Baran o lüks arabanın arka koltuğunda oturmuş kalp atışlarını saymaya çalışıyordu.
Dışarıda İstanbul gece yarısı sisiyle kayıp giderken içinde tek bir soru dönüyordu: Bu bir tuzak mıydı? Ama tuzak olsa bile — gidecek başka yeri yoktu. Selim'in adamları peşindeydi, para bitmişti, Melike kapıyı yüzüne kapamıştı. Hakan'ın dikiz aynasından attığı o soğuk, profesyonel bakış her şeyi özetliyordu: Sen zaten ölü adamsın, sadece henüz farkında değilsin.
Araba Boğaz'a bakan o büyük malikanenin demir kapılarından geçtiğinde Baran içini çekti.
Burası Erkan'ın otoparklarından çok daha yukarıdaydı. Bu şehrin görünen yüzünün değil, asıl sahibinin evideydi. Yüksek tavanlar, ağır tablolar, asaletin taşa işlendiği her köşe — bunlar başka bir düzenin sessiz diliyle konuşuyordu.
Hakan onu en üst kattaki ç
