Chapter 40
*Rachel*
Matapang ko siyang tinignan. Namanhid pa ang palad ko sa lakas ng pagsampal ko sa kaniya. Alam kong masama ang ginawa ko pero para sa akin… he deserve it. Kulang pa nga ‘yon dahil sa mga paghihirap na pinangdaanan ko.
“Remember me?” maangas kong tanong sa kaniya.
“Babe,” mahinang tawag niya. Wow, just wow! Ang lakas ng loob tawagin akong “babe”. Mapakla akong tumawa.
“Don’t call me that,” mariin kong wika sa kaniya. Tinignan niya ako na may takot sa mga mata niya. May tinatagong pangungulila doon at saya. Hindi ko maintindihan dahil bumabase lang ako sa kung ano ang nakikita ko ngayon sa kaniya.
“Sorry,” mahinang bulong niya.
“I’m sorry,” dugtong niya. Tila gusto niya akong hawakan pero hindi niya magawa. Para siyang natatakot tignan ako. Konsensiya niya ba ‘yon?
