Love and Lost Memories

Kabanata 5

Hate

Its been 1week ng umalis kami ng Boracay. Bale 2 short weeks nalang ang meron ako sa pagsstay rito sa Bailen. Kaya naman sinulit na talaga namin. Madalas kaming maglaro ng Volleyball sa Court dito sa amin.

Marami kasing taga Bayan ang nadayo para lumaban at makipag pustahan. Kalaban namin ang taga Pob.4

"Go Team!"sigaw ng mga nanonood na taga rito samin. Tinira ko ang bola papunta sa kabilang side ng court at di nasalo ng kalaban kaya samin ang puntos.

Nagserve si Kim at nakuha ng kalaban. Nagpabalik balik ang bola at humaba ang laro. Nagspike si Monica at napalakas. Kaya puntos ng kabila.

Naging dikit ang score ng laro. Nagkaroon ng decisions dahil nagtie kami sa second quarter.

Nagspike si Monica at di nasalo ng kabila kaya amin ang puntos. Ako na ang magseservice. At medyo di nakukuha ng kabila kaya nagtuloy tuloy ang puntos samin.

Nasira lang ang service ko ng magspike ang kalaban. Pero dahil lamang kami ng sampo okay lang. The next thing happen ay maganda. Naging masaya ang laban at nakakatense. Nanalo kami kaya samin ang pera. 1k din iyon. Naisipan naming mag Big Bites sa Bayan. Nag Order lang ng apat na pizza, Hawaian Flavor. At nagsalo salo kami. Pagkatapos noon ay nagstroll kami papuntang Alfonso hanggang Fantihan. Inabot kami ng umaga sa pag gagala.

"Salamat sainyo. Sa uulitin."sabi ko nung maihatid na nila kami pauwi.

"Hayyy nako kambal! Umuwi kana nga rito. Miss na miss kana namin. Napaka daya mo. Di ka man lang nag aya. Saka ano bang nangyayari nanaman sayo? At napapadalas yang pag atake ng sakit mo. Nainom kapa ba ng gamot mo?"nagbubunganga nanaman si Lorraine. Ganto talaga yan. Pareho sila ni Abigael Batiancila(Kitty) dinaig pa nanay ko.

"Oo. Nainom naman ako kapag nasakit. Pakamatay na kaya ako!"sabay tawa ko. Sumimangot naman siya at mukang galit si Kitty. Kung magkakamuka lang talaga kami siguradong kambal. Nagmana sila sakin.

"Biro lang!"pagbawi ko sa huling sinabi ko. Kaso lalo silang nagalit. Daig pa nilukot na papel.

Naikwento ko kasi sakanila yung nangyari. Nung nagboracay kami ng barkada at magpipinsan. At nainis lang lalo si Lorraine kay Justine. Si Kitty naman kinikilig. Ako? Nganga.

Simula kasi nung mangyari yun. Hindi ko na siya nakita pa. Wala nakong balita sakanya. At di lang yun. Hindi ko alam kung totoo ba yun o nanaginip lang ako. Pero I found it True dahil kinabukasan pag gising ko nasa Hotel Infirmary ako. Unstable kaya puro dextrose ang nakasuksok sakin.

"Hoy!"kaya bumalik ang ulirat ko sa dalwa kong kakambal na kausap ko sa Skype. Namiss na raw nila ko. Sus e halos 3x a week na nga kung makausap ko sila sa Text, Call at Online sss at skype.

"oh?"umirap si Abigael. Umismid naman si Lorraine.

"Ang sabi namin tangina ka talaga! Di ka nanaman nakikinig!"pabulyaw na sigaw ni Lorraine. Umirap lang ako at tumawa. Umamba siyang kukutusan ako. Kaya natawa ako ulit.

"ano?"panay tawa parin ako kasi ang epic ng itsura nila.

Parang Minions lang. Hahahaha!

"Walang nakakatawa. Ang sabi ko! Hindi nakakatuwang joke yung sinabi mo! Tsss!"ani Abi. Nagnod lang ako at ngumiti na sila.

Nagkwentuhan pa kami saglit at nagpaalamanan na. Nakatulog na ko sa sobrang pagod.

Nagising ako sa maingay na tilaok ng manok. At sa asong walang ginawa kundi ang daganan at tapak tapakan ako. Naglalaro nanaman si Job at Kutingtin. Ang gugulo. Pinalo ko nga.

Tumigil sila at lumipat sa labas para maglaro. Lumabas ako para maghilamos at magtoothbrush. Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang pinsan kong ngiting ngiting nakatayo sa may tapat ng pintuan ng kusina.

Habang nagtotoothbrush.."W-What...brings...y-you here?"tugon ko..

"Nothing. I just miss my cousin. Hindi kana napapadalaw samin ah? Busy?"tinapos ko ang pagtotoothbrush ko at nagpunas ng bibig gamit ang towel.

"Ah, napapadalas lang kasi ang pag Uupdate ko sa Story na ginagawa ko. Tapos lagi naman akong online. Online ka rin palagi. Grabe ka humugot. Hahaha!"tumawa ako. At napakamot nalang siya ulo.

"Lika na nga! Niyayabang mo nanaman ako. Bawal tumanggi. Magsisimba tayo. "sabi nito. Nagnod naman ako at naligo agad.

After 30mins nakatapos din ako. At dumiretso na kami sa Simbahan. Nagmisa lang si Pader..

Ganito kaming magpipinsan. Mahilig kaming magsimba. Pagpapasalamat sa araw araw na buhay. At sa pagkakaroon ng buhay na hindi man ganoong ka perpekto pero nararapat paring ipagpasalamat.

Nag Ama Namin lang kami at sinunod ang minumwestra ng mga pari at madre.

We raised-up our hands...at saka nagsalita ulit ang pari. Bago kami pinaluhod.

Buong puso kaming nakikinig sa misa at sinasabi ng Pari. Pinagmamasdan ko lang ang mga tao na nagsisimba. Karamihan dito ay mga palasimba pero kakaiba ang ugali pag nasa labas. Tipong sayang lang ang pagsisimba dahil hindi naman inaapply ang natututunan sa tunay na buhay. Hindi ko mapigilang mapabuntong hininga sa tuwing maalala ko ang asal nila sa labas. Akala mo mga santo pag nasa loob ng simbahan.

Matapos ang mahabang seremonyas sa simbahan. Natapos rin ang misa. At nakitambay sa bahay si Harold. Naglaro kami ng SF sa phone connected via Hotspot.

"Madaya! Kinukwento mo naman ako e!"sabi ko. Pano ba naman napapatay niya ko. He played as Terrorists. Ako naman Counter-Terrorist. Tapos madaya siya kasi kinakausap ako tungkol sa mga bagay bagay para mapatay ako.

"Di naman eh. Hahaha.. Yes! Panalo nanaman..."

"Isa pa! Maduga!"I pouted.. Tumawa lang siya at pinagbigyan ako. Sa inis ko tinalo ko talaga siya ng limang ulit.

"Pano ba yan. Libre mo ko Ice cream. I won.."magiliw kong saad.

Kaya naman.. Andito kami ngayon sa bayan para bumili ng Magnum at Selecta 3 in 1. Cheese, Chocolate at Ube Flavor.

Kinain na muna namin ang Magnum bago bumyahe pauwi.

"Nabalitaan kong nawalan ka ng malay. At may lalaking nagdala sayo sa Boracay Hotel Infirmary.. Sino yun? Ayos ka lang ba? Hindi ka naman ba niya hinarass o ano?"ngumiti lang ako bago nagsalita.

"Ah? I'm okay now. Inatake lang ako ng asthma. Buti nalang nakita ako at di man ako pinagsamantahalan. I am so thankful..."untag ko. Tumaas ang gilid ng kanyang labi sanhi para ngumisi.

"Good! If something goes wrong. I'll make him.."sabay bitaw ng kamay niya sa manibela. At nag mwestra ng *Dead* yung parang gigilitan ang leeg. Ganun.

Tumawa lang ako. Sabi niya pa sa susunod na umalis ako dapat kasama siya di pwedeng hindi.

Kaya gaya ng sinabi niya. Lumipas ang isang linggo at madalas ko siyang kasama. Pati ang tropa. Nakikipagclose na siya sa mga tropa ko. Pinagalitan niya rin pala ang mga ito dahil pinabayaan ako.

Sinabi ko naman na walang kasalanan ang mga iyon. At ako ang may kasalanan. Pinalampas niya naman.

May laban sila ngayon sa Bayan. Kalaban nila ang Taga Cerca at Taga Pob. 1

First Game Cerca vs Kabulusan

Second Game Pob.1 vs Cerca

Third Game Pob.1 vs Kabulusan

Unang game panalo ang Team ng Cerca. Tapos Second Game nanalo parin. Third Game nanalo ang Kabulusan. Kaya nagkaroon ng Rematch para sa Championship. Semi-Liga lang naman ito. Tapos may premyo. 5k in cash at 2days na bakasyon ng buong Team via Palawan. At for the first time nanalo ang Kabulusan. Kaya may trip to Palawan sila Harold. Isinama niya ko. Marami ang naiinggit sakin. Ang swerte ko daw.

"Insan sigurado kabang ako ang isasama mo?"pag aalangan ko. Pano ba naman andaming naiinggit. Lalo na ang gf niya. Mukang magbebreak pa ata sila.

"Yeah..whether you like it or not. Sasama ka sakin. Kailangan mong mag unwind. Wag ka mag alala. Di kita pababayaan. O hahayaang mapagod doon. Ako si Superman mo,bunso."ani nito. Ngumiti lamang ako.

At tumango. Nagpaalam na kami kay Mama. Saktong labas namin ng Bahay andun na ang Van nila Kuya Fred. Kateammates ni Harold at ex boyfriend ni Ate Joyce. I sighed. Naalala ko nanaman ang ate ko. I miss her so bad.

I was shocked ng makarating kami. Amaze na Amaze ako sa Palawan. Madaming magagandang tanawin at magagandang paliguan doon. Mas nagulat ako dahil kasama namin ang Ate ko Joyce. Like OMG!

Makakabonding ko nanaman siya. I miss her presence. Naikwento ko sakanya si Justine at gaya ng dati simula nung pinaiyak ako ni Justine nagalit na siya. Akala niya daw kami na talaga.

Akala niya kami magpapatunay ng 'FOREVER'

"Ate tara magtake ng picture! Ang ganda ng view!"sabi ko. At nagpicture taking nga kami.

Dinaig pa may pictorial.

"Ang cute natin sa picture bunso. Pretty like a baby..."She giggles. Ngumiti lang ako. Ang saya talaga kapag kasama mo ang isa sa pinakamahalagang tao sa buhay mo. Mahal na mahal ako ni ate. Kaya mahal na mahal ko rin siya.

"Halina kayo! Kainan na.."sambit ni Harold ng makita kami sa may tabing dagat. Napangiti kami ni ate saka naglakad papuntang cottage.

Its already 1pm in the afternoon kaya medyo mainit. Pagkatapos na pagkatapos kumain ay naglagay na kami ni ate ng Sun block. Naisipan kasi naming maglangoy mamaya.

Maganda, malinis, malawak at nakakabighani ang paligid dito sa Palawan Beach Resorts. Idagdag mo pa ang malinaw na tubig dagat at ang pinong pino na buhangin. Medyo puti ito na may halong brown parang coffee mate ang kulay. Malamig kapag umaga at medyo mainit at masakit sa balat kapag tanghali.

"Ohhh.. Ansarap ate.."untag ko habang nilalagyan ni ate ang likod ko. Pagkatapos niya kong nalagyan ay nilagyan ko rin siya. Inagaw ni kuya Fred ang sun block at siya na ang naglagay. He's name is Fred Benitez.. 6'5ft ang height. Moreno at singkit. Gwapo at macho. Parang model ng bench lang ang katawan niya. Gaya ni Harold. Medyo maputi nga lang si insan. Iniwan ko muna sila.

At nagpunta sa may dulo ng resorts. Madalas akong maglibot libot sa mga resorts kaya naisipan kong libutin ito. Nagpicture na rin ako para remembrance. Someone caught my attention. Nakasandal siya sa Fine Trees habang ang dalwang kamay ay nasa bulsa ng isang white na loose pants. At he's wearing a grey plain t-shirt na bumagay sa kulay niya. Magulo ang kanyang buhok at nakakunot ang noo niya kaya kumurba lalo ang kilay niya. He has a red kissable lips na nagdedepina sa kagwapuhan niyang taglay. Idagdag mo pa ang maliit niyang tattoo sa leeg. His definitely a handsome. He looks a badboy. Gwapo at malakas ang dating. Humalukipkip siya dahil napansin niyang pinasadahan ko ng tingin ang ulo niya pababa sa paa. Not once but twice. Nilapitan niya ko ng seryoso ang muka. Hindi man lang siya nangiti. Kaya natatakot ako.

"What brings you here?"untag ko ng makalapit siya. He just shrugged. At naupo sa may buhanginan. Aalis na sana ako ng magsalita siya..

"Stay.."aniya. Inulit niya pa iyon ng napansin niyang ni hindi man lang ako gumalaw sa kinatatayuan ko. Literal na nangatog ang tuhod ko. Hinila niya ang kamay ko kaya napaupo ako.

Nanlaki ang mata ko dahil di ako sa buhangin bumagsak kundi sa binti niya.

"Aray!"reklamo ko. Pero parang balewala lamang ito sakanya.

"Just stay. Kahit di ka magsalita. Kahit manahimik ka lang basta dito ka lang sa tabi ko.."nagstop ang pagtibok ng puso ko. Hindi nanaman ako makahinga. Ilang sandali pa ng bumilis ang t***k ng puso ko. It becomes weird. And I feel unusual. I bite my lowerlips. I feel the air inside his mouth when he sighed deeply.

Nastuck ako. Para bang namagnet ako. Nanatili kami doon ng tahimik. Nasa ganung pwesto kami ng biglang umulan. WTH?

This is what I really Hate when it comes to stupid rain.

Ang ulan parang tao lang na bigla nalang darating sa buhay mo ng di inaasahan. Minsan masaya ka dahil sa ulan. Minsan nalulungkot ka dahil sa ulan. Minsan minamalas ka dahil wala kang dalang payong o masisilungan. Masasandalan sa tuwing uulan. At masasaktan ka. Magkakasakit dahil nabasa.

Yung ulan din yung pinaka nakakainis. Papasayahin ka, papaiyakin ka, sasaktan ka. At bigla ka nalang iiwan.

Paasahin ka lang. At minsan hirap ang ulap para magkaroon ng rainbow dahil minsan wala.

nabasa kami kaya imbis na andun lang kami. Binuhat niya ko at tumakbo papunta sa isang cottage doon .

Nagsorry nanaman siya. Naiinis na ako sa putanginang sorry na yan. Bakit ba kasi nauso pa?!

Sana di nalang sila nanakit para wala sanang SORRY. I really hate it. Simula pagkabata.

Suminghap siya. At nanatili akong tahimik habang sinisipon. Panay ang bahing ko. At nagulat ako ng hubarin niya ang t-shirt niya. Piniga niya muna 'yon bago ipinasuot sakin. Ipinatong sa suot kong damit. Pagkatapos ay niyakap ako.

"This is the only thing to make you feel better. Kahit ngayon lang. Stay.."umurong ang dila ko at walang ni isang letra o pangungusap na lumabas sa bibig ko. Nanatili kami sa posisyong iyon hanggang sa tumila. Ihinatid niya ko sa cottage namin. Bago siya umalis. Isinigaw ko muna ang salitang "You're still not Forgiven! We're not yet okay!"hindi siya nagsalita at tuluyan ng umalis.

Inasikaso ako ni ate. Nag alala siya sakin. Buti nalang nakaalis na si Justine.

Nag enjoy kami doon in 2days saka kami umuwi. Naiinis ako kay Justine para siyang kabute na bigla nalang nasulpot sa kung saan ako naroon at nawawala..

Yun na yung last naming pagkikita.

Natapos ang 1 week at nagpaalam na ako sa Tropa. Dahil babalik na ako ng Dasma. Para sa pag aaral ko. Naging busy kami ni Harold sa pag eenroll. Lalo na siya ang dami niyang inasikaso. Tiningnan kung magkecredits ba ang mga nakuha at naipasa niyang subject sa ilang school na napasukan niya. At buti nalang tumugma.. Naging maayos ang lahat. Nagbayad lang ako ng downpayment at pinuntahan siya. Gaya ng sinabi niya kumuha siya ng Condo sa may katabi ng Unit ko. Sinabi niya rin na hindi na ko magdadrive dahil magsasabay na kami sa pagpasok at umuwi..

3days nalang start na ng pasukan. It's torture.

Sobrang magiging busy nanaman ako ulit niyan..