Chapter 16
*Rachel*
Nang makarating kami sa mall ay agad kaming dumiretso sa grocery. Gusto niya raw ibili ng groceries ang pamilya niya. Kaonti lang ang binili niya dahil baka mabigat at hindi pwede sa eroplano. Kapag nagkaroon ng pagkakataon, magpapadala ako ng groceries sa kanila tulad ng ginagawa ko sa orphanage na tinutulungan ko.
Dumaan kami saglit sa department store. Noong una ay tumanggi si Robert dahil wala raw siyang pang bili. Nagdahilan na lang akong may bibilhin ako kaya napapayag na sumama.
“Ilang taon na ‘yong bunso niyo?” tanong ko. Nasa high school na raw ‘yon.
“14 na,” wika niya.
Pasimple akong kumuha ng damit pang babae na aayon sa kapatid niya. Ilang pares lang ang kinuha ko. Simpleng damit lang na pwedeng pang lakad. Pwede na siguro ito.
“Tara na,” aya ko sa ka
