Riot Men Series 1: Whispers in the Dark

15. HAPPY REAPER

I'm currently driving to the hospital where Sinclair works. I leave the car parked at saka umakyat sa panglimang floor. I immediately opened the door and saw Sinclair sitting while eating a burger.

"Ano na naman ba?" he said this angrily to me, then swallowed whatever was in his mouth.

"I want to make sure she's safe." At saka ako umupo sa patient's seat na nasa tabi ng table n'ya. "May alam ka ba about sa drugs na na-mention ko kagabi? I need an immediate answer now."

"Okay, okay… Ito na, oh." And then he drank his soft drink and faced the computer. "Ewan ko ba kung kaibigan niyo ako o katulong, mga punyeta kayo…" he whispered. "Natutuyo kamo ang lalamunan at uhaw na uhaw tapos nakapagbibigay ng s****l desires sa taong naka-intake ng drugs, 'no?"

"Yes."

"Actually, kaunti lang ang alam ko about d'yan pero may narinig na ako tungkol sa kalaseng drugs na sinabi mo at talagang talamak iyan sa black market. Illegal din iyan dahil sa sobrang tapang niyan at mapanganib. Small amount lang niyan malakas na ang tama niyan, ewan ko na lang sa taong marami ang na-consume… Baka ma-overdosed at madedok na."

Hindi ako natuwa sa sinabi ni Sinclair sa akin at nainis sa aking narinig.

"Iba't ibang klase rin ang drugs na ito, puwedeng pills, liquid, and powder, pero ang mas malala ay liquid type. Mas mabilis kasi kumalat sa katawan kapag liquid type at most of the client na bumibili nito ay gusto ng agarang effect."

"Anong name ng drugs?" agad kong tanong.

"Wala siyang name pero ang tawag sa kaniya ay 'Happy Reaper.' Huwag mo sabihin sa akin na bibili ka niyan?"

"Anong puwedeng gawin kapag na-consume mo ito?"

"Hmm? Ang pagkakaalam ko, kailangan mo ilabas ang chemicals na na-intake through your body fluids… Remember 'yong sinabi mo sa akin about sa nagpapawis? Na-detect kasi ng body mo ang foreign thing na pumasok sa iyo kaya nilalabas niya sa pamamagitan ng pawis mo."

"What happens if the chemical is not removed from your body?" may halong kabang tanong ko sa kaniya. Every piece of information I receive from Sinclair makes me nervous that something bad will happen to Maxine.

Napatingin naman ako kay Sinclair and saw his weird expression. Nakatingin siya sa akin habang nakakunot ang noo at para bang sinusuri ako.

"Sagutin mo na lang ang tanong ko… please?"

"Wow, naman… Si Jin Fajardo… Si Mr. Jin Fajardo ay nakiusap sa isang hamak na doktor na katulad ko? Ano kaya ang rason sa 'please' niya at pag-aalala niya?" Sabay niyang nilapit ang mukha niya sa akin at hinihintay ang magiging reaksiyon ko.

Agad ko sinunggaban ang leeg niya. I almost strangled him if he didn't quickly avoid me.

"Whoa, Jin. Punyeta ka talaga, sasakalin mo talaga ako?" Pagkasabi niya ay hinagisan niya ako ng ballpen na tumama sa dibdib ko. "Sira ulo ka! Ikaw na nga ang may kailangan tapos ito ang igaganti mo sa akin!? Baka palayasin kita rito!" singhal niya.

Huminga ako nang malalim at hinawi pataas ang buhok ko, saka ako tumingala. I tried to calm myself down dahil unti-unti na ako nakakaramdam ng yamot. Pagkatapos ay buntong hininga kong tiningnan si Sinclair.

"I'm serious, Sinclair. Sagutin mo lang ang mga question ko sa iyo. I don't have any time. Ano ba mangyayari kapag hindi… hindi nawala ang drugs sa katawan?"

"Na-intake mo ba ang drugs? Ikaw na si Jin Fajardo, nasalisihan?"

"No. Not me. Iba."

"Okay, fine. According sa na-research ko, mawawala ka sa wisyo at magiging makakalimutin ka rin. P'wedeng mag-cause ito ng agarang alzheimer disease."

"F**k!" Napakagat naman ako sa kamao ko.

Now I know kung bakit nakalimutan niya ang nangyari sa amin.

"Yeah, same reaction din no'ng nag-search ako kagabi about dito… Man, kailangan mo na sabihan ang kakilala mo about sa drugs. Kailangan n'ya ilabas iyon agad-agad. Sabihin mo palagi siya uminom ng tubig para maihi siya o magpapawis, o 'di kaya araw-arawin siya mag-masturbate para lumabas ang katas niya."

Napatingin ako kay Sinclair sa sinabi niya. "Babae siya."

"Oh… Eh 'di araw-araw siya mag-finger, problema ba iyon?" And then he shrugged. "Babae, ha? May concern ka sa babae? Wow, bago iyon, ah…" nakangising usap niya.

"Alright." Pagkasabi ko ay agad akong lumabas.

"You're welcome at 'wag ka na ulit babalik dito, punyeta!" he shouted.

I rushed out of there to warn Maxine. But before I opened the car door, I stopped. I pondered what I would say to Maxine if we met and how I felt towards her.

I'm hesitant about meeting her because I'm afraid she'll be like the other ladies I've met who are only interested in my money. Ayoko naman na maghabol s'ya kapag pinuntahan ko siya. At isa pa, I am no longer responsible for what happens to her because I did not give her drugs, iyong ex niya. Malaki na siya, kaya na niya ang sarili n'ya. Kung may mangyari nga sa kaniya, kung magka-Alzheimer nga siya, that's her problem.

After giving it some thought, I decided to open the car door and stepped inside. I started the engine and drove back to base.

Pagkapunta ay dumiretso ako sa isang silid kung saan ko dinala si Nicolas. We were the only two people in the room. When I walked in, nakita ko na lang ang naka-upong Nicolas habang nakakadena ang mga kamay at paa niya, ang mga kadena ay nakadikit sa dingding, hindi siya basta-basta makakatakas. Kita ko rin how much blood was on his clothes and in his mouth.

Mga ilang sandali pa lang ay napansin na ako ng insektong ito at nakita ko sa mga mukha niya na s'ya ay pagod na at wala ng lakas para lumaban.

His condition is pathetic because of the punishment that I gave him, which he deserved. I simply took his teeth out one at a time with a knife. I did it after cleaning Maxine and replacing the bed linens and pillows last night.

Naglakad ako papunta sa kan'ya at huminto nang nasa harapan na niya. "Do you have any idea what kind of drugs you gave to Maxine? Spoiler alert, magkakaroon lang naman s'ya ng mga side effects tulad lang ng pagkabaliw at agarang sakit ng alzheimer. Cool, right? You're the reason Maxine is going to die. All because she rejected you?"

He flinched at tumingala sa akin, nagulat s'ya sa sinabi ko. Gusto man niya magsalita pero dahil sa mga ginawa ko sa kaniya, wala na siyang lakas para magsalita pa. Nanginginig ang kaniyang mga labi na para bang may binubulong.

"Kung sasabihin mo sa akin na wala kang ideya tungkol sa drugs… 'wag ka sa akin magpaliwanag, sa diyos ka na lang magpaliwanag at pagsisihan ang mga ginawa mo. Adios, insect." After that, I drew the gun from my pants and shot him in the head.

Nang makitang wala na siyang buhay, gumaan kahit papaano ang pakiramdam ko at saka ako naglakad paalis.

Bago pa ako aalis sa kuwarto, nadaanan ko ang isang basag na salamin na nakadikit sa dingding at napansin ito. I stopped at tiningnan ang sarili. Nakita ko ang galit kong mukha at ang mga ugat sa aking leeg. Saka ko tiningnan ang hawak kong baril at bumuntong ng hininga. At dahil doon, I already knew why I murdered Nicolas straight away. When I found out what was going to happen to Maxine, I went crazy at nangati ang kamay ko that's why I shot him. I also can't believe I compared Maxine to the other girls I met.

I'm just coming up with reasons to avoid her. If that were the case, she should have done it sooner.

Habang pinapakalma ang sarili ay sabay ang pagbukas ng pinto ng kuwarto, napalingon ako at nakita si Richard.

"Tinapos mo na?" tanong niya sa akin.

"Yes."

"Balita ko wala naman ugnayan iyan sa negosyo, Jin. Masyadong bago ito, ah. Pumatay ka ng tao na hindi inuutos ni Sir Stephen?" At nag-umpisa na siyang maglakad.

I didn't respond because I didn't feel like it. Binalik ko ang baril sa pants ko at inayos ito.

"At sa pagkakaalam ko ay dahil ito sa isang babae. Mukhang… Nagiging tao ka na, Jin. Ibang iba ang epekto sa iyo ng babaeng nakilala mo ngayon kumpara sa nauna mo, si Andra. Hmph! Mabuti naman," masaya niyang usap at huminto sa gilid ko.

"What's your point?"

"Nothing? Natutuwa lang ako dahil unti-unti ka na nagiging katulad ng nakilala ko noon."

"Na ano? Na isang mahirap at gusgusing bata?" I responded immediately.

"May puso, katulad ng iyong ama."

Napahinto ako sa ginagawa ko at tiningnan siya.

"Nalaman ko ang ginawa ng lalaking iyan sa babae mula kay Darren. Huwag ka mag-alala, ako lang ang pinagsabihan ni Darren at kilala mo naman iyon. tahimik lang s'ya. Hindi ko sasabihin kay Sir Stephen tungkol dito." Sabay siyang ngumisi at tinapik ang balikat ko, pagkatapos ay naglakad siya papunta kay Nicolas. "'Di ko alam kung maaawa ako sa kaniya o ano dahil nagantso siya ng mga sira ulo."

"What do you mean?"

"About sa drugs… Connected s'ya sa isa nating kalaban. Iyong kaibigan niya ay isang supplier ng drugs at nilalako palihim sa mga eskuwelahan," he answered while checking a dead body. "Alam mo naman kapag mga college student, masyadong mapupusok kaya sila ang main target nila... Nagsisinungaling sila na isa itong aphrodisiac at walang bad effects sa katawan ng tao pero ang totoo, isa itong drugs… nakakaadik na drugs. Sa oras na natikman mo na ito, hahanap-hanapin na ito ng sistema ng katawan mo."

Nanlaki ang mga mata ko sa binahagi niya. Hindi na-mention ni Sinclair ang tungkol dito. "Alin doon?"

"Ang alin?"

"Alin sa kalaban natin ang nagbebenta ng happy reaper dahil ako mismo ang magiging grim reaper nila para madala sila sa impiyerno," inis na sagot ko.

"Gigil na gigil ka, ah, bata. Tamang tama at isa na rin ako sa naiinis sa kanila. Nang dahil sa drugs nila, maraming estudyante ang napapahamak. Mga sira ulo talaga."

Nagmadali akong umalis sa kuwartong iyon, sumunod naman si Richard sa akin. Pumunta kami sa pinakatuktok ng base at inabot sa akin ni Richard ang information na nakalap niya sa kalaban namin. I studied it at gumawa ng plano para sirain sila. Speaking of Andra, I think I need her help.