Uzun zaman sonra gözlerimi uykuya tam doymuş olarak açmamın bedeliyle an itibariyle aynada karşılaşmış bulunuyordum.
"Hay..."
Sövgülerimi içime gömmem gerektiğini anlamamı daha bir iyi sağlayan bir hafta önceki krizi titreyerek hatırladım. Her yönüyle zor geçen o günün ardından Burak tarafından yoğun bakım servisinde gibi birkaç gün geçirmiştim. Bol bol ve doyasıya uyutan o ilaçları içmeyi atladığım günlerin acısı kat kat çıkmıştı. Zaten yataktan -onun yatağı- yemek ve tuvalet harici çıkmam kesin bir direktifle yasaklanmıştı. Arada sırada telefonla Emrah'ı taciz etmek dışında hiçbir aktivitem olmadığından bol bol uyumuş, miskinliğe deliler gibi alışmıştım.
İşte geçen hafta boyunca bir panda gibi yuvarlanmamın sonucu olan yumuk yumuk şişmiş göz kapaklarımla aynada dehşete düşmüş bir h
