"Emrah yarım saattir arıyor gelin de gelin diye. Ya şunu gitmeyeceğine ikna et ya da kalk hazırlan. Daha fazla tahammül edemeyeceğim Beril."
"Of!" diye tekrar yatağa bıraktım kendimi, asıl sıkıntım beklentimin boşa düşmesi mi yoksa mecbur bırakılmak mı bilemeden.
"Biraz odadan çıksan da arayıp rahat rahat sövsem şuna."
"Saçmalama Beril. Kalk hadi, iyi gelir sana da. Baksana sıkıntıdan temizliğe vermişsin kendini."
"Yok valla hayatımda daha huzurlu bir yerde bulunmadım hiç. Çok güzel gelsene," diye onu da kolundan tutup çekiştirirken birden aklıma Fatma Ablanın artık evde olduğu gerçeği dank etti.
"Hiii!" diye zıpladım yataktan. "Ben yine buraya gelmişim. Aşağıda yatacağım ben!"
"Neden?"
"Neden mi? Delirdin mi? Evde yalnız değiliz artık. Kim ne bilsin biz burada ne yapıyoruz!"
"Biz
