TİMUR
Telsizden gelen ses netti. Fazla netti. Metalikti; mekanikti; içinde zerre duygu taşımıyordu. Sanki insan ağzından değil de soğuk bir makinenin boğazından çıkmıştı.
“Burç Alfa-3, Burç Alfa-3… Tüm birimler dikkat. Acil operasyon kodu ALFA. Tekrar ediyorum, Burç Alfa-3.”
Elim, düşünmeden telsize gitti. Parmaklarım düğmeyi ezdi. Konuşmadan önce kısa bir nefes aldım. Alışkanlık. Cephede insan önce nefesini kontrol ederdi, sonra sesini.
“Burç Alfa-3 alındı.” dedim.
Kendi sesimi tanıyamadım. Çok sakindi. Gereğinden fazla.
O an her şey olması gerektiği gibiydi. Nöbet çizelgesi kusursuzdu. Projektörler doğru açıda yanıyordu. Devriye rotaları sapmamıştı. Hiçbir aksaklık yoktu.
İşte tam da bu yüzden içime ağır bir huzursuzluk çöktü.
Saha… fazla sessizdi.
Cephede sessizlik iyiye işaret
