My Cold Husband

Chance why not?

Medyo spg po

Janine POV

Nagising ako bigla, naalala ko na kailangan maaga dapat akong pumasok ngayon. Dahil marami kaming meeting ni Jerome sa mga investors at sa mga employees. Pero naalala ko lahat ang nangyari kagabi ang mga sinabi nya parang isang panaginip lang ang lahat.

Flashback

"Wife wag kang aalis, ayusin natin lahat nang ito, lahat nang pagkakamaling nangyari satin sa nakaraan. Magsama tayo hanggang sa alam na natin kung san patungo to, hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko, basta ang alam ko lang parang wala kong buhay kapag wala ka. Nangangako ako sayo papasayahin kita sa araw araw nating pagsasama. Hindi ka na malulungkot habang nagsasama tayo, pangako. Please wife. " Naguguluhan na ko maging sa nararamdaman ko ngayon. Papayag ba ko? Pano kung sa huli malaman niyang hindi pala niya ko mahal? Baka lalo lang akong masaktan.

" Wife please." Pakiusap niya ulit sakin at nakikita ko sa sa

mata niya ang lahat ng sinseridad sa mga sinasabi niya, pero natatakot ako, ano ba ang gagawin ko?

"Baka masaktan lang ako Luc kapag pinagbigyan pa kita, kapag susubukan natin dahil alam nating huli na ang lahat para satin. Papano kung dumating na siya. Papano naman ako? Iiwan mo ako dahil siya ang totoong mahal mo." Lumuluha na ko dahil sa bigat at pagkalito ng nararamdaman ko.

"Please wife, just trust me. Hindi ka na ulit masasaktan wife. Hindi ko na hahayaan yon." Hinawakan nya ang mukha ko at siniil niya ako agad ng halik na ikinagulat ko, itinulak tulak ko siya pero sadyang mas malakas siya sakin o dahil sa gusto ko itong ginawa niya.

Kakapiglas ko bigla na lang nanghina ang aking mga tuhod. Kaya napakapit ako sa kaniyang mga batok. Ayaw ng isip kong tumugon pero madaya ang puso at ang labi ko kusa itong gumagalaw at sa bawat pagtugon ko sa kanya alam kong dito na magsisimula ang lahat.

Ang kaninang pag dampi damping halik lang niya ay naging mapusok na. Hinagod ang bawat sakop ng labi ko. Umiwas muna siya ng halik sakin at nagkahiwalay kami na parehas hinahabol ang paghinga.

"Nag responds ka sa halik ko. Ibig sabihin ba nito, yes?" Bigla akong nabigla sa tanong niya at napayuko. Feeling ko kasi nag blush ako. Hinawakan nya ko sa baba para tumingin sa kanya. Hinalikan nya ko nang dampi at tumango ako.

"Yes, pagbibigyan ko ang gusto mo na aayusin natin tong dalawa na magkasama at tutulungan kita para malaman mo kung ano ang totoo mong nararamdaman sakin. But you need to promise me please. Don't leave me like a trash kung malaman mo na hindi ako ang mahal mo. Tell me please, ayokong magsisinungaling ka. " Agad siyang tumango. Bigla niya ulit akong hinalikan nang ubod ng tamis, parang puno nang pagmamahal at sana nga pagmamahal lahat ng ito.

Bigla niya kong binuhat habang ang mga labi namin ay magkadikit humiwalay ulit ang kanyang labi sa akin.

"Not here wife. Ayoko ng merong audience." Sabay wink nya sakin. Grabe naman tunaw agad talaga ako sa kagwapuhan niya.

Buhat buhat pa din niya ko hanggang sa nasa loob na kami ng kwarto. Binaba niya ako at binuksan niya ang ilaw.

"I don't like the lights on, kapag hinahalikan kita pero, I want to see you this." Pagtingin ko sa kwarto niya lumaki ito. Sinakop niya pala ang kwarto ko kaya pala naka lock.

Natuwa ako kasi yung kulay ng room niya na ay pink tapos mga pictures namin nung college ang mga nakadikit at pati nung kasal namin.

"Dapat hindi ko na ilalagay yang pictures natin ng kasal. Kasi naiinis ako sa sarili ko dahil nakasimangot ako. Hindi ko namalayan na ang ganda pala ng bride ko that time." Sabay tingin nya sakin nakayakap kasi sya sa bewang ko at ako naman nakakapit sa batok nya.

"Bolero ka Luc." Inirapan ko siya, nakakaramdam talaga ako ng kilig. Dinampian niya ko ng halik sa labi.

"Wife don't call me Luc. Lucas dapat dahil alam mong ikaw lang ang pwedeng tumawag sakin niyan." Natawa ako sa sinabi nya at nahampas siya sa dibdib.

"Okey. Napaka bolero mo talaga, Mr, Lucas Samaniego." Natawa ako sa reaksyon niyang hambog , hahalikan ko siya sana pero nang palapit na ang labi ko sa kaniya, inilayo niya ang labi niya sakin. Natawa ako at nang siya naman ang sumubok na halikan ako, inilayo ko din ang mukha ko.

"Naughty wife. " At pinisil niya ng mahina ang aking ilong. At hinalikan niya ako, pero sa paraang lumalabas ang init ng katawan ko. Pinatay ko ang ilaw pero binuksan niya ulit.

"Akala ko mas gusto mong patay ang ilaw?" Tanong ko sa kanya nang may pilyang ngiti.

" Gusto kong nakikita yang mukha mong namumula dahil sa kilig. Mas lalo akong nag iinit." Natawa ako sa kanya at ikinapit ko ulit ang mga kamay ko sa leeg niya but this time ako ang humalik sa kanya ng mapusok. Puno ng pagmamahal na sabik na sabik sa kaniya ng ilang taon. Tumugon siya na dati ko lang pinapangarap pero ngayon nararamdaman ko na.

Narinig ko ang maliit niyang pagtawa. Bumaba ang halik nya sa aking leeg. Umupo sya sa kama at hinila ako sa bewang upang paupuin niya ko sa kanyang kandungan.

Hinalikan niya ko ulit sa aking labi pababa sa aking leeg. Ang sarap ibang kiliti ang nararamdaman ko. Ang kanyang mga kamay ay naglalakbay sa aking dalawang dibdib nang hindi ko na namamalayan, mas kinabigla ko na nakahiga na pala ako sa kama niya. Unti unti niyang inalis ang dress ko pero nakita kong nag iba ang aeta ng mukha niya.

"Your bra is annoying me." Natawa ko sa sinabi nya hanggang ngayon inis pa din sya sa bra ko at inalis nya ang lock.

Ngumiti siya hinawakan niya ang mga ito at animoy sanggol na sinunggaban ang isa at ang kabila naman ay nilalaro ng kaniyang palad.

My ghad hindi ko alam kung saan ko ibaling ang ulo ko dahil sa kakaibang sarap na naidudulot sa katawan ko nito. Nagpalitan ang kanyang mga labi at kamay sa pagsakop ng aking dibdib Biglang bumaba ang halik nya sa aking tiyan at inalis nya ang aking pambaba. Ngumiti siya nang nakakaloko.

" I hate your undies too kaya sinira ko na lang " Itinaas niya ang panty ko at sira nga. Hinalikan niya ang parte kong yon at ang mga dila nito ay nilaro laro.

"Ahh, Lucas. Don't stop, please!" Nakakapit ako sa kaniyang mga buhok i moan. Ngumiti naman siya ulit ng pilyo

"Your wet." Sabi nya nang inilayo niya ang mukha nya sa baba ko.

"Please Lucas take me now. I want you." Sabi ko sa kanya.

"Say my name again wife, say it." Sabi niya habang hinahalikan ulit ang parte kong yon.

"Lucas, please I love you." At ginawa nga niya.

"Wife ang hira ipasok ng alaga ko. Because your so very tight, but I promise I'll be gentle to you." Diniin niya ito ang sakit. Parang first time ko ang nararamdaman ko, pero ang tagal na kasi eh. Pero nag gentle ang move niya para hindi siguro ako masaktan, di nagtagal nawala na rin ang sakit kaya sumabay na din ako sa pag galaw niya.

"I'm coming wife" Mas lalo niyang binilisan ang kanyang paggalaw.

"Wife say my name, say it! Ahh." binulong nya sakin habang nakikita ko ang mukha niya na alam kong parehas kami ng nararamdaman.

"Lucas I love you" mabilis lalo ang pag galawa niya hanggang sa natapos sya nang hingal na hingal. Hinalikan niya ko sa noo, napapikit naman ako sa ginawa nya at humiga siya tabi ko.

"Thank you wife for making me happy. " Nakatulog na kami habang magkayakap kaming dalawa, eto na ata ang pinaka maligayang nangyari sa buhay ko ang magkaayos kami.

End of flashback

Alam kong walang kasiguraduhan tong naging desisyon ko. Pero ayokong magsisi sa huli, na may pinalagpas ako na isang pagkakataon na sumaya ako kahit papano. Humiga ulit ako at tumagilid para makita ko ang natutulog kong asawa. Napaka gwapo talaga niya. Sana ako ang piliin mo pag dumating na siya sana ako na lang.

"Wife don't staring me like that. Nakakaramdam na naman ako ng init. Sabi nya nang may pilyong ngiti habang nakapikit.

"Pervert!" natawa suya sinabi ko, tatayo na ko para bumaba pero hinatak niya ko pabalik at niyakap.

"Saan ka naman pupunta? " Nasa leeg ko ang mukha nya kaya nakikiliti ako kapag humihinga siya.

"Papasok na ko, anong oras na. Malamang kanina pa ko hinihintay ni Jerome siguro dun." Bigla niya akong binitawan, tapos bigla din syang umupo nang nakasimangot.

"Okay get up." Tumayo na siya sa kama per nakasimangot pa din. Anong nangyari dun?

Natapos na kong maligo at mag-ayos ng sarili ko, nakita kong pumasok lang sin Lucas sa banyo at ganon pa din ang mukha.

Medyo nanibago ako sa kwarto kasi lumaki lalo at saka ang laki din ng banyo ngayon. Lumabas na ko ng kwarto para bumaba. Nag ayos muna ako ng kakainin namin ngayong almusal. Nakakatuwa lang kasi ginagawa ko na to ng legal. Habang abala ko biglang niyakap ako ni Lucas mula sa likuran.

"Wife I miss you." Sabay higpit niyang yakap sakin. Natawa naman ako. Humarap ako sa kanya ng nakangiti kinurot ko ang magkabila niyang pisngi.

"Grabe naman sa pagka miss mo, eh kanina lang sinimangutan mo ko tapos ngayon payakap yakap ka na." Mabilis niyang dinampian ng halik ang labi ko.

"Sa na miss kita agad eh." He kiss my lips again.

"I miss your smell agad.". Hinalikhalikan niya ko sa leeg. Lumayo ako bigla sa kaniya baka kung saan na mapunta tong usapan namin.

"Wife bakit ka lumayo?" Natatawang sabi niya sakin na hinuhuli ang bewang ko.

"Mag breakfast na tayo Lucas. Baka kung ano pang hilingin mong breakfast." Pumunta na ko ng dining table agad.

"Wife. Eh ano naman kung iba ang hingin ko. I'm sure magugustuhan mo din naman." Ang kulit talaga.

"Wag ka ng makulit kumain ka na. Late na tayo." Sinandukan ko siya ng pagkain. Natawa siya at sa unang pagkakataon bilang mag asawa sabay kaming kumain. Ang sarap sa pakiramdam ng ganito. Sana tama ang naging desisyon ko.

Lucas POV

Ang sarap sa pakiramdam ng ganito. Na naging maayos na kami ni Janine ng asawa ko. Sobrang saya ko dahil ang sarap pala sa feeling kapag maayos kayo ng asawa mo.

Nung gabing lasing ako kunyari lang yon. Ang totoo hindi pa ko lasing gusto ko lang naman malaman kung may nararamdaman pa siya sakin. Ramdam kong meron pa nga kaya nagkaroon ako ng pag asa. Pero nalungkot ako sa mga sinabi niya kasi parang nagpapaalam na siya na iiwan niya na ko dito sa mansion namin at mamumuhay na kami ng magkahiwalay , kaya lahat nang gusto niya ginawa ko agad. Kasi gusto kong maging masaya siya.

Hindi ko alam kung ano ba tong nararamdaman ko para sa kanya basta parang kulang ako kung mawawala siya.

Dapat next week ko pa gagawin ang plano ko pero natakot ako nang narinig ko kay Cindy na lilipat na siya kaya binilisan ko ang pagkilos. Ayun na surprise ko sya at alam kong masaya siya.

Nakakapagod kahapon pero okay lang may reward naman ako sa maganda at masarap kong asawa. Lahat gagawin ko para lumigaya kaming dalawa.

"Ano iniisip mo Luc? Bakit bigla mo na lang ako pinalipat ng ibang bahay?" Nagulat ako ng nasa harapan ko pala si Sophia na galit ang mukha.

"Ano bakit di mo sakin sabihin ha? Papano na ang bestfriend ko? Kasama ba to sa plano niyo?" Hindi ko alam kung ano ang sasabihin sa kanya.

"Please, Sophia wag na muna nating pag usapan yan. Maayos na kami ni Janine. Natauhan na ko, ayokong mawala siya sakin." Nagulat sya sa sinabi ko.

"What?! your crazy! Hindi ka ba naawa kay Jewel Luc! For Pete's sake halos mamatay siya sa ginawa niyo ni Janine! Pabalik na siya at inaasahan niya na magkakabalikan kayo. Ano ba Luc?! Baka ikamatay nya to ulit!" Naguluhan ako sa sinabi nya anong ibig niyang sabihin dun.

"What do you mean na ikamamatay niya ulit?" Umupo si Sophia sa harap ko pinatay niya sa ashtray ang sigarilyo niya.

"I lied nang sinabi kong okay siya pero hindi talaga totoo yon. Pagkatapos naming umalis dito para pumuntang France. Akala namin ni Tito okay na sya dahil sa agreements niyong tatlo mapapanatag na siya. Pero nagulat kami isang araw she attempted suicide. She wants to killed herself because she can't live without you. She was depressed. Akala namin yun na ang last na gagawin niya kaya hinayaan lang namin siya. Pero isang araw tinawagan kami ng pulis na car accident daw si Jewel. Nalaman na lang namin talaga palang gusto nya nang wakasan ang buhay niya. Kaya para hindi niya na gawin yun may pinadala kaming tao dito last year para manmanan kayo. Sa nakita daw niya sa mga litratong pinakita ng mga pinadala namin dito mukang hindi ka daw masaya sa pagsasama niyo ni Janine at ang sabi pa samin na halos hindi kayo magkasama ni Janine sa lahat ng oras. Kaya ayon inayos niya ang buhay niya at nagpalago ng sarili para sayo. Pumunta ko dito para kausapin ka na, kasi nangako ako sa kanya na magiging maayos kayo. But this bullshit Luc! Ano na nangyayari sayo?! " Galit na galit nyang tanong sakin na nanginginig pa ang kamay.

"I'm sorry Sophia but I can't live without my wife. Nagising na lang ako bigla na hindi masaya ang magiging buhay ko kapag nawala si Janine." Yumuko kong sabi dahil ayun talaga ang nararamdaman ko ayaw kong umasa sila.

"You are idiot Luc!" Sabay duro sakin ni Sophia na sobra talaga ang galit.

"How dare you para gawin niyo to sa bestfriend ko? How's the agreement Luc? Sa tingin mo papayag si Tito sa gagawin mo sa pinakamamahal niyang anak? Hinayaan nyang magpakasal kayo ni Janine dahil yun ang gusto ng mommy ni Janine but alam mong meron kayong agreement na tatlo! Kaya kahit anong sabihin mo you need to annull Janine whether you like it or not." Inis na inis nyang sabi sakin.

" Kakausapin ko si Jewel at ang Daddy niya. Gagawin ko ang lahat para mapatawad at maintindihan nila ko. Wala na kong magagawa pa Sophia, kundi ang mag apologize sa kanila. Hindi ko iiwanan ang asawa ko at hindi kami maghihiwalay and that's my decision" Nakatingin ako sa kaniya kahit nakakailang ang tingin niya sakin.

"Hindi mo na ba mahal si Jewel, Luc? Si Janine na ba ang mahal mo talaga?" Natigilan ako sa sinabi niya Hindi ko talaga alam ang isasagot ko.

"See? You don't know what the answer." She smirk at tumalikod para umalis na pero bago siya lumabas ng pinto lumingon ulit siya.

"Hindi ko sasabihin muna kay Jewel ang lahat ng ito. Ikaw ang dapat magsabi sa kanya. Baka kapag nakita mo siya, Hindi na yan ang sabihin mo." Tumatawang sabi niya na umiling iling.

Sigurado ako na ayoko nang paiyakin pa si Janine at ayokong maghiwalay kami. Pero sino ba talaga ang mahal ko sa kanilang dalawa?