Kabanata 28

1052 Words

Ang kalangitan ay unti unti nang dumilim. Ang mga bituin ay unti unti nang sumisilip. Lumakad ako upang lumabas sa maliit na bahay. Ang buong kagubatan ay unti unti na ring nababalot ng kadiliman. Inayos ko ang suot kong cloak at pagkatapos ay naglakad ako papunta sa mababa na tarangkahan na gawa sa kawayan. Tumigil ako sa paglalakad noong nasa unahan na ako ng tarangkahan. Pinagmasdan ko ang buong paligid habang niyayakap ko ang aking sarili. Ilang minuto ang aking itinagal sa aking pwesto. Papasok na sana ako sa loob ngunit napansin ko ang mabilis na pagtakbo ng kabayo. Bigla akong nakaramdam ng kaba ngunit noong nakita ko ang lalaking nakasakay sa kabayo ay napanatag ako. Siya ang kabalyero na nagligtas sa akin. Matikas siyang nakasakay sa kabayo at nakasuot ng baluti (armor). Ang k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD