt. Pero hindi ko iyon magawa. Bigo ako. Sinisipon na rin ako at naiirita. Kaya naisipan kong maupo doon. Nagkasugat na nga ang kamay at tuhod ko dahil sa parteng ito medyo matulis ang buhangin dahil pino. Para kang lumuhod sa asin. Para kang humiga sa pinong pinong asin. Napatiim bagang ako. Gusto kong magwala at sumigaw. Physically and Emotionally akong nasasaktan. Ngayon, Galit ako! Galit na galit ako! Ngayon lang ako nagalit ng ganito. Ngayon lang. Akala ko nakamove on na ko. Akala ko tapos na lahat ng paghihirap ko. Akala ko lang pala. Yeah, I fell out love after what happened between us. Pero hindi pala. Coz I can't move on to all pain he given to me. Nanakit ang ulo at dibdib ko. Nahihirapan na parin ako huminga.

I want to shout.

Kaya kahit hirap at nasasaktan pinilit ko paring isigaw ang hinanakit ko.

"DDAMN Y-YOU! SINUNGALING K-KA!!!ARGH! SA-BI M-MO!*sniff* SA-BBI M-MO L-LAGI KA-NG NANDYAN?! HINDI K-KA MA-WA-WALA! HINDI MO KO IIWAN! TAPOS UGH! TAP-POS SA-SABIHIN MO SAKING MAHAL MO KO AT AYAW MO KONG S-SAKTAN! G-GAGO K-KA P-PALA E! SA SINABI MO PALANG NA IBREAK KITA NA-SAKTAN N-NA KO NG T-TODO! F-f**k LIFE! PARA MO NA DING SINABING MAGPAKAMATAY NA KO!"napahagulgol ako. At niyakap ang magkabilang binti ko.

This is torture. Sana .. Sana hindi ko nalang naalala pa. Sana... Para hindi ako masaktan ng ganito.

Humampas ang alon. Lowtide na ngayon pero malakas parin ang alon dahil sa hangin pero buti nalang hindi ako nababasa. Lumalagaslas ang tubig. At malamig ang hangin na dumadampi sa balat ko. I feel cold. That time pero di ko ininda kahit nanakit narin ang balakang ko at likuran ko sa sakit. Dahil sa hangin na napasok sa katawan ko. Napapahikbi ako. Malas na ko sa Lovelife hindi pa stable ang katawan ko dahil sa scoliosis, asthma, allergy, at selective amnesia. Marami akong sakit pwede rin ako mabulag dahil sa taas ng stigmatism ko pati acidic din ako. Pwede rin daw ako magkagoiter at kung ano ano pa. Nagdudumi ako ng pure blood lang. Marami akong gamot na itinitake. Hindi lang yan ang sakit ko. I don't want to find out and remember. Masyado na kong nagdudusa. Tama na. Kinalimutan ko na nga ito. Pero naalala ko naman. Biglaan. Dahil lang sa pesteng mga kanta. Pagkanta niya. All pain is back.

Naramdaman kong may yumakap sakin mula sa likod. I stuck here. Hindi ako nakapalag. His arms muscle stretched at mahigpit na yumakap sakin. Ang amoy niyang sumisiksik sa ilong ko at nakakabaliw. Napapasinghap ako. I already lost my mind.

"Hold on..."aniya..

"S-Sorry.."hirap ang boses niya na para bang galing din siya sa pag iyak. I hate him. For breaking my heart.

"I don't want to hurt you. But I already did. I'm a jerk. And I hate myself too. Because I lost you... I lost the one I loved."napahikbi ako. Nahabag ako lalo. Humigpit pa lalo ang yakap niya. Nanatili akong tahimik. Para kasing may bumara sa lalamunan ko.

Nahihilo na ako..

"Sorry.. Sorry for being a coward.. Sorry because I Still----"hindi ko na narinig ang kasunod na sinasabi niya dahil nawalan na ko ng malay.