Chapter 17
1313 Words
Herald POV
“How can you forget the monthly group meeting?” Tanong ni Miggy. Dahil nga balik to work na din siya ay he make sure na nagagawa ko ang mga dapat pang gawin. Tulad nga nito, nakalimutan ko ang monthly presidents meeting ng Ricaforte Group. Kaya nga nagka-cram kami ngayon.
“Sa dami nang nagyari ngayon papaano ko maaalala? Pwede naman sigurong ikaw na magpresent.” Hindi naman ito ang una ay confident naman ako sa report pero ito kasi ang unang pagkakataon na makakaharap ko ang Daddy after noong araw na yon.
“Sino ba ang President, diba ikaw? Anu bang kinatatakot mo? In all aspect positive ang aspect ng Pages Café. The Season café is also doing great at may mga interesado na ma- franchise.”
“Hindi naman kasi yon ang iniisip ko.” Sagot ko sa kanya.
“Si Daddy ba?”
Hindi naman ako nakasagot agad. Para kasing nahihiya akong aminin na natatakot akong harapin ang Daddy.
“I don’t know. Maybe?” Alanganin kong sagot.
Ang totoo ay nag-aalala ako na baka isipin ng mga kapatid ko na I whent too far that day. Nag-aalala ako na baka kung may mangyaring masama sa Daddy dahil dinamdam niya ang mga sinabi ko. Nabaka ako ang sisihin nila. Pakiramdam ko ay napakaselfish ko dahil hindi ko man lang sinaalang-alang ang mararamdaman ng Daddy.
“Dad loves you, Kuya. And he understand where you coming from. Kahit kami, we understand. Karapatan mo yung magbent out if sa tingin mo ay napupuno ka na.”
Napatingin na lamang ako sa malayo at huminga ng malalim.
“Fine, I’ll do the presentation.” I decided.
Nang sumunad na umaga ay kasama ko si Matty na pumunta sa main office para sa gaganaping meeting. Naalala ko ang unang pagkakataon na tumuntong ako rito. Yun din ang unang pagkakataon na makita ang Daddy.
“Hey, are you okay?” Tanong ni Matty.
Nasa lobby kami ng building. At naghihintay sa pagbukas ng elevator. Nahalata ata ni Matty na hindi ako mapakali.
“I’m good.” Maikli kong sagot. Nagsisinungaling ako dahil ang totoo ay hindi ko alam ang dapat kong gawin. Yung naiisip ko pa lang na makikita ko ang Daddy ay naaalala ko nanaman ang mga pinagsasabi ko sa bahay niya. Idagdag pa ang possible na makikita ko ang babaeng dahilan ng lahat.
“Yes, you’re good, a good liar.” Natatawang sambit nito.
Sa halip na umakyat ay hinila ako ng magaling kong kapatid at dinala sa malapit na café.
“Kuya can you fix yourself?” Anito ng makaupo kami sa café. “Parang wala ka sa sarili mo. This is not you at all.”
“I’ll be fine.”
“You will never be fine on this stage. Anu ba kasing problema?”
“Bakit nandidito kayong dalawa?” Si Mickey. “The meeting is in seventeenth floor.”
Ilang linggo ko din hindi napagkikita itong si Mickey. Wala din itong paramdam mula ng araw na ‘yon.
“Sabihin mo yan kay kuya Herald. Kanina pa yang wala sa focus.” Yung ayaw mo sanang magpahalata pero yung kasama mo nilaglag ka. Well, anu pa nga ba ang aasahan ko.
“Dad is looking for you, Herald, come to his office. Hindi magsisimula ang meeting hanggat hindi ka niya nakakausap.” Seryosong sabi nito. Hindi ko alam kung galit ba siya.
So no choice ako diba? Hindi daw kasi magsisimula ang meeting kung hindi ako makakausap ni Daddy. This is it.
Kahit mag-isa at kinakabahan ay minabuti kong tumungo sa opisina ng Daddy.
Pagdating ng floor kung saan naroroon ang office ni Daddy ay sinalubong ako kaagad ng secretary niya. Kinatok nito ang pinto ng office.
“Sir, HMR is already here.” Dahil may ilang Mr. Ricaforte ay nagpalabas ang chairman ng memo ng list of acronyms para sa amin. HMR ang ibinigay sa akin.
Binuksan ng secretary ang pinto at pinapasok ako. Akala ko ay mag-isa lang si daddy pero may kasama pa pala ito. Natigil ang pag-uusap ng mga ito ng makita ako.
“Where have you been?” Tanong ng daddy. “Kanina pa kita pina pahanap kay Mickey.
“Sorry po, dumaan po kasi kami ni Matty sa café.” Nagpasalamat ako at tuwid ang pagsasalita ko kahit kinakabahan ako. Nakikita ko ang mga kasama ni daddy pero hindi ko sila gaanong kilala. Ang alam ko lang ay silang tatlo ay mga shareholders.
“Anyways, meet the Foundation Representatives.” Isa-isang pinaklilala ni Daddy ang mga kasama niya.” This is my son, which you knew already. He’s the current President of Pages Café. “
Nagpatuloy sa pagbibida si Daddy ng mga nagawa at kakayahan ko. Sa guinagawa niya ay tila ba binebenta ako nito sa mga kasahan niya.
Maya-maya pa ay nagpaalam na ang mga Foundation Representative. Naiwan kaming dalawa ni Daddy. Napuno ng kartahimikan ang buong office dahil san i walang gustong magsalita sa aming dalawa.
“You need to nail the presentation later so they will impress you.” Pagbasag ni Daddy ng katahimikan. “The representatives are planning to change the Chairperson. I was hoping na you’re up to with the position.”
“Me? But why, Dad?”
“Because that foundation was your mother’s project. It’s time for you to take it over.”
Hindi ako nakapag-salita. Handling the Pages Café is tiring enough paano pa yung Foundation. Hindi basta bastang trabaho ‘yon.
“Dad, are you sure? We can ask Mickey if he can do it. Mas may experience siya kumpara sa akin.”
Hindi ko minamaliit ang sarili ko. Alam ko lang kung hanggang saan ang kaya ko. Ayoko umako ng responsibility na alam kong tagilid ako.
“It must be you. I have plans with your brothers already.” Mukhang hindi ko na mababago ang gustong mangyari ni Daddy. “Kailangan mailatag na kayo bago pa man ang susunod na shareholders meeting. “
“Can I think about it?” Alanganin kong sagot. Ayukong mangako ng hindi ko alam kong kaya kong pangatawanan.
“You have one week to decide.” Aniya. “Bakit hindi ka na pala dumadalaw sa bahay?”
And the real issue between us was asked. Sasagutin ko ba o magdadahilan?
“If you are thinking about what happened last time?”
“Sorry, po. I didn’t mean all of it.”
“I know, Anak. It is your write to bend out. Tama ka, it was my fault. You and your Mom faces so much challenges dahil wala ako sa tabi ninyo. Kaya hindi ako galit kung gusto mo akong sisihin. Mula pa lang noong una, you accepted us to your life. No questions ask. You embrace every one of us. But I know, you have questions na gusto mong malaman. You have why’s na gusto mong hanapan ng sagot. You suffer enough and everything you said that day are valid. So you don’t have sa say sorry.“
Nilapitan ako ni Daddy at yumakap sa akin. “Always remember, you are a Ricaforte. You are my son and I love you.”
With that, lahat ng mga pag-aalangan ay nawala. Maging ang kaba ko ay tila natunay na parang bula.
*****
Nagsimula ang monthly Group meeting. Ito ang unag Group Meeting na kompleto ang buong personnel. Mula sa Chairman, VPs, Heads at company presidents. Dumalo din ang mga Foundation Representatives. Kumpleto din ang mga kapatid kong nagtatrabaho dito.
Naging mapanuri ang lahat na naroroon. Kahit ako ay hindi nakkaligtas sa mga tanong . Buti na lang at kabisado ko ang mga data mula pa noong unang taon hanggang sa kasalukuyan. Salamat kay Matty na talagang tinulungan ako.
Nakita kong napapangiti si daddy sa mga sagot ko sa mga tanong . Kung kaya kumpyansa akong nasatisfy ko ang mga tao dito sa hall.
-to be continue
- Writer
