TİMUR
Telsizden gelen statik ses, çadırın sessizliğini bıçak gibi yardı. Gözlerimi araladım; tavan karanlıktı. Uyumamıştım, yalnızca gözlerimi kapatıp savaşın uğultusunu bir an kısmaya çalışmıştım.
“Burç Alfa hattı devreye alınıyor. Tüm timler hazırlığa başlasın.”
Cümle kafatasımın içinde metal gibi çınladı. Başım zonkluyordu; derin bir nefes aldım, göğsümdeki yanma dinmemişti. Soğuk zeminden kalktım, dizlerimdeki uyuşukluğu silkeleyip botlarımı giydim.
Kemer, mont… fermuar sesi bile sessizliği deldi. Rutin aynıydı; fakat hiçbir şey eskisi değildi.
Telsizi taktım, perdeyi araladım. Keskin bir rüzgâr yüzümü yaktı. Dışarıda motorlar çalışıyor, kısa emirler birbirine karışıyordu. Karargâh uyanmıştı.
Gözüm revir çadırına kaydı. Işık hâlâ açıktı; saatlerdir ne bir rapor, ne bir ses. O ış
