"PAST two AM na, Sir," paalala ni Jasmin kay Gareth na walang kaimik-imik, nakatingala lang sa patapos nang dalawang palapag na bahay. "Hindi ka pa ba uuwi?"
"Hindi ko gustong umuwi," mahinang sagot ni Gareth. "Pumasok ka na, okay lang ako dito."
"Hindi ka magiging okay dito nang mag-isa. Wala ka namang gagawin, eh, tititigan mo lang ang pader."
"Mas gusto kong titigan ang pader kaysa umuwi sa malaking bahay ni Dad na sobrang tahimik."
Napatitig si Jasmin kay Gareth na sa prenteng pagkakaupo sa gilid ng kalsada ay mukhang wala nga itong balak umuwi. Kung hindi aalis ang asawa ay siya naman ang hindi makakatulog habang iniisip na nasa labas lang ito at nakatulala sa tinititigang building.
"Gusto mo bang sa 'min na lang matulog?" hindi nag-isip na imbita ni Jasmin. Ang kabutihan ni Sir
