Riot Men Series 1: Whispers in the Dark

17. THE RAID

Pagdating ko sa lugar ni Maxine, ginarahe ko ang kotse sa tapat ng bahay at nagdadalawang isip na pumasok sa loob. Makalipas ng mga ilang minutong pag-iisip ay nagdesisyon na akong huwag na lang gambalain pa si Maxine.

"Nothing will happen if I show up again. Besides, I have another mission to do. After that, I'd inform her about drugs. That's right. That's the end of it," isip ko. At umalis na ako ng tuluyan sa lugar na ito.

I immediately went to my hotel to get ready and rest. I wasn't expecting Andra to show up at my penthouse. I don't have any idea kung ano na naman ba ang binabalak niya at rason kung bakit niya ako pinuntahan. I know A.D.; she's here because she wants something from me.

Hanggang sa may pinainom sa akin na drugs. Ininom naman din niya ito to prove that it is harmless, but she is really a f**king cunning woman. This drug makes my body heat up, and because of that, I want to choke her and f**k her until she passes out. But I didn't do it.

Mabuti na lang at mahina ang epekto nito sa akin, maybe because of Sir Stephen's lessons that caused my body to use any drugs.

Binuhat ko siya paalis sa banyo at pinunasan. After that, I suggest na matulog na lang kami. Tinakpan ko ng kumot ang katawan n'ya at nagpanggap na tulog ako. Naramdaman ko na lang ang pagbangon niya at akin siya sinilip. Nakita ko na dumiretso siya sa laptop at may ginawang kababalaghan dito.

"I knew it," isip ko. My prediction was correct. She came to see me for a reason.

Kinabukasan ay hindi ko na nakita pa si A.D., hindi na nakapagtataka. Kinuha ko ang mga gamit na kakailanganin ko at saka pumunta sa pinaka-base.

Pagdating doon ay nakita ko ang mga tauhan na nakalinya at hinihintay ako. Marami silang bitbit na kargada at kayang isakripisyo ang buhay alang-alang sa utos ko. I tried calling Vincent pero hindi ko s'ya ma-contact, hindi ko na lang siya sinama sa mission.

I explained the plan and then called A.D., Beatrice, L.A., and Gertrude. Mga assassin na katulad ni A.D. na sumusuporta sa negosyo namin, maaasahan sila lalo na sa mga gan'tong misyon.

We were in the middle of a meeting when the four arrived. Andra approached me and rubbed her body against mine. She glanced at me and pulled as she caressed my shoulder. "Nice to see you again, lover boy; what's your plan?"

"You and the other girls will disguise up as hookers to divert their attention while we slip inside their base. We won't be able to rush them face-to-face since they have too many people in their base," I responded coldly.

"Hmm… How many are there?"

"Based on the calculation and report, it could be 200 or more."

"Wow! Ang dami nga," she chuckled. "So you want us to go inside their base for the distraction while you and your man plant a bomb in their place, am I correct?"

"Yes. Give us an hour, and then run like hell to get out of there."

"Hindi mo naman pasasabugin ang place habang 'di pa kami lumalabas, right, lover boy?" nakanguso niyang tanong at hinaplos ang labi ko.

"What if I did it? Will you be mad at me?" I smirked.

"Of course, a*****e!" She rolled her eyes. "But I know na hindi mo naman iyon gagawin. Oh well, since nandito naman na ang lahat, I guess? Kailan ba tayo aalis?"

"Tonight."

"Agad-agad? Ang bilis naman. Nagpaplano pa lang tayo, ah, ba't aalis na agad?"

"Bakit? Takot ka?"

"No! It's like, hindi ka naman ganito, ah. Padalos-dalos ka yata. Parang may hinahabol ka. At isa pa, what is your reason bakit mo sila gusto pabagsakin? Kung nakakasagabal sila sa negosyo mo, parang… wala naman ako nakikitang reason para sirain ka. Hindi ka nga nila binabangga?"

"Excuse me, Boss Andra," singit ni Richard at naglakad palapit sa amin. "May rason si Sir Jin kung bakit n'ya ito ginagawa. As you can see, marami na nabiktima ang grupo nila at halos lahat na iyon ay mga estudyante. Ayaw naman namin na mawalan ng future ang bansang Pilipinas," masayang usap ni Richard.

"The hell? Kailan kayo nagkaroon ng care sa ibang tao? Kailan pa kayo naging anghel? Pft! Seryoso? Nagbibiruan ba tayo ngayon?" natatawa niyang sabi.

"No," malamig kong tugon at naglakad papunta sa mesa.

"Shocks! Seryoso nga siya."

Sinundan naman nila ako at binigay sa kanila ang plano. Pinakita ko rin ang blueprint ng gusali at tinuro sa grupo ni A.D. kung saan ang puwede nila maging exit.

Our strategy worked well. The ladies walked into the large establishment na walang kahirap-hirap. Magaganda at magagaling sila mang-akit kaya ang mga tigang ay agad nila pinapasok sa kanilang lungga. Pagpasok, hudyat na 'yon na kami naman ang kikilos.

Nagkaroon ng dalawang grupo, si Richard ang inatasan kong mamuno sa isang group. They're currently on the other side of the building, while we're in the back. We quietly eliminated every impediment in our path at nagplanta ng mga timer bomb sa bawat sulok ng gusali.

Nasilip ko naman na nasa ayos ang mga babae at malapit na kami matapos. Lumabas na kami at nagkita sa meeting place pero may isa kaming nakaligtaan, si Vincent. I saw Vincent casually walking papasok sa gusali at masayang nakikipag-usap sa mga tao roon.

I want to warm him pero dahil naka-block lahat ng cignal sa loob, hindi ko siya magawang tawagan.

"F**k you, Vincent!" I whispered.

"Sir Jin, ano na gagawin natin? Si Vincent baka madamay," Richard asked.

Tiningnan ko ang relo at may 10 minutes na lang na natitira bago sumabog ang mga bomba. Tiningnan ko sila at binigyan ng utos, "Huwag niyo ako susundan." And then, I casually walked in there.

"But, sir!" sigaw ni Richard.

Mag-isa akong naglalakad palapit sa gusali at napansin ko naman na nakatakas na rin ang mga babae. Napansin ko rin na may mga mantsa sila ng dugo sa mga katawan nila. Nagkatinginan kami ni A.D. at sobra niyang confused. Inalis ko ang tingin sa kan'ya at dire-diretsong pumasok sa loob.

The security there stopped me just as I was about to enter. "Hoy! Saan mo balak pumunta, ha? Ano ang password?" tanong sa akin ng isang malaking lalaki.

I didn't respond, instead peeking inside at Vincent. I noticed he was far away and on his way to the elevator. I called out his name multiple times, but he couldn't hear me.

"Baliw ka ba?" Then he punched me in the face.

I rubbed my right cheek and gave him a stern look. "9 minutes."

"Ano?" naguguluhan niyang wika.

Bago ko siya sagutin, binunot ko na ang baril ko at binaril ang dalawa. Kahit may silencer ang gamit kong baril, nakita at narinig ng iba ang ginawa ko. Marami ang sumugod sa akin at pinaulanan ako ng mga bala.

I swiftly blocked the body of the man in front of me and shot the other men as I went inside. And it was because of what I did that Vincent finally looked at me and was stunned. I tossed a man's body at a man in front of me, then beat him and kicked his chin at the same time. I stole the gun he was holding because I had run out of ammo and used it to shoot another person.

"Vincent! Tara na!" I yelled and shot the one on my left in the chest twice at the same time.

Tumakbo papunta sa akin si Vincent, sabay bunot sa kaniyang baril. He helped me shoot the people who attacked me. He, too, became a target because of what he did.

Other people gradually entered the building as well.

"Jin, what the hell are you doing!?" Vincent yelled, then punched and shot the man to his right in the head.

"We need to get out of here!" Hinila ko s'ya papunta sa akin at binaril ang nasa likuran niya. "Now!"

"B-bakit naman? Punyeta naman, oh… Ba't 'di mo ako sinabihan?" Paupo niya tinalisod ang lalaki na nasa gilid n'ya at hinagis ang hawak na baril na walang laman sa mukha.

"Sisihin mo ang walang k'wenta mong cellphone! 'Di kita ma-contact kanina!" Sinuntok ko sa mukha gamit ang hawak kong baril ang lalaking gusto akong kunin. Kasunod niyon ang pagkuha ko ng baril na hawak niya, hinagis ko ito kay Vincent na sabay niya binaril ang lalaking kaharap ko.

"Punyeta kasi iyong bata! Hinablot ang cellphone ko!" inis na sagot n'ya at sabay siyang sumipa paikot sa likuran, bagsak ang isang g**o.

I checked my watch and saw that we had only four minutes left. Agad ko niyaya si Vincent pero dahil marami ang kalaban, nahirapan kami makaalis. Nakita ko naman ang pinaka-leader nila habang may hawak na armalite. Sabay kami ni Vincent na nagmura at nakita na tinutok sa amin ang dala n'yang malaking baril.

When we noticed he was going to shoot us, patakbo kaming pumunta sa mga gilid namin. Nagtago kami sa malaki at malapad na foundation. Kahit may mga tauhan siya na madadamay sa oras na pinaputukan niya kami ay wala siyang pake basta mapatay lang kami.

Mabuti na lang at hindi kami natamaan pero nadaplisan ako sa balikat. I noticed that many of his people were lying dead because of what he did. I'm not sure if I'll thank him dahil minadali niya ang pag-ubos ng tauhan n'ya. May good benefit din ang pagiging padalos-dalos niya.

I couldn't leave because he was still shooting at us. I checked the time again and saw that we only had two minutes left. "F**k!" sigaw ko.

Bigla na lang tumahimik nang huminto siya sa pagbaril. Sinilip ko ang lugar niya at nakita sina A.D. na inuubos sila. Agad ako lumabas at sinigawan sila, "Andra! Let's go!" Sabay baril sa mga taong nasa likuran nila. "Vincent! Cover them!"

"Roger that!" Saka s'ya kumuha ng baril na nasa sahig at tinulungan ako sa pagbaril.

Nakita ko naman sina Richard na nasa pintuan, kanila namang nililinis ang daanan namin.

Sabay kaming lahat na nakalabas ng ligtas sa gusali at sa hindi pa kami nakakalayo ay sumabog na ang buong gusali. With the force of the explosion, we were all thrown up and fell. Because I was in the back, I was struck by an iron on the side of my body, which weakened me.

Habang pinipilit na tumayo ay narinig ko naman ang mga tawanan nina A.D. habang bumabangon.

"Wow… Sobrang intense no'n. Akala ko 'di na tayo aabot," masaya niyang usap.

"Yeah. Lalo ako nang-iinit kapag may ganitong bakbakan!" banggit ni L.A.

Kasalukuyan akong nakaluhod at nakatingin sa sahig. Naramdaman ko na ang hilo.

"Hoy, Jin! Explain mo na sa akin kung ano ba ginagawa niyo rito!" sigaw ni Vincent, I noticed he was standing in front of me. "Hayop! Muntikan na ako maging roasted chicken!"

"Shut up," I whispered at tumayo. Iniling ko ang ulo ko at tiningnan sila. Fortunately, they are in good condition.

"Hey, lover boy. Are you okay?" tanong sa akin ni Beatrice na may pangamba.

"I'm fine. Let's go back sa base." Nag-umpisa na akong maglakad at pinuntahan sina Richard.

Hinarangan naman ni Darren ang dinadaanan ko na nagpainis sa akin. "F**k off, Darren. You're getting in my way."

Bigla na lang ako binuhat ng higanteng ito at nag-umpisang maglakad.

"Darren! I command you, ibaba mo ak– Argh!"

Hindi ako nakatapos sa pagsasalita nang hinawakan niya ang tagiliran ko. Nagulat naman ang ilan sa naging reaksiyon ko lalo na ang mga babae.

"Hayop ka, Jin! May tama ka pala!? Bakit 'di mo sinasabi sa amin!?" sigaw ni A.D.

"I'm fine…"

Tiningnan nila ako nang masama, halata sa kanila na hindi sila naniwala sa sinagot ko. Agad din kaming bumalik para gamutin ako at ang ilan kong mga tauhan.