Never Stop Trust in Love

Chapter 22

Ross POV

Nagising ako sa couch na tinutulugan ko. Dahan dahan akong umupo  uminat. Inalala ko ang mga pangyayari nang nagdaang gabi. Nang maalala ko ay agad na linignan ko ang kama kung saan ko pina tulog si Rafael pero wala na roon ang bata kaya nagmadali akong lumabas ng kwarto upang hanapin ang bata.

Nasa hagdan ako nang marinig ko ang boses ni Herald at ni Rafael.

“Mommy always brings me to the mall but she never buys anything for me.” Who would think that a three years old can talk like this? “Are you going to buy me clothes, Papa?” Wait, did he call Herald Papa?

“Of course Iwill. But before that, I will introduce to you with some kuyas first.” Nakangiting sagot naman ni Herald. Wala na ang lungkot sa mata nito at nakikita kong  totoong ngiti ang pinapakita niya sa bata.

“I also have kuyas?”

“Yes you have. Their names are Kuya Ymilio and Kuya Ynigo.”

Sasagot pa sana si Rafael nang makita ako nito.

“Daddy!” Sigaw nito.

“Hi.” Bati ko sa kanya. Bumaling naman sa akin ang asawa ko. Ngumiti naman ito sa akin.

Hindi ko na pigilang tawirin ang espasyo sa pagitan naming dala at yakapin ito. I know that I hurt him in some ways.

“I’m sorry, Babe.” Sambit ko.

“We’ll talk later. Gisingin mo na lang ang kambal.” Ibang iba ang kilos niyo kung ikukumpara kagabi. Somehow I feel relieved. Pero I have to make things right.

Bagu umakyat sa kwarto ng kambal ay ginulo ko muna ang buhok ni Rafael.

“Be a good boy with, Papa ha? I will wake your kuya first.”  Bilin ko sa kanya at muling bninalingan ng tingin ang asawa ko.

Gaya nga ng sinabi ni Herald ay pinakilala niya si Rafael sa kambal. Hindi naman nngka-problema dahil parang hindi big deal sa kanila ang sinabi ni Herald. Marahil ay masyado pa silang bata para maintindihan ang mga ito. Pero kinakabahan ako pagdating sa dalawang kapatid nito.

*****

Herald POV

“What? Seryoso?” As expected ay hindi rin makapaniwala ang mga kapatid ko nang sabihin ko sa kanila ang totoo.

Kakaalis lang ni Ross para ihatid ang mga bata. Pagkatapos noon ay babalik siya rito sa bahay upang mapagusapan naming ang gagawin.

“Kahit si Ross ay ngayon lang nalaman. So don’t go berserk to him. Paalala ko sa kanilang dalawa pero para kay Toffee ‘yon more or less.

“Well, the child is three years old already, if that Trina wants to mess with your relationship, she should have use the child before.” Naisip ko din ang sinabi ni Matty. If Trina really want to break our relationship, ginamit na sana ang pagkakataon habang pinagbubuntis palang niya ang bata.

More than two years ago, Ross ang I broke up, kung ginamit niya ang pagkakataong iyon marahil ay siya ang asawa ni Ross ngayon. Pero walang ginawa si Trina.

“So, why now?”  Si Toffee. “And what is your plan with the child?”

“Ross and I will talk. If ever man na totoo na anak ni Ross si Rafael, I won’t get in their way.” Tinignan ko si Rafael na ngayon ay naglalaro sa sala.

“The way you look at him, I know you like the kid.” Sambit ni Matty.

Hindi na ako umimik at nagpatuloy na lang kami sa pagkain.  Maya maya pa ay lumapit si Rafael sa akin. Nagpakandong ito at sinabing gusto ulit kumain. Tinitigan lang ako ng mga kapatid kong tila nanunukso.

“What?” Tanong ko sa kanila.

“You might not notice, but you always giving a motherly aura.” Sagot ni Matty.

“True.” Pagsang-ayon ni Toffee.

“Kumain na lang kayo at nang maka-alis na kayo.” Pinagkaisahan nanaman nila ako. Buti na lang at wala pa si Julius.

Pagbalik ni Ross ay dumiretso ito sa kanyang study. NNarinig kong may kausap ito sa phone. Agad kong tinawag si Maze at binilin sa kanya ang bata upang bantayan sa labas ng bahay.

“I’ll bring the kid with me.. Thank you.” Huling salita ni Ross bago ibaba ang tawag.

“Where are you going to bring the kid?” Tanong ko.

“I requested a paternity test. Just to make sure.” Sagot nito.

“And?”

“I don’t know babe.  The truth is hindi ko alam ang gagawin at the same time hindi ko din alam kung anu ba dapaty ang mararamdaman ko. “ Halata ngang nalilito na siya.

“I’m sorry for acting weird last night. I was caught off guard and I don’t know what to react. The truth is natatakot ako sa mangyayari kung mapatunayang anak mo nga si Rafael. I have this thinking na baka ginagawa ni Trina ito dahil may gusto siyang mangyari pero naisip ko din na kung gagamitin niya ang bat asana noon pa.”

“Hey, Babe. Kahit anung gawin nila I will always choose you. We have been married already so stop worrying. I love you, and I’m sorry for bringing this mess.” Aniya.

“This is not a mess. A child is never been a mess. And if ever na anak mo nga si Rafael, then I will accept him with all my heart. I will raise him as my own child.” Yes, I’m willing to embrace everything as long as it's related to Ross.

“Thank you, babe. “

Ross and I decide to wait for the fraternal test result.  At dahil nasa clinic na din naman kami ay I decided na ipa-check up ang bata. Masyado kasing payat ang bata sa edad nito . Kailangan din naming asikasuhin ang mga documents na kakailanganin sa bata. Pero Ross mentioned that Trina sent something in his office. As promised after naming pumunta ng clinic ay sinundo naming ang kambal sa school. We eat lunch like asual family. After we eat we decide to but Rafael some clothes.

Hindi mapagsidlan ang saya ni Rafael. Parang ito ang unang beses na binilhan siya ng mga damit.

Bukod sa damit ay bumili din kami ng mga laruan na gusto niya. Binilhan ko din siya ng mga pre-school  materials para maturuabn siyang magsulat.

Nang makabalik sa bahay ay nakatulog agad ang tatlo.

It’s nice na nagkasundo ang tatlo kahit kakakilala palang nila. Masaya akong nakikitang napapasaya ko sila lalo na si Rafael. Hindi ko alam kung anung uri ng pagppapalaki ang ginawa ni Trina sa bata pero gagawin ko ang lahat para maging maayos ang paglaki ng bata.

Palalakihin naming siya ni Ross na mabait at masunurin. At pupunuin ng pagmamahal ang bawat yugto ng buhay niya.

“Thank you.” Muling sambit ni Ross. “For the understanding and for loving me.”

“I know you will do the same for me.” Sagot ko. Muli ko nanamang naramdaman ang init ng kanyang yakap.

Ang yakap ay sinabayan niya ng halik sa noo. Bumaba iyon pa tungo sa tunko ng aking ilong at muling bumaba sa aking bibig. Malaya kong ninamnam ang halik niyang iyon hanggang sa lumalim at tinatangay ang katinuan ko. Namalayan ko na lamang na kapwa kami nakahiga sa kama.

Isang iglap ang mga damit na bumabalot sa amin ay nagkalat na sa sahig. Ang mga hubad naming katawan ay tila napapasa sa nag-iinit naming mga katawan. Malayang lumalakbay ang mga kamay naming dalawa sa bawat sulok ng aming katawawan.

Hanggang nga sa tuluyan na niyang pinasok ang sandata sa aking likuran habang nakaharap sa kanya. Napaarko ang aking katawan sa kirot ng dulot noon pero hindi ko inalintana iyon ay hinayaan si Ross na ilabas pasok ang kanyang kahabaan. Panilis ng pabilis at bawat pasok ay ginagawa niya iyong mas madiin na ramdam ko ang pagtama sa parte kung saan nararamdaman ang kaligayahan. Hanggang sa tuluyan na kaming sumuko ay pinalabas ang katas ng bawat isa.  

to be continued